by magica - Posted in: Blogs - 32 comments
Οι παλιότεροι και μεγαλύτεροι προφανώς θυμούνται την όμορφη εποχή της πειρατικής ραδιοφωνίας. Τότε τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά στο μέσο που ονομάζεται ραδιόφωνο. Όσο το σκέφτομαι τόσο περισσότερο βρίσκω ομοιότητες με το blogging.
Την εποχή της πειρατικής ραδιοφωνίας
- Δημιουργούσαν σταθμούς και εκπομπές για προσωπική ευχαρίστηση
- Χρησιμοποιούσαν κυρίως ψευδώνυμα
- Ο κάθε ραδιοπειρατής είχε το δικό του σταθμό
- Ο κάθε πειρατικός ραδιοφωνικός σταθμός έβγαινε στον αέρα μέσα από εφηβικά – νεανικά δωμάτια ή από σαλόνια παρέα με τα πετσετάκια της μαμάς
- Κάποιες φορές, διάφοροι φίλοι συντόνιζαν τους σταθμούς τους και μέσω αναμετάδοσης – αν δε κάνω λάθος – δημιουργούσαν τα γνωστά νυχτερινά πηγαδάκια.
- Ελάχιστοι σκεφτόταν πως κάποτε μπορεί να γίνει επάγγελμα το χόμπι τους, άσχετα κι αν έγινε για αρκετούς από αυτούς τελικά
- Στις εκπομπές τους χρησιμοποιούσαν μουσική ελεύθερα, χωρίς να πληρώνουν πνευματικά δικαιώματα
- Χρησιμοποιούσαν μουσική ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής και όχι ανάλογα με την πληρωμένη λίστα της δισκογραφικής
- Συζητούσαν με τους ακροατές τους για οτιδήποτε σε ανοιχτές γραμμές που δεν απαντούσαν γραμματείς και παρατρεχάμενοι
- Ξόδευαν αρκετά χρήματα για να μπορούν να εκπέμπουν
- Κάποιοι άρχισαν να χρησιμοποιούν διαφημίσεις για να καλύψουν τα έξοδα και να μπορούν να συνεχίσουν να εκπέμπουν
- Κάποιοι άρχισαν να οργανώνουν ακόμα και πάρτι σε νυχτερινά μαγαζιά
Όσο περνούσε ο καιρός και αύξανε το κοινό και η δύναμη του μέσου
- Άρχισε να δημιουργείται αναστάτωση στα επίσημα μέσα
- Τους κυνήγησαν αρκετά και κατάφεραν να φιμώσουν αρκετούς
- Κάποιοι ήρθαν αντιμέτωποι με το νόμο και ταλαιπωρήθηκαν ηθικά, ψυχολογικά και οικονομικά μέσα σε δικαστήρια
- Όσοι κατάφερναν να ξεφύγουν, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να διαφυλάξουν την ανωνυμία μέσω της ψευδωνυμίας τους, για να έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν να εκπέμπουν.
- Οι περισσότεροι φοβήθηκαν και σταμάτησαν να εκπέμπουν
Κι όπως σκέφτομαι το σήμερα
- Επιβίωσαν μόνο αυτοί που αποφάσισαν να κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα και άρχισαν να ασχολούνται περισσότερο ενεργά
- Κάποιοι ραδιοπειρατές ένωσαν τις δυνάμεις τους και δημιούργησαν τους γνωστούς μας ραδιοφωνικούς σταθμούς
- Κάποιοι χρηματοδοτήθηκαν από επιχειρηματίες
- Άρχισαν να χρησιμοποιούν μουσική από έτοιμες λίστες και οι εκπομπές τους αρκετές φορές είναι απρόσωπες ή κατευθυνόμενες.
- Τα σκρατς των δίσκων έχουν αντικατασταθεί από mp3 χωρίς εξώφυλλα
- Την επίσημη ενημέρωση την ανέλαβαν επαγγελματίες δημοσιογράφοι
- Εξαφανίστηκε εκείνη η ομορφιά του ερασιτεχνισμού.
- Εκπέμπουν επίσημα με ονοματεπώνυμο.
- Απέκτησαν ραδιοφωνικούς σταθμούς με διεύθυνση, ηχομόνωση, γραφεία, γραμματείς και λογιστές.
- Η διαφήμιση έχει αποκτήσει σταθερή αξία καθ’ όλη τη διάρκεια των εκπομπών.
- Θυμούνται με νοσταλγία και αγάπη τις παλιές ημέρες της ελεύθερης πειρατικής ραδιοφωνίας
Γράφω τόση ώρα και όπως τα διαβάζω, πραγματικά αναρωτιέμαι αν γράφω για το πειρατικό ραδιόφωνο ή για την πορεία των blogs.
Κι έχω μέσα μου την αίσθηση, πως οι πραγματικοί εραστές της τότε πειρατικής ραδιοφωνίας χαμογελάνε τρυφερά όταν διαβάζουν διάφορα προσωπικά blogs.
Εδώ Radio Stranger!
O πατέρας μου ήταν ραδιοπειρατής κι έχουμε ακόμη “κομμάτια” από τον εξοπλισμό στο σπίτι… 
Λατρεύω το σχόλιό σου για τα “πετσετάκια” της μαμάς. Το… κατέχεις το αντικείμενο. 
Ναι, ίσως το σήμερα – “αύριο” να είναι κι έτσι. Μόνο που υπήρχε μια διαφορά σημαντική – ανάμεσα στα blogs και το πειρατικό ραδιόφωνο. Εκείνοι ήταν τότε μόνοι τους – κάθε προσπάθεια ήταν ατομική. Και τα blogs, με τη μορφή και τον παρεμβατισμό που βλέπουμε σήμερα, δείχνουν ότι υπάρχει συλλογική δράση μέσα από την ενότητα των κατόχων τους. (Μάλλον.) Ίσως να κάνω και λάθος 
bezalel τα πετσετάκια της μαμάς ήταν κλασσικό ντεκόρ της εποχής, αφού οι περισσότεροι χρησιμοποιούσαν τα στερεοφωνικά του σπιτιού που συνήθως ήταν στο σαλόνι της μαμάς.
Τώρα σχετικά με τη διαφορά που αναφέρεις, δεν είμαι και τόσο σίγουρη. Σε εκείνη την εποχή ήταν αρκετοί οι ραδιοπειρατές.
Η διαφορά είναι κυρίως στο ότι δεν θεωρείται παράνομο να διαθέτεις blog σε αντίθεση με τους πειρατικούς σταθμούς.
Έκανες μιά σύγκριση που έχω στο μυαλό μου εδώ και καιρό. Well presented
Μάτζικα, πολύ ενδιαφέρων παραληλισμός και ωραίο κείμενο. Δεν θα συμφωνήσω μόνο με μια αίσθηση που αφήνεις (εκτός αν κάνω λάθος) ότι τα μπλογκς μπορεί να έχουν παρόμοια πορεία/κατάληξη.
“Επιβίωσαν μόνο αυτοί που αποφάσισαν να κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα και άρχισαν να ασχολούνται περισσότερο ενεργά”
Υπάρχει μία πολύ σημαντική διαφορά. Οι πειρατές κυνηγήθηκαν (και τελικά ηττήθηκαν ως ερασιτέχνες/χομπίστες) επειδή χρησιμοποιούσαν ένα μέσο (τη μπάντα με τις ραδιοσυχνότητες) που ήταν περιορισμέν σε πόρους. Οι συχνότητες λίγες, και τις ήθελαν για δική τους χρήση, είτε το κράτος είτε οι επιχειρησεις.
Με τα μπλογκς (αλλά και με τα podcasts/videocasts) δεν είναι το ίδιο καθώς χρησιμοποιούν ένα Μέσο απεριόριστων πόρων, και δεν υπάρχει καμία ανάγκη να γίνουν όλοι “επαγγελματίες’, ή να τους πάρει το χώρο κάποιος επχειρηματίας.
Ήταν καλό πάντως….
@oneiros άρα δεν το σκέφτομαι μόνο εγώ έτσι, χαίρομαι
@Nikos σίγουρα είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Άλλωστε το πειρατικό ραδιόφωνο ήταν παράνομο, κάτι που δε συμβαίνει με το χώρο των blogs.
Γενικότερα όμως, ένιωσα πως είχαν αρκετά κοινά στοιχεία και θεώρησα ενδιαφέρον να συσχετίσω αυτά τα δύο μέσα.
Επίσης μια και αναφέρεις το χώρο των podcasts (με τον οποίο δεν έχω ασχοληθεί καθόλου) θα ήταν ενδιαφέρον να το δούμε και από αυτή την πλευρά.
Η χρήση της μουσικής είτε σε blogs είτε σε podcasts (ακόμα και στα video του youtube)προκαλεί το ίδιο ακριβώς πρόβλημα πνευματικών δικαιωμάτων που αντιμετώπιζαν οι ραδιοπειρατές.
Η χρήση της podcast safe music σε ερασιτεχνικά podcasts θα μπορούσε να ανταγωνιστεί την “επώνυμη μουσική” που θα χρησιμοποιούσε κάποιος “επαγγελματίας” μελλοντικά;
Άσχετο αλλά αυτό με τα Trackbacks & Pingbacks είναι plugin;
Το βλέπω και στο blog σου…
όχι δεν είναι plugin
Πολύ καλοοοοοο!!!
Πάντως έχει δίκιο κι ο Νίκος για τη διάκριση που κάνει. Το tragedy of the commons οφείλεται στις πεπερασμένες πηγές, ενώ η μπλογκόσφαιρα με την ευρεία έννοια είναι απεριόριστη. Βέβαια, αυτό δεν σταματάει την κυβέρνηση να την αντιμετωπίζει με την ίδια λογική που αντιμετώπισε και το ραδιόφωνο. Αν θέλουμε να μην έχουμε οι bloggers την ίδια μοίρα με τους ερασιτέχνες του ραδιοφώνου (δε δέχομαι τον προβοκατόρικο όρο “πειρατής”, από τη στιγμή μάλιστα που η “ελεύθερη ραδιοφωνία” παρέμεινε ουσιαστικά παράνομη για χρόνια), θα πρέπει να φροντίσουμε να προασπίσουμε τη μπλογκόσφαιρα από όσους θα ήθελαν να της περάσουν κολάρα, φίμωτρα και ταυτότητες (that means you, Θόδωρε).
Πολύ καλό κείμενο.. Αλλά η προσφορά σου στη μπλογκόσφαιρα και στο ραδιόφωνο θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη αν μπορούσες να μας δώσεις μερικές τεχνικές συμβουλές για την εγκατάσταση στο μπλογκάκι μας ενός webradio στην πιο απλή μορφή πού γίνεται.. Ευχαριστώ εκ των προτέρων..
Πολύ καλό κείμενο…αν και έχουν μερικές διαφορές, ελπίζω τα blogs να μην έχουν την κατάληξη του ραδιοφώνου…Ελπίζω να μην σταματήσει να υπάρχει αυτός ο ερασιτεχνισμός, που υπάρχει σήμερα στα blogs και να μην μεταλλαχθούν σε απρόσωπους επαγγελματίες οι σημερινοί bloggers!
@oneiros τα κολάρα δεν ταιριάζουν στην μπλογκόσφαιρα αλλά πολλοί θα θελήσουν να τις αγοράσουν μερικά. Τουλάχιστον αυτή είναι η αίσθηση που έχω με διάφορα που βλέπω να συμβαίνουν
@sofistis δε νομίζω να γνωρίζω κάποιον blogger που διαθέτει web radio. Και γενικότερα δε νομίζω πως μπορείς να “εγκαταστήσεις” τόσο απλά ένα webradio στο δωρεάν blog σου.
Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ, είναι να βρεις τον τρόπο να το κάνεις και να προσθέσεις στη συνέχεια το link, όπως προσθέτεις κάθε άλλο link στο blog σου.
Πριν αρκετά χρόνια είχα κάνει κάποιες εκπομπές με τη χρήση του winamp. Ειλικρινά δε θυμάμαι τίποτα σήμερα και δεν έχω και λόγο να το ξαναψάξω.
Μπορείς να κοιτάξεις μόνος σου στα Forum του Winamp σχετικά με το shoutcast
@tasos αυτό εξαρτάται από όλους μας.
@magica το θέα των πνευματικών δικαιωμάτων και της χρήσης των πνευματικών προϊόντων σε νέα έργα είναι πολύ μεγάλο. Ο Lawrence Lessig έχει αφιερώσει (σχεδόν) τη ζωή του στο θέμα και έχει πολλά ενδιαφέροντα γραπτά.
Η podsafe μουσική μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάλιστα στα podcasts και να καλύψει τις ανάγκες τους με πάρα πολύ ποιοτικό υλικό. Το ίδιο κάνει και ο Adam Curry, (ο πρώτος podcaster) και οι εκπομπές του έχουν πάντα πολύ ενδιαφέρουσα και ευχάριστη μουσική.
Τώρα, σαν σύγκριση με τη mainstream μουσική, λογιό είναι να υστερεί. Η μουσική βιομηχανία πληρώνει καλά για να έχει πάντα τα καλύτερα.
Το link για το site του Lawrence Lessig σε περίπτωση που δεν το ήξερες…
http://lessig.org/blog/
thanks Nikos
πιθανότατα η “ποιότητα του λόγου” θα είναι το κλειδί ασφαλείας για τα ερασιτεχνικά podcasts όταν(και αν) θα έρθει η ώρα να συγκρουστούν με επαγγελματίες
Έχεις δίκιο. Για τι μιλάς τελικά; Για τα μπλογκ ή για το πειρατικό ραδιόφωνο;
Νομίζω νοσταλγείς, όπως πολλοί από εμάς. Πάντως προσωπικά δε βρίσκω καμιά σχέση ανάμεσα στα δύο. Κι αυτό γιατί το ράδιο είναι κάτι ζωντανό, κάτι που σε αγγίζει. Σκέψου: το αντιλαμβανόμαστε μέσω μιας αίσθησης! Το μπλογκ είναι κάτι κυρίως εγκεφαλικό. Και να πω την αλήθεια, αν και χρησιμοποιώ πολύ υπολογιστή, ειλικρινά το βρίσκω ψυχρό μέσο. Κι ας έκανα μπλογκ κι ας κι ας… Αλλά καταλήγω στο ότι καταλήξαμε -κάποιοι έστω- σε αυτή τη λύση επειδή μας ωθεί η εποχή κι επίσης κάποιοι από εμάς δε θα είχαμε υπολογιστή, αν δεν ήταν απαραίτητο μέσο για τη δουλειά μας. Και ξέρεις, χρησιμοποιείς υπολογιστή ή το διαδίκτυο για τη δουλειά σου και σε παρασύρει και αλλιώς. Ειλικρινά, αν δεν ήταν αυτό, προσωπικά δε θα είχα υπολογιστή. Λόγω προγράμματος κλείνομαι πολύ μέσα. Κι έχω τόσα ενδιαφέροντα που το βρίσκω χαζό να κάθομαι στην καρέκλα ενώ έχω ελεύθερο χρόνο. Τέλος πάντων ξέφυγα. Προσωπική γνώμη λέω ε; Μη μου χειμίξει κανείς φανατικός μπλόγκερ! 
mel ο καθένας είναι διαφορετικός και σαφέστατα η άποψη του είναι σεβαστή ακόμα κι αν δε συμφωνεί με τη δική μας
Προσωπικά δε το βρίσκω καθόλου ψυχρό μέσο όταν διαβάζω κομμάτια που έχουν βγει από την ψυχή του άλλου. Και η εγκεφαλική προσέγγιση πολλές φορές είναι περισσότερο σημαντική για μερικά άτομα.
Χμ έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον
Χμ όταν λες “εγκεφαλική προσέγγιση”, προφανώς αναφέρεσαι στην ουσιαστική επικοινωνία. Αν ναι, φυσικά και κανείς δε το αρνείται αυτό. Αλίμονο αν στις σχέσεις μας δεν υπάρχει εγκεφαλική προσέγγιση*. Όσο για το ψυχρό, ναι, αφού εκφραζόμαστε εκ των έσω, θα μπορούσε να μην είναι ψυχρό. Όμως άλλο πράγμα το ραδιόφωνο και δη το πειρατικό. Ίσως έκανες τον παραλληλισμό έχοντας στο μυαλό σου αυτά που κατά καιρούς διαβάζω για κόντρα δημοσιογράφων και μπλόγκερ’ σε αυτή την περίπτωση, το μόνο κοινό είναι ότι το μπλογκ, όπως και το πειρατικό ραδιόφωνο, δεν είναι κάτι επίσημο. Κι έπειτα το θέμα με το πειρατικό είναι πως οι πειρατές κυνηγούνταν κανονικά και γενικά υπήρχε μια δυσκολία! Με τα μπλογκ δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Κι αν σε κυνηγήσουν γιατί πχ είπες κάτι πολύ χοντρό, ε, αυτό θα το κάνουν είτε το πεις μέσω μπλογκ είτε με άλλο μέσο. Ουφφφ τι πολλά που είπα! Είδες για να είμαι όλη μέρα κλεισμένη σε μια αίθουσα με μπλα μπλα ‘άσχετο, ξέρω! Καλό απόγευμα!
Πολύ σωστά και όμορφες τότε οι εποχές, καιρός να δοθέι φωνή στο εναλλακτικό Συλλογικό ιστορικό ραδιόφωνο της Αττικής από τους παλιούς ερασιτέχνες
Χίλια συγνώμη αν δημιούργησα κάποιο πρόβλημα με την αναδημοσίευση στο μπλογκ gossip(παλιός ‘παράνομος ραδιοφωνατζής’ κι εγω..).
Έκανα κάποια αλλαγή με βάση το σχόλιο που άφησες.
Και κάτι άσχετο…επειδή ο συνδυασμός magica και Θεσσαλονίκη μου φέρνει στο νου ένα γυναικείο όνομα, το Λένα, υπάρχει περίπτωση να είσαι εσύ?
Οι παλιοί πειρατές που νοσταλγούν γεράσανε μου φαίνεται και αντί να ασχολούνται με ουσία ασχολούνται με πνευματικά δικαιώματα και απαγορεύσεις αναδημοσιεύσεων. Μετά τα 40 οι ερασιτέχνες περνούν στην αντίπερα όχθη φαίνεται.
Ειρωνεία…
@Petros its ok, απλά σε ενημέρωσα (δεν με λένε Λένα)
@hunouz δεδομένου πως δεν υπήρξα ποτέ παλιός πειρατής, αλλά ούτε και έχω περάσει ακόμα τα 40, φαντάζεσαι πόσο άσχετο και αστείο είναι το σχόλιο σου ε;
Αν προσθέσεις ότι αυτό το αναφέρεις για ένα άτομο που βγάζει σε καθημερινή βάση creative commons υλικό γίνεται ακόμα πιο ειρωνικό ξέρεις.
Δεν σου ζητήσαμε βιογραφικό, σχόλιο πάνω στην πρακτική σου να απαγορεύεις αναδημοσιεύσεις έκανα. Και δες λίγο ανάμεσα στις λέξεις, μην κολλάς σε αριθμούς. Τα μυαλά και τα αλεξίπτωτα δουλεύουν καλύτερα όταν είναι ανοιχτά. Οι “ευαισθησίες” μας καλό είναι να μην περιορίζονται μόνο σε γλυκανάλατα κείμενα αλλά και στις πρακτικές μας.
@hunouz είναι σαν να μου λες πως είναι μεμπτό να θέλω να διατηρώ κάποια από τα κείμενα που γράφω μόνη μου στο φυσικό τους χώρο. Καταλαβαίνεις φαντάζομαι πόσο αστείο είναι αυτό ε;
Αν είναι έτσι, να το κλείσω το BlogSpace και να σας στέλνω τα κείμενα μου με email, για να έχετε περιεχόμενο για τα blogs σας ώστε να είσαι ευτυχισμένος.
Η αναδημοσίευση χωρίς λόγο με ενοχλεί.
Είναι διαφορετικό το να θέλει κάποιος να γράψει κάτι δικό του σε σχέση με κάποια κείμενα μου, οπότε να αναδημοσιεύσει συγκεκριμένα τμήματα, και διαφορετικό να γίνεται πλήρης σκέτη αναδημοσίευση των κειμένων μου χωρίς ουσιώδη λόγο.
Τις “ευαισθησίες” τις δικές σου πάλι, σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα δεν μπορώ να τις καταλάβω, μια και δεν γνωρίζω ποιος είσαι
Είναι τόσο συναφή, που σκέφτομαι σε λίγο καιρό,
να έχω το δικό μου, διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό …
Και ναι, είναι απίστευτες οι επιλογές του Ίντερνετ,
πλέον στα μπλογκς και στις ιστοσελίδες μας, μπορούμε
να δείξουμε καιτις ειδήσεις που δεν πιάνουν μήτε
μονόστηλα στις φυλλάδες και τα ‘καλλιτεχνικά’
νέα των 8 …
Αναπολώ εκείνες τις μέρες του ΄65 που παρέα με τον γείτονα Μιχάλη Γιαμπίλη,εκπέμπαμε απο την Κυψέλη με το όνομα “Ράδιο-Ρεφραίν”.Και ξέρεις κάτι;Καθιερώσαμε από τη συχνότητά μας,μιά από τις μεγαλύτερες και κλασσικές επιτυχίες.Το “When a man loves a woman” του Percy Sledge.Είχε φέρει το 45άρι απο το εξωτερικό ο Μιχάλης,για το δισκοπωλείο που διατηρούσε η οικογένειά του στην Ομόνοια.Ένα δισκάκι που η αντιπροσωπεία το έβγαλε στην αγορά μετά από…8 μήνες!Τελικά πράγματι το χόμπυ το έκανα επάγγελμα.Κι αν πολλές φορές δεν τα καταφέρνω σε ποσοστά,ίσως να είναι επειδή εκείνες τις μέρες με πιάνει να συμπεριφέρομαι ως χομπίστας.Νά σαι καλά φίλε με το σημερινό σου σημείωμα.Ξεκίνησα πολύ όμορφα το Σαββατοκύριακό μου.Σ’ευχαριστώ.Τέρενς Κουίκ
να ‘σαι καλά
όσοι υπήρξαν εραστές του ραδιοφώνου μπορούν να καταλάβουν την αξία και τη δροσιά του ερασιτεχνισμού
Δεν ξέρω πού θα είναι ο κύριος Κουίκ τη νέα χρονιά, ξέρω όμως πού θα έπρεπε να είναι, για το καλό της τηλεόρασης, της αξιοπρέπειας, της ευθύτητας, της ανόδου με την αξία του τού καθενός, της ανιδιοτέλειας: στο σπίτι του.
Αφορμή για το σχόλιο αυτό η συζήτησή του σήμερα με τον κύριο Μαρκογιαννάκη. Στη συζήτηση αυτή ο κύριος Κουίκ αποκαλεί τους κουκουλοφόρους καθάρματα. Κατ’ επανάληψη και με μίσος.
Δικαίωμά του η έκφραση.
Αλλά και δικό μου.
Ο άκρως δεξιός κύριος Κουίκ βαδίζοντας πάντοτε με τη ματιά στραμμένη ίσια μπροστά-πατώντας πάνω σε ό, τι συναντάει (ακαθαρσίες, σκουπίδια) ή σε ό,τι ο ίδιος δημιουργεί (πτώματα, δυστυχίες), δέχεται το φως του δεξιού ήλιου μόνον, αντίθετα από τους δημοκράτες, που στρέφοντας και κοιτάζοντας προς όλες τις κατευθύνσεις, φωτίζονται από όλους τους ήλιους της οικουμένης.
Συνέπεια αυτού είναι το άκαμπτο, η αγκύλωση, η μονολιθικότητα του κυρίου Κουίκ.
Ο κύριος Κουίκ έχει πνευματικές παρωπίδες που του στερούν την πλήρη όραση και ορατότητα, με αποτέλεσμα την αδυναμία ορθής κρίσης των γύρω.
Έτσι ο κύριος Κουίκ δεν μπορεί να εννοήσει ότι η αιτία της ύπαρξης κουκουλοφόρων είναι αυτός ο ίδιος.
Ότι αν έδινε τις πέντε από τις έξη πολυτελείς βίλλες του σε πέντε κουκουλοφόρους, θα μειώνονταν ισάριθμα όχι μόνον οι βίλλες του, αλλά και οι κουκουλοφόροι.
Ότι αν έδινε τα δεκαεννέα από τα είκοσι εκατομμύρια ευρώ που κατέχει, θα μείωνε κατά δεκαεννέα και τον αριθμό των κουκουλοφόρων.
Και δεν γνωρίζει ότι πολεμώντας τους κουκουλοφόρους στρέφεται κατά του εαυτού του.
Και δεν αξίζει πετροβόλημα ο κύριος Κουίκ για τις απόψεις του. Μια βαθιά λύπηση μόνον αρμόζει γι αυτόν και μια ευχή, να μην είναι όσο προοιωνίζεται ανελέητη η Μεγάλη του Τιμωρία που γρήγορα φτάνει-γιατί δε φταίει, έτσι πλάστηκε.
Γιώργης Χολιαστός
-Εδώ Αθήνα,μεσαία κύματα καί από τούς 1035 Κηζ εκπέμπει καί πάλη γιά εσάς η Ερασιτεχνική Ραδιοφωνεία ΒΥΡΩΝΟΣ καί ο Γιώργος ο ΣΕΙΡΙΟΣ.Εκφωνητής σήμερα θα είναι ο ΜΙΛΤΟΣ οTASTE σε ένα πρόγραμμα με νέα disko καί rock μουσική.Το τηλέφωνο μας είναι το 7663… καί μπορείτε να το καλύτε μόνο γιά τίς προτιμήσεις σας καί όχι γιά άλλο λόγο όπως διαφημίσεις.Σάς έυχομαι καλη ακρόαση……
-Εγώ είμαι εδώ,υπάρχω και ζώ.Αν κανένας παλιός μου ακροατής μέ θημάται (1970-1983) καί διαθέτη καμία παλιά μου ηχογράφηση,τόν παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζή μου στήν ηλεκ.διευθ:gks.sirios.am@windowslive.com η στο τηλεφ:2107662149.Ευχαριστώ.
-Εδώ Αθήνα,μεσαία κύματα καί από τούς 1035 Κηζ εκπέμπει καί πάλη γιά εσάς η Ερασιτεχνική Ραδιοφωνεία ΒΥΡΩΝΟΣ καί ο Γιώργος ο ΣΕΙΡΙΟΣ.Εκφωνητής σήμερα θα είναι ο ΜΙΛΤΟΣ οTASTE σε ένα πρόγραμμα με νέα disko καί rock μουσική.Το τηλέφωνο μας είναι το 7663… καί μπορείτε να το καλύτε μόνο γιά τίς προτιμήσεις σας καί όχι γιά άλλο λόγο όπως διαφημίσεις.Σάς έυχομαι καλη ακρόαση……
-Εγώ είμαι εδώ,υπάρχω και ζώ.Αν κανένας παλιός μου ακροατής μέ θημάται (1970-1983) καί διαθέτη καμία παλιά μου ηχογράφηση,τόν παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζή μου στήν ηλεκ.διευθ:gks.sirios.am@windowslive.com η στο τηλεφ:2107662149.Ευχαριστώ.
14 September 2009 στις 6:42 am
hunouz
Οι παλιοί πειρατές που νοσταλγούν γεράσανε μου φαίνεται και αντί να ασχολούνται με ουσία ασχολούνται με πνευματικά δικαιώματα και απαγορεύσεις αναδημοσιεύσεων. Μετά τα 40 οι ερασιτέχνες περνούν στην αντίπερα όχθη φαίνεται.
Ειρωνεία…
01 April 2008 στις 2:14 pm
-Kαί βέβεα υπάρχουν καί ζούν καί είναι Ερασιτέχνες Ραδιοφωνείας άσχετα αν εκπέμπουν η όχι.
Καλημερα σας.
Ως παλιός(απο το 84) “ραδιοπειρατης”, Κυψελιωτης,θα ηθελα να σας πω ενα ευχαριστω, για τις εικονες που μου επαναφερατε στην μνημη μου.
Δυστυχως, ΚΑΝΕΝΑΣ “υπευθυνος”, δεν ειχε την διαθεση, να αφησει λιγο χωρο στην μπαντα, για καποιους νοσταλογους του τοτε “βρωμικου” μα σημερα αγνου, ερασιτεχικου ραδιοφωνου.
Τελικως, στα 40, καταλαβα, οτι δεν ενοχλει το μεσο, αλλα η φωνη.
Απο τις EL 84 παμε στις 504 στις 6146 μετα στις 829 και τελος στις 4cx250, ως που η τεχνολογια μας περασε στα broadband mosfet.
Aπο την αλλη, οι αρχες, απο τα Μιτσουμπισι βανακια των αθηνων, περασε στις δορυφορικες ανιχνευσεις, και στα φορητα ROHDE & SCHWARZ.
Οι κανονες αλλαξαν, τοτε, επρεπε να μην “χαλας” τις επικοινωνιες των αεροπλανων, να μην κανεις εκπομπη πριν της 1200 το βραδυ ….
Σημερα ….. ας τα να πανε.
Αν και κατα βαση ειναι ατυχος οποιος ζει μακρια απο τα αστικα κεντρα, στην περιπτωση του ερασιτεχνικου ραδιοφωνου, ειναι τυχερα τα παιδια που ζουν σε χωρια η μικρα νησια.
λιγα σκορπια νουμερα που μου ηλθαν στο μυαλο
378, 1378, 231, Μιλτος 57, Λακης 235, 1210, Δαφνη 1282 …
Σας ευχαριστω