Διαβάζω τον τελευταίο καιρό κάποιες δημοσιεύσεις, σε αγγλόφωνες σελίδες κυρίως, που αναφέρουν πως πλησιάζει σιγά σιγά το τέλος της εποχής των blogs λόγω των άλλων social media ιστοσελίδων που έχουν αρχίσει να γίνονται της μόδας.
Το θέμα αυτό συχνά – πυκνά γίνεται αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα σε διάφορους bloggers που αναρωτιούνται αν πρέπει να ανησυχούν ή όχι.
Καταρχάς, να πω ότι ως χώρα είμαστε ήδη κάποια χρόνια πίσω σε σχέση με το εξωτερικό και σίγουρα τα blogs βρίσκονται ακόμα στο ξεκίνημα τους. Οπότε αυτό και μόνο δε θα έπρεπε να μας ανησυχεί, τουλάχιστον όχι ακόμα.
Η προσωπική μου άποψη είναι πως τα blogs δε θα κινδυνεύσουν καθόλου όσο υπάρχουν άτομα που θεωρούν ότι έχουν κάτι να γράψουν και συνεχίσουν να γράφουν για όλα όσα τριγυρνάνε στο μυαλό τους.
Με το microblogging δεν μπορείς να εκφραστείς με τον ίδιο τρόπο. Είναι περισσότερο κάτι σαν σύντομος διάλογος, δεν γίνεται να αναπτύξεις τη σκέψη σου εκεί μέσα όπως σε μια δημοσίευση, εκτός φυσικά κι αν οι δημοσιεύσεις σου αποτελούνται από 2-3 αράδες.
Όσο αφορά πάλι τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook έχουν σχεδιαστεί για άλλους λόγους και χρησιμοποιούνται επίσης για άλλους λόγους. Σίγουρα όμως δεν μπορούν να μετατραπούν σε σελίδες έκφρασης όπως είναι τα blogs.
Όταν κάποιος αναζητά μια πληροφορία στο internet, αναζητά κείμενα ολοκληρωμένα, κείμενα με άποψη, κείμενα με περιεχόμενο και ουσία. Και όλα αυτά δε μπορεί να τα βρει ούτε στο microblogging αλλά ούτε και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.
Τα blogs είναι οι προσωπικοί μας χώροι, οι δικοί μας χώροι, οι χώροι που μπορούμε και πρέπει να επενδύσουμε το χρόνο μας, οι χώροι που μπορούμε να καταγράψουμε τις σκέψεις και τις εμπειρίες μας, οι χώροι που ανήκουν σε εμάς.
Όλα τα υπόλοιπα μέσα, απλώς βοηθάνε τους bloggers στις δημοσιεύσεις τους, είτε αυτό είναι μια φωτογραφία από το flickr, είτε ένα video από το YouTube, είτε 10 επισκέπτες ακόμα μέσω του Facebook ή μέσω twitter.
Όσο έχετε ακόμα λόγους να συνεχίζετε να γράφετε, μη σταματάτε να γράφετε και να εκφράζεστε. Όλα αυτά που γράφετε κάποιους ενδιαφέρουν, κάποιοι τα αναζητάνε.
Τα blogs μας, είναι η βάση μας, οι ολόδικες μας σελίδες στο διαδίκτυο και θα κινδυνεύσουν μόνο από εμάς τους ίδιους αν και όταν πάψουμε να γράφουμε σε αυτά.
Αν κάτι είναι χρήσιμο δεν κινδυνεύει, όσο κι αν αλλάζουν οι τάσεις. Μπορεί η “μόδα” του blogging να περάσει, όμως αυτοί που έχουν κάτι να πούνε μέσα από αυτά, δεν θα σταματήσουν.
Πολύ ενδιαφέρον άρθρο…μιας και είμαι στη φάση που ψάχνομαι για να δημιουργήσω και εγώ το δικό μου blog, είναι μία πολύ καλή ώθηση για να συνεχίσω την αναζήτηση πληροφοριών για το πως δημιουργείται.
Επειδή έχω διαβάσει αντίστοιχα άρθρα, ο προβληματισμός για τα παραπάνω ξεκινάει από το γεγονός ότι στην Αμερική υπάρχουν πολύ μεγάλα blogs, με ολόκληρες ομάδες από πίσω (δημοσιογράφων κυρίως) που ανανεώνουν 8-9 φορές καθημερινά τη σελίδα. Κατ’επέκταση τα blogs γίνονται sites όπως τα άλλα και ο χώρος για προσωπική σκέψη και έκθεση περιορίζεται.
Μερικά blog σταματάνε να είναι blog.Βλεπω σε αθλητικά site οτι έχουν φόρμα σχολίων.Τι σημαίνει αυτό ότι είναι blog?
Γράφω γιατί μου αρέσει ο γραπτός λόγος. Έτσι απλά! Και όσο συνεχίζω να έχω όρεξη, θα γράφω.
Η επανάσταση των blogs.
Μου αρέσει αυτό το παιχνίδι της άμεσης δημοκρατίας. Εγώ ο ασήμαντος, νιώθω σημαντικός, διότι μου δίδεται η δυνατότητα να εκφρασω αυτό που θέλω,και να ακουστεί. Μέχρι τώρα δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα της άμεσης επικοινωνίας με αγνώστους. Είναι επανάσταση αυτό με απροβλεπτες συνέπειες για το status του συστήματος.
Το εγραψα στο blog μου στο pathfinder στις 18-3-08.
Και εκει μπαινω με το ονομα kazanias.