Όταν ξεκίνησα με τα blogs, θεωρούσα τα blogroll κάτι πολύ σημαντικό. Ίσως κι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία των blogs. Πρόσεχα πολύ ποια blog έβαζα στο δικό μου και τσέκαρα κάπου κάπου, να δω ποιοι blogger με έχουν στο δικό τους. Με το πέρασμα του χρόνου είχε αρχίσει να με κουράζει η λογική του blogroll.
Δε ξέρω τι μου έφταιγε περισσότερο. Λίγο κάποιες μικροπρέπειες μεταξύ bloggers, λίγο η χαζή λογική της ανταλλαγής και το αλισβερίσι, λίγο το μακρινάρι που συνεχώς μεγάλωνε καθώς αύξαναν και πλήθαιναν τα blogs. Ίσως κι όλα μαζί.
H έννοια του blogroll ξέφευγε από την αρχική λογική της εύκολης πρόσβασης στα blog που διάβαζα περισσότερο και μετατρεπόταν σε κάτι άλλο που δε μου άρεσε. Παράλληλα είχα αρχίσει να νιώθω μια καταπίεση κατά κάποιο τρόπο.
Κι αν συνέχιζα να προσθέτω τα blog που διαβάζω και τους blogger που εκτιμώ, πιθανότατα θα έπρεπε να φτάσει αρκετά μέτρα σε μάκρος.
Κάπου εκεί αποφάσισα να μεταφέρω το blogroll σε μια δική του σελίδα. Λίγο αργότερα σταμάτησα να ασχολούμαι με το blogroll και έπαψα να του δίνω σημασία.
Παρατήρησα ότι τα περισσότερα κείμενα που διαβάζω, τα βρίσκω μέσω του aggregator και αν θεωρώ πως τα blog έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα προσθέτω στον feed reader μου.
Είναι ευκολότερο να ενημερώνομαι αν κάποιο από τα blog που διαβάζω έχει ενημερωθεί, παρά να ανοίγω τα blogs ένα ένα με τη σειρά από το blogroll μου. Για τα υπόλοιπα ενημερώνομαι από τον aggregator.
Φυσικά, μπορεί κάποιος να πει ότι ο σκοπός ύπαρξης του blogroll είναι η δικτύωση μέσω blogs, έτσι ώστε να μπορούν να μεταφερθούν οι επισκέπτες σου στα blogs που έχεις επιλέξει. Προσωπικά δε το κάνω ποτέ. Δε “βλέπω” καν τα blogroll. Τo βλέμμα μου προσπερνάει αυτόματα τις τεράστιες αυτές λίστες.
Αντιθέτως, δίνω περισσότερη σημασία στους συνδέσμους που υπάρχουν μέσα σε Posts. Στη διασύνδεση δηλαδή μεταξύ κάποιων κειμένων που μπορεί να με ενδιαφέρουν. Δίνω επίσης σημασία και στους συνδέσμους κειμένων που έχουν επιλέξει να μοιραστούν μαζί μου οι blogger μέσω του Feed Reader τους.
Δε ξέρω με ποια λογική χρησιμοποιείτε το blogroll σας και αν το χρησιμοποιείτε ακόμα. Θα με ενδιέφερε να ακούσω και τις δικές σας απόψεις, παρόλο που για εμένα το blogroll έχει ουσιαστικά πεθάνει και έχω πάψει να ασχολούμαι με τις τεράστιες λίστες του.
Το παράξενο, είναι πως πάρα πολλά blogroll περιέχουν διάφορα blog που έχουν κλείσει από καιρό και τα links δεν οδηγούν πουθενά πια. Αυτό με κάνει να σκέφτομαι πως ούτε καν οι ίδιοι οι blogger θυμούνται ποια blog έχουν στο blogroll τους.
Πιθανότατα, να είχαν μεγαλύτερη αξία αν περιείχαν λιγότερα links. Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου αίσθηση.
Θα συμφωνήσω. Από καιρό λέω να κάνω ένα ξεκαθάρισμα στο blogroll μου, όχι να βγάλω κάποια blogs αλλά να τα κατηγοριοποιήσω για να έχει και νόημα αυτή η άχαρη λίστα. Όσο για το πως τη χρησιμοποιώ, απλά είναι μια λίστα των blogs τα οποία έχω βάλει στο feed reader.
“Πιθανότατα, να είχαν μεγαλύτερη αξία αν περιείχαν λιγότερα links. Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου αίσθηση.”
Και η δική μου…
Ένα δίκιο, ένα άδικο και θα καταλήξω σε μια άποψη.
Το δίκιο: όντως το blogroll έχει γίνει φορτικό. Κι εγώ έχω στο δικό μου “νεκρά” μπλογκς αλλά είναι κουραστικό κάθε τόσο να τα αλλάζεις, δεν είναι τόσο εύκολη η διαχείριση τόσων πολλών δεσμών μαζεμένων. Μελετάω μια λύση επ’ αυτού αλλά θα δω.
Το άδικο: κι όμως διαπιστώνω μία “φυσική” κούραση των aggregators. Για μένα έχουν ξεπεραστεί για ένα πολύ βασικό λόγο, είναι πλέον δύσκολη η παρακολούθησή τους λόγω του μεγάλης πλέον ποσότητας των μπλογκς. Όπως το ίδιο συμβαίνει και με ένα μεγάλο blogroll. Δυστυχώς, δεν βλέπω να επιβιώνουν για πολύ ακόμα, ήδη κάποιοι aggregators έχουν αφεθεί στη μοίρα τους κι άλλοι υπονομεύτηκαν από το τεράστιο κι αφιλτράριστο βάρος της πληροφορίας. Εσύ προσπαθείς να βγάλεις την κατάσταση μέσες-άκρες με το καθάρισμα της βάσης που κάνεις αλλά να σου πω την αλήθεια ισορροπείς σε τεντωμένο σκοινί.
Η λύση: Feed Reader. Προσωπικά χρησιμοποιώ Sage και Google Reader. Για το πρώτο υπάρχει το μειονέκτημα ότι δεν ενημερώνεσαι για καινούρια μπλογκς, μόνο εσύ το ρυθμίζεις. Το καλό του Google reader, καθώς και παρόμοιων πρότζεκτ σαν το del.icio.us, είναι η δικτύωση με τους άλλους χρήστες. Όσο παρακολουθώ τα δικά μου feeds και items άλλο τόσο μπορώ να βλέπω των φίλων μου, ανακαλύπτω κάτι που έχει επισημάνει άλλος, το όλο πράμα λειτουργεί διαδραστικά. Μήπως πρέπει να αρχίσεις να προσανατολίσεις το Blogspace σε μια εντελώς αλληλεπιδραστική (web 2.0) νοοτροπία κι όχι να είναι ένας κατάλογος αναρτήσεων; Ήδη μιλάνε για 3.0… Για σκέψου το.
Και θα επιμείνω: ο όρος aggregator πεθαίνει.
@Γκρινιάρη η κατηγοριοποίηση σώζει κάπως την κατάσταση. Εκτός φυσικά κι αν κάθε κατηγορία γίνει πάλι μια τεράστια λίστα οπότε επιστρέφουμε ξανά στην αρχή.
@Stelios χαίρομαι που δεν το βλέπω μόνο εγώ έτσι
@JAGO σκέψου πόσο δύσκολη είναι η διαχείριση χιλιάδων blogs όταν σου μοιάζει δύσκολη η διαχείριση 50-100 συνδέσμων. Κι έχεις απόλυτο δίκιο.
Αν μη τι άλλο, τουλάχιστον εγώ μπορώ να καταλάβω πόσο δύσκολο ή μάλλον κουραστικό είναι να τσεκάρεις συνεχώς συνδέσμους. Γι’ αυτό και θεωρώ πως θα είχαν μεγαλύτερη αξία αν περιείχαν λιγότερους συνδέσμους.
Τώρα πάμε στο άδικο
Θυμάσαι πέρσι τέτοια εποχή περίπου, πόσο ενθουσιασμένοι είμασταν που ανακαλύπταμε όλο και περισσότερα blogs; πόσο χαιρόμασταν που οι aggregator είχαν περισσότερα blogs πλέον; Και θέλαμε ακόμη περισσότερα.
Εγώ τη θυμάμαι καλά αυτή την εποχή, άλλωστε μου έχει φάει πολλές ώρες από τη ζωή μου από τότε μέχρι και σήμερα.
Στη λογική του “όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα” άρχισα να προσθέτω τον selected aggregator.
Στη συνέχεια μπήκα στη διαδικασία να αφαιρέσω τα νεκρά blogs για να μην παραμυθιαζόμαστε για τον αριθμό τους (δεν κατάφερα να τελειώσω αλλά το να φτάσω στο σημείο να αφαιρέσω 800 blogs από τα 2000 που εξέτασα κάτι σημαίνει. Σου ορκίζομαι πως δεν υπάρχει πιο σπαστική διαδικασία από το καθάρισμα της βάσης.
Κι έχει αρχίσει κι εμένα να με κουράζει ο aggregator. Κι όχι μόνο εμένα αλλά και τον server που συνεχώς απαιτεί περισσότερα χρήματα λόγω των αυξανόμενων απαιτήσεων του aggregator. Ήδη είμαι σε μια φάση που σκέφτομαι σοβαρά να τον κλείσω για να μη μου τρώει την ψυχή κάθε τόσο.
Σαφέστατα, ο Google Reader είναι ότι καλύτερο σήμερα. Για πολλούς λόγους. Το μόνο πρόβλημα που βρίσκω προς το παρόν, είναι πως και πάλι θα είναι δύσκολο να βρεθούν τα νέα blogs. Σκέψου πως ούτε εμείς οι δυο δεν μοιραζόμαστε τα shared μας. Συν του ότι συνήθως κάνω shared ξενόγλωσσα κείμενα.
Για το del.icio.us και τα παρόμοια project έχω τις αμφιβολίες μου, τουλάχιστον αναφορικά με την Ελλάδα. Το BookMarks του BlogSpace έχει παρόμοια λογική με το del.icio.us. Όμως ποτέ δεν είχε μια σεβαστή χρήση από τους χρήστες. Παρόλο που συμπαθώ ιδιαίτερα τη λογική και τη χρησιμότητα παρόμοιων εφαρμογών, στην Ελλάδα ζορίζονται.
Πάντως γενικά έχεις δίκιο. Η λογική των aggregator έχει αρχίσει να πεθαίνει. Ο μόνος ενδοιασμός μου στο να τον κλείσω, αφορά αποκλειστικά στους νέους bloggers και την πολυφωνία.
Μην εκπλαγείς αν τον κλείσω προσεχώς. Το σκέφτομαι εδώ και αρκετές ημέρες.
Ότι και να γίνει όμως, η αλήθεια είναι πως με έχει διδάξει πάρα πολλά πράγματα σχετικά με τα blogs και τους bloggers.
Ακόμα και στο technorati πολλά site με μεγάλη επισκεψιμότητα δεν είναι ενημερωμένα.Ομως για μένα παραμένει το καλύτερο site για blogs.
Το blogroll είναι μια καλή πρακτική όταν το κοινό που σε παρακολουθεί έχει κολλήσει σε πρακτικές web 1.0 (κατάλογοι, σελίδα ‘links’, ‘welcome to my home page’). Καλώς ή κακώς πάνε αυτά. Κανείς δεν έχει την δυνατότητα να ‘προτείνει’ νέα blogs σε κάποιον άλλον κυρίως γιατί όλοι κατακλυζόμαστε με τόσους τόνους πληροφορίας καθημερινά που πλέον δεν έχει καμιά αξία το δώσιμο της πληροφορίας με το τσουβάλι ενώ πλέον είναι ζωτικής σημασίας να μην πρήζουν οι publishers τον κοσμάκη.
Προσωπικά τα πρώτα feeds που τρώνε ξήλωμα από το Google Reader μου είναι αυτά που κάνουν post κάθε μέρα κ ας είναι αυτό που πραγματικά θέλω να διαβάσω. Δεν θέλω 40 posts το μήνα, θέλω δύο και να είναι το ζουμί των 40. Ορισμένοι όπως ο Alex King το έχουν πιάσει το νόημα και post-άρουν ορισμένα πράγματα ανά εβδομάδα. εννοείται ότι το blogroll δεν το αγγίζει κανείς πλέον και μόνη του χρησιμότητα είναι μια βοήθεια για να ανέβεις λιγάκι στις μηχανές αναζήτησης.
Ήδη το google σ’αφήνει να κάνεις rate τα αποτελέσματα που σε κάλυψαν σε μια αναζήτηση. Με τον καιρό δεν θα χρειαζόμαστε feed readers αλλά έξυπνες μηχανές αναζήτησης που θα φέρνουν αυτό που θέλουμε να διαβάσουμε και όχι αυτό που είναι διαθέσιμο.
Και αμέσως μετά ξέρεις ε ; Σαν το matrix σε μια φουσκάλα και θα στα περνάνε με καλώδιο ανάλογα με τις αναλογίες σου σε πρωτεϊνες και αμινοξέα. ‘Που πάμε ρε’ που έλεγε και ο Αυλωνίτης…