Εναλλακτικός τίτλος θα μπορούσε να είναι το “Άσχετα κακοπροαίρετα σχόλια με δόσεις ηλιθιότητας” αλλά προτίμησα τον συγκεκριμένο, μια και ήταν ακριβώς η έκφραση που σκεφτόμουν όταν διάβαζα ένα σχόλιο στο προσωπικό μου blog.
Αυτή είναι ουσιαστικά η αντίδραση μου κάθε φορά που διαβάζω άσχετα σχόλια είτε στο δικό μου είτε σε άλλα blogs. Προσπαθώ κάθε φορά να σκεφτώ πόσο καμμένος είναι ένας άνθρωπος που φτάνει σε σημεία να αφήσει τόσο άσχετα-εκτός θέματος και λογικής σχόλια, μόνο και μόνο για να πει την κακία του και μετά να χαμογελάσει χαιρέκακα με μια αίσθηση ευχαρίστησης για την εξυπνάδα που πληκτρολόγησε.
Τώρα θα μου πείτε ότι γίνομαι κακιά,αλλά δε πειράζει. Ας δούμε λοιπόν στα γρήγορα τι έχει γίνει. Έγραψα μια δημοσίευση σχετικά με την ενοποίηση του OTE με την ΟΤΕΝΕΤ εκφράζοντας τη δυσαρέσκεια μου, επειδή μου ανακοίνωσαν πως θα ενοποιηθούν οι δύο λογαριασμοί σε έναν. Ταυτόχρονα, αναφέρω πως ο λόγος που επέλεξα τη συγκεκριμένη εταιρία ήταν ακριβώς επειδή μπορούσα να έχω ξεχωριστό λογαριασμό internet, μια και η τηλεφωνική γραμμή δεν ανήκει σε εμένα αλλά στους γονείς μου.
Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν, το θέμα της δημοσίευσης μου, ήταν η διαφωνία μου στην ενοποίηση των λογαρισμών του ΟΤΕ και της ΟΤΕΝΕΤ. Θεώρησα πως ήταν ολοφάνερο αυτό και φυσικά κατανοητό ακόμα και για τον πιο ηλίθιο άνθρωπο της γης.
Πριν από λίγο λοιπόν, έλαβα ένα σχόλιο από κάποιο άτομο που υπέγραφε ως “Γέρος μπαμπάς σου”. Πιθανότατα ήταν γνωστός blogger που ήθελε να μου την πει αλλά δεν είχε τα αρχίδια ήθελε να χαλάσει το προφίλ του. Το σχόλιο που μου άφησε ήταν το εξής: “Μήπως να πας να μείνεις επιτέλους μόνη σου;”
Όπως καταλαβαίνετε, το σχόλιο αυτό είναι τόσο σχετικό με τη δημοσίευση μου, όσο το να με ρωτούσε καποιος γιατί δεν έβαψα το σπίτι μου κόκκινο.
Δε ξέρω πως την έχουν δει μερικά άτομα, αλλά το ότι επιλέγουμε να γράφουμε online, δε σημαίνει πως δίνουμε το δικαίωμα στον καθένα να κρίνει ή να έχει άποψη για τον τρόπο με τον οποίο ζούμε στην καθημερινή μας ζωή. Ακόμα περισσότερο, δεν δίνουμε σε κανέναν το δικαίωμα να φαντασιώνεται πράγματα σχετικά με τον τρόπο ζωής μας και να μας κρίνει για όλα όσα υπάρχουν μόνο στο δικό του μυαλό. Και τέλος, δεν είναι υποχρέωση μας να απολογούμαστε για όλα αυτά που υπάρχουν μόνο στη φαντασίωση κάποιων ανθρώπων σχετικά με εμάς και τον τρόπο ζωής μας.
Δε μπορώ να καταλάβω τη λογική των ανθρώπων αυτών. Μάλλον δεν υπάρχει λογική καθόλου. Πουθενά. Ας το αναλύσουμε λίγο όμως.
Αν δεν απαντούσα στο σχόλιο αυτό, θα άφηνα να εννοηθεί πως όντως ζω στα 32 μου στο παιδικό δωμάτιο του σπιτιού των γονιών μου. Ας δούμε την πραγματικότητα όμως. Είχα δικό μου ανεξάρτητο χώρο από τα 15 μου. Έχω ζήσει κατά καιρούς σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας λόγω εργασίας (με πιο πρόσφατη τη Σαντορίνη) και τα τελευταία δέκα χρόνια (όταν βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη), ζω σε δικό μου σπίτι το οποίο βρίσκεται στην ίδια οικοδομή με το πατρικό μου. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν ουδεμία σχέση δεν υπάρχει με το σχόλιο του κακοπροαίρετου “φίλου” μας.
Αλλά ας το δούμε και αλλιώς. Θα πείραζε κανέναν αν συνέχιζα να μένω στο παιδικό δωμάτιο του σπιτιού μου, επειδή δε θα μου έφταναν τα χρήματα να βρω άλλο σπίτι; Αυτό δε κάνουν χιλιάδες άτομα στην Ελλάδα σήμερα; Και στο κάτω κάτω, τι ζόρι τραβάει ο “φίλος” μας για το που κοιμάμαι εγώ τα βράδια και τι κάνω στην προσωπική μου ζωή;
Δεν διέγραψα το σχόλιο του και προτίμησα να του απαντήσω, μόνο και μόνο για να γράψω τη συγκεκριμένη δημοσίευση στο BlogSpace και να προσπαθήσω να του δείξω πόσο ηλίθιο ήταν το σχόλιο του.
Από την άλλη πλευρά όμως, αποφάσισα να διαγράφω πλέον κάθε άσχετο σχόλιο που αφορά την προσωπική μου ζωή από το blog μου. Αν αυτό ονομάζεται λογοκρισία ή όχι, δεν είναι κάτι που με απασχολεί αυτή τη στιγμή. Προτιμώ αυτού του είδους τη λογοκρισία από τον εξαναγκασμό στη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων μου, μόνο και μόνο για να αποδείξω πως δεν ισχύει η φαντασίωση του κάθε τυχάρπαστου κακοπροαίρετου σχολιαστή. Άλλωστε δε νομίζω πως αφορούν κανέναν αυτού του είδους οι πληροφορίες.
Δε ξέρω ποια είναι η άποψη σας σχετικά με τα άσχετα σχόλια αυτού του είδους. Δε ξέρω ποια είναι η άποψη σας για τα άσχετα σχόλια γενικότερα και πως τα διαχειρίζεστε στο blog σας, αλλά πολύ θα ήθελα να μάθω. Προσωπικά, μετά από τόσο καιρό αποφάσισα να επιλέγω τη διαγραφή τους.
photo by sirtentalot
Αγαπητή, άντε πες αυτό, είχε μια αμυδρή(γιομάτη με κακία βέβαια) σχέση με το post σου. Με πολύ πολύ φαντασία εννοείται.
Εμένα που έχουν στείλει μα παντελώς άσχετα σχόλια… Του τύπου να γράφω για το LOST και να μου στέλνουν διαφημιστικό για το τάδε μποϋκοτάζ.
Και φυσικά διαγράφω το σχόλιο καθότι το mail μου είναι ορατότατο στο blog και ο καθείς αν θέλει να μου προωθήσει κάτι, μπορεί να το κάνει από εκεί, χωρίς να κάνει “ποστ” στα σχόλια άσχετου μηνύματος..
Deljete reeee deljeeeete!
Διάβασα με προσοχή 2-3 φορές – αν και εστίασα περισσότερο σε ορισμένες παραγράφους – το άρθρο σου και μπορώ να πω ότι όντως προβληματίστηκα.
Μόνο και μόνο για το γεγονός ότι εξαναγκάστηκες να παραθέσεις κάποια προσωπικά σου δεδομένα για να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Φυσικά εν τέλει είναι επιλογή του καθενός πως θα αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις. Το τι τραβάει ο “φίλος” μας κανείς δεν μπορεί να το ξέρει… η ανωνυμία δίνει μια ψευδή αίσθηση δύναμης που εξασθενεί αμέσως μόλις κάνουν/πουν την χαζομάρα τους.
Στο θέμα τώρα των άσχετων σχολίων: Είναι δικαίωμα σου! Να κάνεις ότι θέλεις… Δεν θυμάμαι ποιος το είχε πει αλλά τα blogs είναι ίσως η σημαντικότερη έκφραση “αναρχίας” που επικρατεί στο Internet, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Στην προκειμένη κατάσταση σημαίνει ότι εμείς ως “οικοδεσπότες” φτιάχνουμε τους όρους με τους οποιούς θα δεχθούμε σχολιασμό για τα γραπτά μας στον δικό μας χώρο…
Αν θέλει ο οποιοσδήποτε να πει κάτι άσχετο, ο συγκεκριμένος π.χ. αναφερόμενος σε σένα όμως, μπορεί να τον κάνει απ’τον δικό του “χώρο”.
Είμαι υπέρ τέτοιου είδους “λογοκρισίας”, ακόμα και IP ban [ proxy servers υπάρχουν, αλλά αυτός θα κουραστεί περισσότερο ] σε περίπτωση που καταντάει ενοχλητικό.
Οπότε σε γενικές γραμμές μπορώ να πω ότι συμφωνώ με τις σκέψεις σου αλλά και το πως έπραξες. [ σε θαυμάζω για την υπομονή και με τον "ερωτιάρη"...! ]
Τελικά δε μας είπες, γιατί δεν έβαψες το σπίτι σου κόκκινο;
Πέρα από τη πλάκα, δυστυχώς παντού και πάντα θα υπάρχουν τέτοιοι τύποι που πίσω από την ασφάλεια του πληκτρολογίου φορούν τη μάσκα που θα ήθελαν να φοράνε και στη πραγματική τους ζωή και αισθάνονται ότι είναι “κάποιοι”! Δεν είναι δύσκολο να τους αναγνωρίσεις και να καταλάβεις ότι δεν έχει κανένα νόημα να ασχοληθείς μαζί τους, πόσο μάλλον να χαλάσεις τη διάθεσή σου γι αυτούς! Cheer Up magica…
Είναι συχνή μάλλον τακτική αυτή μερικών που περιδιαβαίνουν τη βλογόσφαιρα. Προσπαθούν μέσω της απαξίωσης προσώπων ή/και απόψεων να καλύψουν την έλλειψη λόγου που τους χαρακτηρίζει.
Να τονίσω ότι θεωρώ περιττή την εκ μέρους σου παράθεση προσωπικών δεδομένων, καθώς όπως κι αν έχουν τα πράγματα στη ζωή του καθένα μας, γούστο του και καπέλο του.
Αχ. Ένα θέμα που απασχολεί όλους όσους βλέπουν σοβαρά το blogging ως μορφή έκφρασης τους, ως ένα προσωπικό ιστότοπο που θα ήθελαν να αντανακλά τον εαυτό τους, σαν μια ομιλία-έκθεση τους σε ένα κοινό με περισσότερα από 1-2 άτομα.
Αν και νιώθω ότι οι θαμώνες έχουν χαρακτήρα που συμβαδίζει μαζί της και όσοι χρειάζεται να τη διαβάσουν δεν το κάνουν, από τη γέννηση του το ιστολόγιο μου διαθέτει μια “πολιτική σχολίων” (ό,τι και να σημαίνει αυτό) στο http://dimitris.glezos.com/weblog/about/#comments. Ο καθένας μας που θέλει να νιώθει δημιουργικά στο χώρο του πρέπει να καλλιεργήσει ένα κλίμα όμορφο και εποικοδομητικό, με γνώμονα το σεβασμό.
Flame on, ελεύθερα, αλλά θα σε παρακαλούσα να μην το κάνεις στο δικό μου πάρτυ.
Σε ένα σχετικό θέμα, το πάντα επίκαιρο http://to-adifago-kitos.com/.
Και πολύ καλά έκανες (που αποφάσισες να διαγράφεις από δω και πέρα τα άσχετα/κακοπροαίρετα σχόλια. Και στο κάτω κάτω, δεν κατάλαβα, ποιος είναι ο κάθε ένας που θα σου θέσει κανόνες στην προσωπική σου ζωή;
Το blog σου είναι σαν το σπίτι σου. Έτσι όπως δεν θα επιτρέψεις σε κάποιον άγνωστο να μπει μέσα και να σου πει να πετάξεις τον καναπέ σου γιατί δεν του αρέσει, έτσι έχεις κάθε δικαίωμα να αγνοείς τους ανώνυμους που μόνο σκοπό έχουν να κάνουν την πλάκα τους αφήνοντας κακεντρεχή σχόλια από δω κι από κει.
Οπότε, μην αγχώνεσαι. Διάγραψέ τους. Και μην νιώθεις κι ενοχές για το πού και πώς ζεις. Ενοχές θα έπρεπε να αισθάνεται η κυβέρνηση και η κάθε κυβέρνηση που δεν δίνουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις στους νέους να δημιουργήσουν και να ανεξαρτητοποιηθούν όσο νωρίτερα θέλουν. Αλλά και επιλογή σου να είναι, ποιος είναι ο κάθε ένας που θα σε κρίνει;
Μη το σκέφτεσαι και μη προβληματίζεσαι. Delete!
Απο τη στιγμη που καποιος γραφει δημοσια την αποψη του, νομιζω οτι ολοι αυτοι οι ασχετοι τυποι ειναι αναποφευκτο κακο. Ομως δεν εισαι αναγκασμενη να τους ανεχεσαι ουτε να απολογεισαι σε αυτους για το παραμικρο. Να τα σβηνεις κατευθειαν. Κανενας δε μπορει να εχει αποψη για το πως ζεις ή για το τι κανεις στην προσωπικη σου ζωη. Ουτε λογοκρισια ειναι, γιατι δε διαγραφεις μια αποψη πανω στο θεμα συζητησης που δε σου αρεσει. Ειναι κατι εντελως ασχετο που μονο στον καλαθο αχρηστων ειναι η θεση του.
Μέσα στα 16 χρόνια που είμαι online (βλ. BBS, fora, social networks, εργασία και διασκέδαση;) ) αυτό που έχω καταλάβει συνοψίζεται σε ένα ρητό που είχα διαβάσει προ καιρού:
ΠΟΤΕ σου ΜΗΝ κοντράρεις ηλιθίους. Ρίχνουν την κουβέντα στο επίπεδό τους και εκεί, όντας ασυναγώνιστοι, χάνεις!
Απλά χαμογέλασε και κάν’τους ν’ανησυχούν με την πλήρη αδιαφορία σου! Δεν ξέρεις πόσο ωραίο είναι να τους κάνεις να βράζουν στο ζουμί τους!
Άσε που και μ’αυτόν τον τρόπο τους δίνεις το δικαίωμα να εκτίθενται περισσότερο σε όλους και τελικά να τρώνε κράξιμο απ’όλο το σύμπαν! 
Βάστα γερά,
Τέο
Και που ασχοληθηκες μαζι του,εχασες το χρονο σου.Μερικοι ανθρωποι,δεν αλλαζουν ποτε….
Καλα αυτα συμβαινουν συχνα.Μη δινεις σημασια.
Εναλλακτικος τιτλος:Αλλα νταλα της Παρασκευης το γαλα…
Σας ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας.
Ενδιάμεσα διέγραψα μερικά σχόλια του “φίλου” μας, ο οποίος όπως φαίνεται ένιωθε μεγάλες σεξουαλικές ανάγκες προς όλους μας γιατί δε του άρεσαν όσα γράψαμε
Ελα καλέ τώρα, γι αυτό τσαντίστηκες…δείξε ανωτερότητα.
“Αργία μητηρ πάσης κακίας”
Δεν είχε τι να κάνει ο φίλος και ξέσπασε…Γι αυτό υπάρχουν τα …”delete”
Χαίρε