Σκεφτόμουν πριν από λίγο, πόσοι είναι αυτοί που διαβάζουν Ελληνικά blogs. Όλο αυτό το διάστημα που ασχολούμαι με τα blogs, υπολόγιζα μόνο τον πληθυσμό των κατοίκων της Ελλάδας που έχουν πρόσβαση στο internet και διαβάζουν blogs.

Τελικά ήταν το μεγαλύτερο λάθος μου. Φυσικά ήταν μπροστά στα μάτια μου τόσο καιρό αλλά δε του είχα δώσει σημασία. Γνωρίζω αρκετά άτομα που διατηρούν Ελληνικά blogs ενώ κατοικούν στο εξωτερικό και άλλα τόσα που είναι αναγνώστες μου.

Ξαφνικά τα νούμερα άρχισαν να πολλαπλασιάζονται μπροστά μου. Είναι γνωστό σε όλους μας άλλωστε, πως ο πληθυσμός των Ελλήνων μεταναστών είναι αρκετά μεγάλος, μια ακόμη Ελλάδα σπαρμένη σε όλη τη Γη. Αν προσθέσουμε και τον πληθυσμό των Ελλήνων φοιτητών που βρίσκονται σε άλλες χώρες, το νούμερο μεγαλώνει κι άλλο.

Αυτό με έκανε να νιώσω και ευχάριστα αλλά και δυσάρεστα. Ευχάριστα γιατί σκέφτηκα πως το “μέγεθος των αναγνωστών” της Ελληνικής γλώσσας στο internet είναι μεγαλύτερο. Δυσάρεστα γιατί αν πραγματικά μιλάμε για τόσο μεγάλο νούμερο, η ανταπόκριση είναι πάρα πολύ μικρή.

Και πραγματικά μου μοιάζει παράξενο. Σκέφτομαι πως αν κατοικούσα σε μια ξένη χώρα, το μυαλό μου θα ήταν στην Ελλάδα. Θα έψαχνα να βρω τον παλμό της πατρίδας μου. Που είναι λοιπόν η ομογένεια μας; Γιατί συμμετέχει μόνο ένα τόσο μικρό ποσοστό στα Ελληνικά blogs;

Μια από τις δυνατές προσπάθειες που ξέρω είναι το Ovi Magazine από τη Φιλανδία, αλλά ειλικρινά δε γνωρίζω πολλές τέτοιες προσπάθειες.

Που είναι ο παλμός της Ελληνικής Ομογένειας; Τους ξεχάσαμε ή μας ξέχασαν γιατί τους ξεχνάμε;

Κι όμως, τo internet δεν έχει σύνορα, είναι μια χώρα για όλους μας και είναι το μέσο που μπορεί να ενώσει όλους τους Ελληνες της Γης σε μια παρέα.