Ίσως αυτό που αγαπάω περισσότερο, είναι η απόλυτη ελευθερία του μέσου αυτού. Κι ίσως γι’ αυτό να με ενοχλεί οποιαδήποτε σκέψη για δημιουργία τρομονόμων στο μέλλον. Προσπάθησα να σκεφτώ διάφορα πράγματα μου μου έμαθε το blogging αυτά τα χρόνια και να δημιουργήσω μια λίστα με κάποια από αυτά.

• Είναι ο χώρος που πραγματικά διαθέτει ίσες ευκαιρίες για όλους.
• Η αυτορύθμιση μπορεί να λειτουργήσει μέσω της εμπειρίας
• Οι πολίτες μπορεί να έχουν δυνατή φωνή και οι πολιτικοί θα πρέπει να τους παρακολουθούν αντί να προσπαθούν να τους περιορίσουν το δικαίωμα της έκφρασης
• Τα σκάνδαλα και οι φασαρίες προσελκύουν περισσότερη επισκεψιμότητα, αλλά τα καλύτερα blogs είναι τα πιο προσωπικά.
• Οι δυο μεγαλύτερες συνομοταξίες στο ελληνικό blogging ασχολούνται με την πολιτική και την τεχνολογία.
• Είναι φορές που νιώθω σαν πειραματόζωο μια και διάφοροι προσπαθούν να μας μελετήσουν (από επίσημους χώρους πλέον).
• Αν δεις το blogging ως εργασία καταντάει βαρετό και στο τέλος το παρατάς
• Στην Ελλάδα δε θα μπορέσει εύκολα να υπάρξει επαγγελματίες bloggers διότι τα επίσημα μέσα προτιμούν να κλέβουν κείμενα παρά να πληρώνουν για αυτά.
• Στην Ελλάδα δε θα μπορέσoυν εύκολα να υπάρξουν επαγγελματίες bloggers γιατί οι διαφημιστικές συγκρίνουν ανόμοια πράγματα.
• Αυτοί που πραγματικά χρησιμοποιούν το blog τους για να βγάζουν χρήματα, συνήθως απεχθάνονται τις διαφημίσεις και δηλώνουν εχθροί τους.
• Είμαστε λιγότεροι από όσο θέλουν να πιστεύουν. Blogs κλείνουν και παρατιούνται κάθε μέρα, δεν δημιουργούνται μόνο καινούργια.
• Να αποφεύγω τα trolls
• Να προσπαθώ να γράφω υπεύθυνα ακόμα κι αν δε γράφω με ονοματεπώνυμο
• Να χρησιμοποιώ αλλά και να δημιουργώ creative commons υλικό.
• Να δίνω “διακοπές” στον εαυτό μου όταν πιστεύω πως είναι απαραίτητο, για να συνεχίσω να αγαπάω το blogging.
• Να γράφω όποτε το επιθυμώ χωρίς να νιώθω πως εξαναγκάζομαι να “παράγω υλικό” λόγω της όποιας επισκεψιμότητας.
• Να δοκιμάζω συνεχώς καινούργια πράγματα χωρίς να φοβάμαι πως θα αποτύχω, ακόμα κι αν κάτι δε πάει καλά η εμπειρία είναι σημαντική

Και η λίστα φυσικά συνεχίζει να μεγαλώνει μια και συνεχίζω να ασχολούμαι με τα blogs και δεν ήταν απλώς ο ενθουσιασμός του πρωτου καιρού.

photo

Και φυσικά δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα αν δεν υπολόγιζε τους εισερχόμενους συνδέσμους ξεχωριστά για “κάθε” σελίδα κι αν αυτό δεν επηρέαζε το Google Page Rank και τη θέση των σελίδων μας στις μηχανές αναζήτησης.

Αν έχετε προσωπικό WordPress blog σε δικό του host, για να μην έχετε το πρόβλημα των “διπλών” σελίδων μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα plugin που αναλαμβάνει να κάνει όλη τη βρώμικη δουλειά μόνο του και να ανακατευθύνει τους επισκέπτες σας στο url που έχετε ορίσει είτε αυτό είναι με www, είτε όχι.

Επίσης, μπορείτε μέσα από τα Εργαλεία για Webmasters του Google να ορίσετε στις ρυθμίσεις της ιστοσελίδας ή του blog σας τον προτιμώμενο τομέα. Φυσικά θα πρέπει πρώτα να δηλώσετε πως σας ανήκει η  ιστοσελίδα ή το blog για να το κάνετε αυτό.

Περισσότερα για τη χρήση ή μη του www καθώς και για την αφαίρεση του www μέσα από το .htaccess αρχείο του server σας μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα που έχει δημιουργηθεί για το λόγο αυτό  http://no-www.org/

Το αν θα επιλέξετε να έχετε το www ή όχι, είναι δικό σας θέμα. Καλό είναι όμως να χρησιμοποιείτε μόνο το ένα από τα δύο.

photo

Είχα καταφέρει να βρω λύση στο θέμα αυτό πριν 2-3 χρόνια όταν πρωτοξεκίνησα το Forum του BlogSpace και μια και αποφάσισα να το κλείσω πλέον, καλό είναι να κρατηθεί η διαδικασία για την πολυτονική γραφή και εδώ. Ας λύσουμε λοιπόν το πρόβλημα των πολυτονικών κειμένων.

Αρχικά πρέπει να προσθέσετε την υποστήριξη για την Ελληνική πολυτονική γραφή στο πληκτρολόγιο σας. Αυτό μπορείτε να το κάνετε με τη βοήθεια της σελίδας αυτής. Κοιτάξτε εκεί που λέει “δακτυλογράφηση στα Ελληνικά”.

Αφού τα καταφέρετε λοιπόν, ανοίξτε τον text editor του υπολογιστή σας και επειλέξτε ως γραμματοσειρά την Palatino linotype για να κάνετε μερικές δοκιμές. Αν όλα έχουν πάει καλά θα έχετε πλέον πολυτονικό στον υπολογιστή σας.

Αν θέλετε λοιπόν να εμφανίζονται στο ιστολόγιο σας πολυτονικά κείμενα και έχετε πρόσβαση στο template σας θα κάνετε την εξής μικρή προσθήκη css:

Κώδικας:

.polytonic {font-family: Palatino Linotype, Arial Unicode MS, Athena, Lucida Sans Unicode;}

Αφού αποθηκεύσετε το template σας είναι ώρα να κάνετε τη δοκιμή σας για να δείτε το αποτέλεσμα. Δημιουργήστε ένα νέο Post στο blog σας και γράψτε κάποια φράση με πολυτονικό σύστημα κατ’ αυτό τον τρόπο (μη το κάνετε copy-paste γιατί θα έχει πρόβλημα, γράψτε το μόνοι σας όπως το βλέπετε):

Κώδικας:

‹span lang=”grc” class=”polytonic”›ὰὰὰὰὰἀἀἀἀάάάά‹/span›

Ουσιαστικά κλείνετε το κείμενο σας που είναι γραμμένο με πολυτονικό σύστημα ανάμεσα στα span που καλούν το class polytonic που προσθέσατε πριν στο template σας.

ΚΑΙ ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙ ΕΧΕΤΕ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟ! (Φυσικά πρέπει να ξέρετε και να γράφετε σε πολυτονικό για να μπορέσετε να το χρησιμοποιήσετε)

Για να μπορέσω να βρω τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσα να γράφω πολυτονικά στο blog μου ώστε να τα αναγνωρίζει ο browser χρειάστηκε να ψάξω αρκετά τα πρότυπα στη Βικιθήκη. Ο λόγος που άρχισα να ψάχνω από εκεί ήταν ότι γνώριζα πως έχει πολυτονικά κείμενα αλλά και η σχετικα μικρή ευχέρεια που έχω να επεξεργάζομαι τα πρότυπα στα Wiki project. Η σκέψη μου αποδείχθηκε σωστή και με αφετηρία τη Βικιθήκη μπόρεσα να ψάξω στο google να βρω τη λύση στο πρόβλημα των πολυτονικών.

photo

Μέσω της υπηρεσίας Gravatar μπορείτε να συνδέσετε μια διεύθυνση email σας με μια εικόνα και με αυτό τον τρόπο να εμφανίζεται το avatar σας σε πάρα πολλές ιστοσελίδες και blogs σε παγκόσμιο επίπεδο, μια και η υπηρεσία είναι αναγνωρισμένη διεθνώς.

Αρκετοί μάλιστα, διαθέτετε gravatar μέσω του λογαριασμού σας σε διάφορες υπηρεσίες blogging χωρίς καν να το γνωρίζετε, γι’ αυτό άλλωστε εμφανίζεται το avatar σας όταν σχολιάζετε σε διάφορα blogs.

Οι υπόλοιποι θα πρέπει να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα Gravatar και να ανεβάσετε το avatar της επιλογής σας, συνδέοντας το έτσι με το email σας. Όταν κάνετε εγγραφή θα Θα σας στείλουν ένα email ενεργοποίησης. ΄Οταν ενεργοποιήσετε το λογαριασμό σας, μπορείτε να συνδέσετε τα email σας με όποιες εικόνες θέλετε.

Την υπηρεσία των Gravatars την έχω ενσωματώσει και στο BlogSpace εδώ και πολύ καιρό και βλέπω πως αρκετοί είναι αυτοί που διαθέτουν το δικό τους gravatar.

Τώρα περνάει ένα βήμα πιο κάτω, μια και δημιούργησε ένα χώρο μέσω του οποίου θα μπορεί οποιοσδήποτε να λαμβάνει video του Al Jazeera και να τα χρησιμοποιεί με άδεια Creative Commons.

Αυτό σημαίνει ότι θα μπορείτε νόμιμα να τα κατεβάσετε στους υπολογιστές σας, να δημοσιεύετε τα video στο blog σας αλλά και να τα μεταφράζετε ή να δημιουργείτε νέο υλικό μέσω μοντάζ.

Φυσικά το ίδιο ισχύει και για όσους τηλεοπτικούς σταθμούς επιθυμούν να αναμεταδώσουν τα video του Al Jazeera αφού επέλεξαν την Creative Commons 3.0 Attribution άδεια χρήσης, που επιτρέπει την αναδημοσίευση του υλικού για εμπορική ή μη χρήση.

Ελπίζουμε κάποτε να ακολουθήσουν τα ίδια βήματα και οι ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί σε περιόδους κρίσης όταν έχουν στα χέρια τους σημαντικό υλικό.

Σήμερα το θέμα μας έχει να κάνει με τις δημοσιεύσεις που περιλαμβάνουν μουσικά video από το YouTube αλλά και από άλλες ιστοσελίδες που φιλοξενούν video. Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, θα προσπαθήσω να σας αποτρέψω να δημιουργείτε δημοσιεύσεις με video που περιέχουν μουσική από γνωστούς καλλιτέχνες.

Φυσικά δεν έχω καμία διάθεση να σας πω για το αν είναι ηθικό ή ανήθικο, αν παραβιάζετε τα copyright των καλλιτεχνών ή των δισκογραφικών ή αν θα ενοχληθεί η ΑΕΠΙ την οποία δεν έχω σε καμία εκτίμηση. Οι απόψεις μου σχετικά με όλα αυτά είναι αρκετά διαφορετικές ούτως ή άλλως.

Θα προσπαθήσω όμως να σας κάνω να καταλάβετε γιατί δε πρέπει να τα χρησιμοποιείτε στις δημοσιεύσεις των blog σας.

Στο YouTube υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει πληθώρα μουσικών video. Αρκετά από αυτά είναι και παλιά, κι αυτό για μένα τα κάνει ακόμα σημαντικότερα μια και δεν μπορούν να βρεθούν εύκολα.

Όσες προσπάθειες κι αν γίνουν από τις δισκογραφικές εταιρίες να τα εξαφανίσουν, νομίζω πως θα αποτύχουν. Είναι γνωστό άλλωστε πως όταν εξαφανίζεις ένα video από μια πλευρά, εμφανίζεται στη συνέχεια σε πέντε διαφορετικές πλευρές προκειμένου να μη χαθεί. Ο αστείος αυτός κλεφτοπόλεμος θα συνεχιστεί για αρκετά χρόνια.

Το δικό μας θέμα όμως, είναι λίγο διαφορετικό. Κάποιοι συνηθίζουν να δημιουργούν συχνές δημοσιεύσεις στα blogs τους που περιλαμβάνουν μουσικά video. Κάποιοι άλλοι, όπως εγώ για παράδειγμα, χρησιμοποιούν ελάχιστες φορές μουσικά video στα blog τους, και τα χρησιμοποιούν κυρίως λόγω κάποιας συγκεκριμένης συναισθηματικής φόρτισης εκείνη τη στιγμή, γιατί δε μπορούν να εκφραστούν με άλλο τρόπο.

Σαφέστατα η χρήση τους δε γίνεται με σκοπό να εκμεταλλευτούμε κάποιον καλλιτέχνη ή κάποια δισκογραφική εταιρία ούτε για να βγάλουμε κέρδος μέσω αυτών. Προσωπικά άλλωστε δε θα είχα πρόβλημα ακόμα και να πληρώσω κάποιο λογικό ποσό προκειμένου να μπορώ να χρησιμοποιώ νόμιμα μερικά κομμάτια. Κάτι τέτοιο όμως, γνωρίζουμε καλά πως δεν είναι δυνατόν να συμβεί και σαφώς δεν υπάρχει περίπτωση να πληρώσει οποιοσδήποτε blogger το χαράτσι που πληρώνουν τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα για τη νόμιμη μετάδοση τους. Τα μεγέθη δεν είναι ίσα άλλωστε.

Ας δούμε όμως και το πρακτικό πρόβλημα που έχουμε με τις δημοσιεύσεις που περιέχουν video clip. Παρόλο που δε χρησιμοποιούμε συχνα video clip, σε πορεία χρόνου συγκεντρώνονται αρκετούτσικες δημοσιεύσεις που περιέχουν μουσικά video. Κι αφού όπως είπαμε ο κλεφτοπόλεμος δε σταματά ποτέ, απομένουμε στο τέλος με τελείως άχρηστες δημοσιεύσεις που περιέχουν ανενεργά video clip που έχουν κατέβει από το YouTube λόγω παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων.

Συνηθίζω μια φορά το χρόνο, να τσεκάρω στα γρήγορα τις παλιότερες δημοσιεύσεις του προσωπικού μου blog για να δω αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Και συνήθως τα προβλήματα υπάρχουν στις 10 – 20 δημοσιεύσεις που περιλαμβάνουν video, οπότε μπαίνω στην διαδικασία να τα διαγράψω ένα – ένα. Κι αν είναι ενοχλητική διαδικασία για μένα που δε χρησιμοποιώ αρκετά video, φαντάζομαι πως θα είναι ακόμα πιο ενοχλητική για τα άτομα που χρησιμοποιούν μουσικά βίντεο συχνά στα blog τους.

Φυσικά μπορεί κάποιος να μου πει ότι δεν ασχολείται με τις παλιότερες δημοσιεύσεις του blog του οπότε δεν τον ενδιαφέρει αν λειτουργούν ή δε λειτουργούν πλέον τα βίντεο που έχει δημοσιεύσει. Σε αυτή την περίπτωση το μόνο που έχω να απαντήσω είναι πως τότε δε σέβεται αρκετά το blog του και τους επισκέπτες του. Σε κανέναν δεν αρέσει να βρίσκει άνθρακα αντί για θησαυρό.

Καλό θα ήταν λοιπόν, να προσπαθήσετε να καθαρίσετε το blog σας από τα παλιά μη ενεργά μουσικά βίντεο και να προσπαθήσετε να σταματήσετε να δημιουργείτε δημοσιεύσεις που περιέχουν τα αγαπημένα σας μουσικά κομμάτια.

Φυσικά θέλω να πιστεύω πως υπάρχει κάποιο μικρό φως που λάμπει στο βάθος του τούνελ, μια και αρκετοί καλλιτέχνες αρχίζουν να πιάνουν το νόημα και βλέπουμε δειλά δειλά να κάνουν την εμφάνιση τους μόνοι τους στο YouTube και να προσφέρουν τα video τους με την επιλογή του embed ενεργοποιημένη.

Σε γενικές γραμμές το Feedburner είναι ότι καλύτερο υπάρχει στο είδος του και όλοι το αγαπάμε. Κάποια στιγμή το ερωτεύτηκε η Google και αποφάσισε να το εξαγοράσει. Κάπου εκεί πιστέψαμε ότι αυτό είναι για καλό μια και η μαμά Google θα μπορούσε να φροντίσει καλύτερα το νέο της παιδί.

Έλα όμως που δεν έχει γίνει αυτό που φανταζόμασταν με αποτέλεσμα το Feedburner να μαλώνει συχνά με τους αναγνώστες μας που επιλέγουν το Google Reader και να μας προκαλεί συχνές καρδιοπάθειες με τα παιχνιδίσματα του.

Κι επειδή λίγο ή πολύ οι παλιότεροι έχουμε αρχίσει να το συνηθίζουμε πλέον, παρόλο που συνεχίζουμε να παθαίνουμε ολιγόλεπτο σοκ, καλό είναι να μεταδίδουμε τη γνώση και στους νεώτερους που ακόμα δεν έχουν μάθει τα χούγια του Feedburner.

Έτσι, αν δείτε μια ξαφνική απότομη μείωση των συνδρομητών σας μην αρχίσετε να ψάχνετε τα χάπια σας για να συνέλθετε. Οι συνδρομητές σας δεν έχουν κουνηθεί ούτε βήμα μακριά από το blog σας. Το πιθανότερο είναι πως έχει πιάσει κρίση ξανά το Feedburner και τα νούμερα θα επανέλθουν στο φυσιολογικό την επόμενη ημέρα.

Εαν δεν επανέλθουν μέσα σε 1-2 εικοσιτετράωρα, τότε μπορείτε να αρχίσετε να ανησυχείτε.

Αυτή είναι ουσιαστικά η αντίδραση μου κάθε φορά που διαβάζω άσχετα σχόλια είτε στο δικό μου είτε σε άλλα blogs. Προσπαθώ κάθε φορά να σκεφτώ πόσο καμμένος είναι ένας άνθρωπος που φτάνει σε σημεία να αφήσει τόσο άσχετα-εκτός θέματος και λογικής σχόλια, μόνο και μόνο για να πει την κακία του και μετά να χαμογελάσει χαιρέκακα με μια αίσθηση ευχαρίστησης για την εξυπνάδα που πληκτρολόγησε.

Τώρα θα μου πείτε ότι γίνομαι κακιά,αλλά δε πειράζει. Ας δούμε λοιπόν στα γρήγορα τι έχει γίνει. Έγραψα μια δημοσίευση σχετικά με την ενοποίηση του OTE με την ΟΤΕΝΕΤ εκφράζοντας τη δυσαρέσκεια μου, επειδή μου ανακοίνωσαν πως θα ενοποιηθούν οι δύο λογαριασμοί σε έναν. Ταυτόχρονα, αναφέρω πως ο λόγος που επέλεξα τη συγκεκριμένη εταιρία ήταν ακριβώς επειδή μπορούσα να έχω ξεχωριστό λογαριασμό internet, μια και η τηλεφωνική γραμμή δεν ανήκει σε εμένα αλλά στους γονείς μου.

Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν, το θέμα της δημοσίευσης μου, ήταν η διαφωνία μου στην ενοποίηση των λογαρισμών του ΟΤΕ και της ΟΤΕΝΕΤ. Θεώρησα πως ήταν ολοφάνερο αυτό και φυσικά κατανοητό ακόμα και για τον πιο ηλίθιο άνθρωπο της γης.

Πριν από λίγο λοιπόν, έλαβα ένα σχόλιο από κάποιο άτομο που υπέγραφε ως “Γέρος μπαμπάς σου”. Πιθανότατα ήταν γνωστός blogger που ήθελε να μου την πει αλλά δεν είχε τα αρχίδια ήθελε να χαλάσει το προφίλ του. Το σχόλιο που μου άφησε ήταν το εξής: “Μήπως να πας να μείνεις επιτέλους μόνη σου;”

Όπως καταλαβαίνετε, το σχόλιο αυτό είναι τόσο σχετικό με τη δημοσίευση μου, όσο το να με ρωτούσε καποιος γιατί δεν έβαψα το σπίτι μου κόκκινο.

Δε ξέρω πως την έχουν δει μερικά άτομα, αλλά το ότι επιλέγουμε να γράφουμε online, δε σημαίνει πως δίνουμε το δικαίωμα στον καθένα να κρίνει ή να έχει άποψη για τον τρόπο με τον οποίο ζούμε στην καθημερινή μας ζωή. Ακόμα περισσότερο, δεν δίνουμε σε κανέναν το δικαίωμα να φαντασιώνεται πράγματα σχετικά με τον τρόπο ζωής μας και να μας κρίνει για όλα όσα υπάρχουν μόνο στο δικό του μυαλό. Και τέλος, δεν είναι υποχρέωση μας να απολογούμαστε για όλα αυτά που υπάρχουν μόνο στη φαντασίωση κάποιων ανθρώπων σχετικά με εμάς και τον τρόπο ζωής μας.

Δε μπορώ να καταλάβω τη λογική των ανθρώπων αυτών. Μάλλον δεν υπάρχει λογική καθόλου. Πουθενά. Ας το αναλύσουμε λίγο όμως.

Αν δεν απαντούσα στο σχόλιο αυτό, θα άφηνα να εννοηθεί πως όντως ζω στα 32 μου στο παιδικό δωμάτιο του σπιτιού των γονιών μου. Ας δούμε την πραγματικότητα όμως. Είχα δικό μου ανεξάρτητο χώρο από τα 15 μου. Έχω ζήσει κατά καιρούς σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας λόγω εργασίας (με πιο πρόσφατη τη Σαντορίνη) και τα τελευταία δέκα χρόνια (όταν βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη), ζω σε δικό μου σπίτι το οποίο βρίσκεται στην ίδια οικοδομή με το πατρικό μου. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν ουδεμία σχέση δεν υπάρχει με το σχόλιο του κακοπροαίρετου “φίλου” μας.

Αλλά ας το δούμε και αλλιώς. Θα πείραζε κανέναν αν συνέχιζα να μένω στο παιδικό δωμάτιο του σπιτιού μου, επειδή δε θα μου έφταναν τα χρήματα να βρω άλλο σπίτι; Αυτό δε κάνουν χιλιάδες άτομα στην Ελλάδα σήμερα; Και στο κάτω κάτω, τι ζόρι τραβάει ο “φίλος” μας για το που κοιμάμαι εγώ τα βράδια και τι κάνω στην προσωπική μου ζωή;

Δεν διέγραψα το σχόλιο του και προτίμησα να του απαντήσω, μόνο και μόνο για να γράψω τη συγκεκριμένη δημοσίευση στο BlogSpace και να προσπαθήσω να του δείξω πόσο ηλίθιο ήταν το σχόλιο του.

Από την άλλη πλευρά όμως, αποφάσισα να διαγράφω πλέον κάθε άσχετο σχόλιο που αφορά την προσωπική μου ζωή από το blog μου. Αν αυτό ονομάζεται λογοκρισία ή όχι, δεν είναι κάτι που με απασχολεί αυτή τη στιγμή. Προτιμώ αυτού του είδους τη λογοκρισία από τον εξαναγκασμό στη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων μου, μόνο και μόνο για να αποδείξω πως δεν ισχύει η φαντασίωση του κάθε τυχάρπαστου κακοπροαίρετου σχολιαστή. Άλλωστε δε νομίζω πως αφορούν κανέναν αυτού του είδους οι πληροφορίες.

Δε ξέρω ποια είναι η άποψη σας σχετικά με τα άσχετα σχόλια αυτού του είδους. Δε ξέρω ποια είναι η άποψη σας για τα άσχετα σχόλια γενικότερα και πως τα διαχειρίζεστε στο blog σας, αλλά πολύ θα ήθελα να μάθω.  Προσωπικά, μετά από τόσο καιρό αποφάσισα να επιλέγω τη διαγραφή τους.

photo by sirtentalot

Υπάρχουν φορές που ανοίγω τον google reader μου και κοιτώντας τους τίτλους σκέφτομαι πως είναι “άλλη μια με τζατζίκι”. Μπορεί να υπάρχει το ίδιο θέμα σε 15 διαφορετικά blogs, πολλές φορές γραμμένο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Κάτι τέτοιες στιγμές σκέφτομαι πως θα ήταν χρήσιμο ένα κουμπάκι μέσω του οποίου θα μπορούσα να τα ομαδοποιήσω ως “mark all as same” κατά το γνωστό και αγαπημένο κουμπάκι του Google Reader “mark all as read“, το οποίο όλοι μας χρησιμοποιούμε συχνά πυκνά.

Φυσικά όταν ένα θέμα αποτελεί είδηση σε σχέση με τη θεματολογία του blog μας, είναι λίγο δύσκολο να αποφύγουμε να γράψουμε ή να αναπαράγουμε το θέμα. Και είναι κατανοητό αυτό. Άλλωστε το blog μας πρέπει να το αντιμετωπίζουμε ως μονάδα. Στην προκειμένη δε μας ενδιαφέρει αν έχει γράψει 1 ή 100 άλλοι για το συγκεκριμένο θέμα, μας ενδιαφέρει να ενημερώσουμε τους αναγνώστες του δικού μας blog. Αυτό όμως δεν παύει να είναι κάπως κουραστικό για τα άτομα που παρακολουθούν πολλά blogs.

Έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να ψιθυρίζει “πες μου κάτι που δε ξέρω, βάλε με να σκεφτώ, να ψάξω, να ταξιδέψω κάπου“. Δώσε μου αυτό το “κλικ” που αναζητώ χωρίς να το ξέρω. Ο κόσμος γύρω μας είναι τεράστιος και τα θέματα με τα οποία μπορεί να ασχοληθεί κάποιος ανεξάντλητα.

Δε χρειάζεται να περιμένουμε να γίνει είδηση κάτι για να ασχοληθούμε. Είναι πιο όμορφο το να προσπαθήσουμε να ωθήσουμε τους άλλους να ασχοληθούν με κάτι που δεν γνωρίζουν, δεν πρόσεξαν, δεν είχαν σκεφτεί.

photo by duncan

Ενέργεια που συγκεντρώνεται μέσα μας από τις συνήθειες, τις προτιμήσεις, τα άγχη, τα χόμπυ τις σκέψεις, τα πιστεύω, την καθημερινή ζωή μας. Ενέργεια που έρχεται σε συμφωνία ή σύγκρουση με όσα διαβάζουμε, βλέπουμε ή ακούμε και ψάχνει μανιασμένα έναν τρόπο να εκτιναχθεί για να γίνει χίλια κομματάκια.

Χωρίς τη δύναμη της ενέργειας τα blogs μαραίνονται σαν το φυτό που ξεχάσαμε απότιστο στη γωνία. Σε διάφορες συζητήσεις σχετικά με το πετυχημένο blogging, επαναλαμβάνεται συνεχώς πως πρέπει να γνωρίζεις πολύ καλά το θέμα με το οποίο ασχολείσαι στο blog σου. Εντάξει δε διαφωνώ τελείως, όμως δε θεωρώ πως αυτός είναι ο δρόμος που οδηγεί στο πετυχημένο blogging.

Όσες γνώσεις κι αν έχει κάποιος, αν δεν υπάρχει αυτή η συνεχόμενη ροή ενέργειας που ψάχνει διέξοδο, είναι άχρηστες. Ακόμα κι αν ο blogger δείχνει μια κάποια επιμέλεια με συχνές δημοσιεύσεις στο blog του, δεν αρκεί αν δεν υπάρχει η ενέργεια μέσα του. Κι αυτό είναι φανερό, την ώρα που χασμουριούνται οι αναγνώστες.

Αν η ελεύθερη ροή της ενέργειας διακοπεί, το blogging μπορεί να γίνει ο χειρότερος εχθρός ενός blogger. Είναι άσκοπο να ψάχνει κάποιος για έμπνευση τότε, δε θα τη βρει αν δεν αποκαταστήσει πρώτα τη ροή ενέργειας μέσα του.

Κι έτσι, η καλύτερη συμβουλή που μπορώ να σας δώσω για πετυχημένο blogging, είναι το να προσπαθείτε με κάθε τρόπο να διατηρείτε τη συνεχόμενη ροή ενέργειας που βρίσκεται μέσα σας. Δεν έχει σημασία αν θα είναι θετική ή αρνητική. Αυτό άλλωστε εξαρτάται από πολλούς παράγοντες του περιβάλλοντος και του τρόπου ζωής και σκέψης σας.

photo by boskizzi

Όλα αυτά μαζί κοστίζουν σε χρόνο και ενέργεια. Πολύ ενέργεια κάποιες φορές. Αρκετοί bloggers “φοβούνται” να αφήσουν το blog τους χωρίς νέες δημοσιεύσεις για ένα χρονικό διάστημα. Προσωπικά το θεωρώ χαζό. Ειδικά εφόσον δεν είμαστε επαγγελματίες γραφιάδες.

Όσες φορές αναγκάστηκα ή θέλησα να αφήσω το blog μου χωρίς νέες δημοσιεύσεις δεν έπαθε απολύτως τίποτα. Φυσικά πάντοτε ήμουν “κάπου εδώ γύρω” ακόμα κι αν δεν έγραφα ή ακόμα κι αν δεν είχα σύνδεση internet και υπολογιστή στο χώρο που ζούσα. Σε αυτά τα χρονικά διαστήματα δεν έχασα ούτε την επισκεψιμότητα αλλά ούτε και τους αναγνώστες μέσω feed.

Φαντάζομαι πως όταν κάποιος έχει δείξει καλά δείγματα γραφής στο χώρο, όταν έχει αναπτύξει σχέσεις με διάφορους bloggers αλλά κυρίως όταν έχει πίσω του ένα απόθεμα καλών κειμένων, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Οι αναγνώστες γνωρίζουν ότι θα επιστρέψει όταν μπορέσει ή όταν το αποφασίσει να ξαναγράψει και θεωρώ πως πρέπει να είναι σεβαστό αυτό γιατί ούτε πληρωνόμαστε, ούτε είμαστε μηχανήματα. Από την άλλη πλευρά, οι επισκέπτες μέσω Google ενδιαφέρονται περισσότερο για την ίδια την πληροφορία, το απόθεμα των παλιότερων κειμένων του blog δηλαδή.

Μη φοβάστε την αποτοξίνωση όταν νιώθετε πως την χρειάζεστε. Δε θα γίνει καμιά καταστροφή, όλα στη θέση τους θα μείνουν, θα σας περιμένουν να επιστρέψετε. Αυτό που έχετε χτίσει δε γκρεμίζετε τόσο εύκολα αν έχει σταθερές βάσεις.

Μη ξεχνάτε πως εσείς ορίζετε το blog σας, δεν ορίζει αυτό τη ζώη σας. Αν πάψει να έχει πλάκα και γίνει εξαναγκασμός δεν έχει νόημα.

Σε λίγο έρχεται καλοκαιράκι άλλωστε, οι μικρές απουσίες θα κάνουν καλό και σε εσάς αλλά και στις μελλοντικές δημοσιεύσεις του blog σας.

photo by abardwell

Η μπίζνα έχει πολύ ψωμί και έτσι δε σέβονται κανένα πνευματικό δικαίωμα, ούτε έχουν φυσικά ηθικούς φραγμούς. Βρωμάνε από μέτρα μακριά και η δυσωδία τους σου φέρνει αναγούλα.

Εκμεταλλεύονται τα κείμενα άλλων ανθρώπων και τα αναδημοσιεύουν αυτόματα σε διάφορα φασόν blogs πλαισιωμένα από τις διαφημίσεις του Google Adsense φυσικά.

Η αναδημοσίευση αυτή δεν έχει καμία σχέση με τη λειτουργία ενός Aggregator που σκοπό έχει την ενημέρωση για νέες δημοσιεύσεις. Η αναδημοσίευση των κειμένων γίνεται εξ’ ολοκλήρου μέσω των feed μας με μόνο σκοπό το κέρδος.
Τα σκουπίδια της μπλογκόσφαιρας, είναι οι κλέφτες των κειμένων μας.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν ενοχληθεί και προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτό το άθλιο φαινόμενο ώστε να βρουν κάποιες λύσεις. Όλοι μαζί ίσως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Στα πλαίσια αυτά δημιουργήθηκε ένα κείμενο με τον τίτλο “Πουτ δε feed ντάουν” που έχει ως εξής:

————–

Τα splogs έχουν χτυπήσει εδώ και καιρό την πόρτα της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Κόποι ωρών, ημερών, μηνών και ετών ακυρώνονται σε δευτερόλεπτα με την ακούσια βοήθεια των feed (και όχι μόνο). Ολο και συχνότερα οι Έλληνες bloggers υποκύπτουν στον έμμεσο εκβιασμό που δημιουργεί αυτή η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή των blog τους.

Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό και αυτό είναι θετικό καθώς όλο και περισσότεροι ψάχνουν να βρουν μια λύση. Η διαφορά με π.χ. τα spam mail είναι οτι τα splogs ξεκινάνε απο εσένα. Αν δεν γράψεις εσύ το post σου δε θα βρεθεί κάποιος να το πάρει και να το πασάρει σε έναν τρίτο. Οπότε υπο προυποθέσεις μπορεις να έχεις εσύ το πάνω χέρι.

Σίγουρα δεν είναι κάτι εύκολο. Αυτοί που ψάχνουν να βρουν τρόπο να εκμεταλλευτούν τη δουλειά σου για δικό τους όφελος πάντα θα είναι ένα βήμα μπροστά. Καλούμε όλους να βοηθήσουν με ιδέες και προτάσεις για το πως θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο.

Υπάρχουν ήδη διάφοροι τρόποι για να κάνουμε όσο περισσότερο “ανεπιθύμητη” γίνεται την παρουσία του blog μας στα διάφορα splogs.

Ας δούμε κάποιους

Hotlinking images

Μια απο τις άμεσες επιπτώσεις των splogs είναι συνήθως η αυξημένη κατανάλωση bandwidth που μας δημιουργούν λόγω της χρήσης των φωτογραφιών μας. Μια κίνηση που μπορούμε να κάνουμε είναι να απαγορεύσουμε το hotlinking, δηλαδή να μη μπορεί κάποιος να δει φωτογραφίες μας έξω απο το site μας. Ομως πόσο αυτό ενοχλεί τον splogger?

Ενα κείμενο με ωραίες φωτογραφίες τραβάει την προσοχή. Ενα κείμενο με καθόλου φωτογραφίες αλλά διαφημίσεις απο δίπλα; Μήπως αυτό βολεύει ακόμα καλύτερα; Μια πολύ καλή λύση λοιπόν είναι η εμφάνιση συγκεκριμένης φωτογραφίας σε περίπτωση hotlinking, όχι γενικά αλλά απο sites τα οποία έχουμε βάλει στην “black list”

Η φωτογραφία που χρησιμοποιήσαμε είναι η παρακάτω. Θα μπορούσε να είναι μια ακόμα πιο ενοχλητική φωτογραφία ωστε να είναι ακόμα πιο ισχυρό το μήνυμα προς τον splogger. Θα μπορούσε ακόμη να είναι μια φωτογραφία-διαφήμιση για το site μας , για να εκμεταλλευτούμε και τους επισκέπτες στο splog που έτσι κι αλλιώς λόγω της δικής μας δουλειάς πάνε εκεί. Αλλά και μια απλή εικόνα με ένα σαφές κείμενο είναι αρκετή

Ο τρόπος για να γίνει αυτό, ειδικά σε wordpress είναι σχετικά απλός. Ανοίγετε το αρχείο .htaccess που βρίσκεται συνήθως στο home directory του wordpress. Εκει πέρα κάτω ακριβώς απο το

# BEGIN WordPress

και πάνω απο οτιδήποτε άλλο γράψτε

RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTP_REFERER} ^http://(.+\.)?splog\.com/ [NC]
RewriteRule .*\.(jpe?g|gif|bmp|png)$ eikona.jpg [L]

splog\.com το site στο οποίο θέλετε να εμφανίζεται η απαγορευτική εικόνα (κρατάτε το \) και eikona.jpg το path της εικόνας.

Αυτό ήταν. Πλέον όποτε κάποιο splog χρησιμοποιεί φωτογραφίες απο το blog σας,παρά τη θέλησή σας, θα εμφανίζει αυτό το αρχείο. Σημειώστε οτι και πάλι θα χρησιμοποιείται bandwidth σας αλλά λογικά θα βαρεθεί αφού θα τον ενοχλείτε Καλό είναι η εικόνα που θα δημιουργήσετε να είναι αρκετά μεγάλη σε διαστάσεις

Αλλοίωση

Μια άλλη πολύ καλή λύση είναι η χρήση κάποιου plugin για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Απο αυτά που κυκλοφορούν το πιο “ελπιδοφόρο” φαίνεται να είναι το wordpress antileech plugin.

Τι κάνει αυτό; Με λίγα λόγια, το παρακάτω post

κάθε φορά που θα το επισκέπτεται ο splogger και τα προγράμματά του για να το αντιγράψουν, μεταμορφώνεται σε

Η συγκεκριμένη μέθοδος θέλει αρκετό χρόνο για να πετύχει καθώς θα πρέπει να αναγνωρίσετε τον splogger. Το plugin καταγράφει τις κινήσεις στα feeds κλπ και εσείς θα πρέπει με διάφορους τρόπους (συγκρίνοντας τις ώρες, βλέποντας το raw log stats του server κλπ) να αναγνωρίσετε ποιος είναι ο “αντιγραφέας”. Εντοπίζοντας τον έχετε διάφορες επιλογές, όπως π.χ. τι ακριβώς θα γίνεται με το feed σας. Θέλετε να εμφανίζεται ένα μέρος του μόνο στον splogger; Θέλετε να εμφανίζεται κάτι σαν αυτό της παραπάνω φωτογραφίας (το plugin έχει μια πολύ ωραία συλλογή απο παρόμοια κείμενα ); Θέλετε ένα απλό κειμενάκι; Δεν έχει και τόσο σημασία, αυτό που μετράει είναι οτι μπορείτε να χειριστείτε τον splogger όπως θέλετε χωρίς να επηρεάσετε το υπόλοιπο FEED κοινό σας.

Περιμένουμε τις προτάσεις σας για το πως θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτο το φαινόμενο.

internetakias.gr, neolaia.gr, xblog.gr, webz.gr

Μια από τις μεγαλύτερες “βιομηχανίες” στη χώρα μας είναι ο τουρισμός. Η μεγαλύτερη ίσως. Οι δυο βασικές του κατηγορίες είναι ο εισερχόμενος και ο εξερχόμενος τουρισμός. Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει ο τουρισμός με το blogging. Κάποια στοιχεία του θεωρώ πως έχουν μεγάλη σχέση.

Πέρα από τα απολύτως προσωπικά blog, μπορώ να διακρίνω δυο μεγάλες κατηγορίες θεματολογίας στα blogs.

Τα εισερχόμενα θέματα

Η πρώτη, αφορά θέματα ή τάσεις που βρίσκουμε από το εξωτερικό, από ξένες ιστοσελίδες ή blogs και για τα οποία θεωρούμε πως είναι σημαντικό να γράψουμε, ώστε να ενημερώσουμε τους αναγνώστες μας σχετικά.

Τα εξερχόμενα θέματα

Η δεύτερη, αφορά θέματα που μας απασχολούν σε τοπικό επίπεδο και τα οποία θεωρούμε αρκετά σημαντικά ώστε να γράψουμε σχετικά με αυτά για να τα διαδώσουμε. Κάποιες φορές, καταφέρνουν να περάσουν ακόμα και τα σύνορα της χώρας και να γίνουν τα εισερχόμενα θέματα άλλων λαών.

Εισερχόμενα vs Εξερχόμενα

Σε αντίθεση λοιπόν με τον τουρισμό μας, η ζυγαριά της θεματολογίας των blogs γέρνει αρκετά υπέρ των εισερχόμενων θεμάτων (με εξαίρεση την θεματολογία που αντλούμε από τα ΜΜΕ). Αυτό φυσικά είναι κάπως ανησυχητικό αλλά οφείλεται τόσο στη γλώσσα μας, όσο και στον γνωστό πια τεχνολογικό μεσαίωνα μας.

Ο μικρόκοσμος μας

Καμιά φορά ξεχνάμε το περιβάλλον γύρω μας και όσα συμβαίνουν εκεί. Το έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ, που δε θεωρούμε πως έχει κάτι σημαντικό να μας προσφέρει.

Αυτό το είχα παρατηρήσει για πρώτη φορά πριν πολλά χρόνια, όταν εργαζόμουν στο Νυμφαίο της Φλώρινας. Παρ’ όλο που είχε αυξημένο τουρισμό και αξία η περιοχή, οι περισσότεροι ντόπιοι δεν μπορούσαν να εκτιμήσουν όσο θα έπρεπε τον τόπο τους. Αρκετοί από αυτούς, δεν είχαν επισκεφτεί ούτε μια φορά τις περιοχές για τις οποίες ερχόταν οι τουρίστες. Το ίδιο μοτίβο το συνάντησα και σε άλλες περιοχές της χώρας αργότερα.

Ο μικρόκοσμος μας, είναι και θα πρέπει να είναι περισσότερο σημαντικός. Κοιτάξτε γύρω σας, βγείτε μια βόλτα και παρατηρήστε τον τόπο σας. Είναι γεμάτος θέματα και έμπνευση, γράψτε για όσα υπάρχουν και συμβαίνουν γύρω σας. Ίσως για εσάς να μην είναι σημαντικά, μα μη ξεχνάτε πως μπορεί να είναι για εμένα που δεν τα γνωρίζω και δε ζω στον τόπο σας.

Αν δεν γράψετε εσείς για όσα βλέπετε και βιώνετε, για όσα αγαπάτε ή σας ενοχλούν, ποιος θα γράψει; Και μη ξεχνάτε, πως είναι ευκολότερο να γράφουμε για θέματα, τα οποία ήδη γνωρίζουμε καλά.

photo by Weeping-Willow

Όσο και να μην ακούγεται όμορφο ή ευγενικό, δυστυχώς είναι αδύνατον να διαβάζουμε όλα όσα γράφουν οι bloggers στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η ημέρα έχει 24 ώρες για όλους μας και ο ελεύθερος χρόνος είναι είδος προς εξαφάνιση.

Από την άλλη, η ανάγκη για παρακολούθηση των εξελίξεων σε διάφορους τομείς είναι κι αυτή υπαρκτή σε πολλά άτομα. Δηλαδή, κάποιοι από εμάς δε παρακολουθούμε απλά τι γράφουν πέντε φίλοι μας. Κάτι το οποίο βεβαίως, δεν θα δαπανούσε τόσο πολύ χρόνο από την καθημερινότητα μας.

Αντιθέτως ας πούμε ότι “αναγκαζόμαστε” να παρακολουθούμε διάφορες πηγές για να μη χάσουμε τη μπάλα στο αντικείμενο που μας ενδιαφέρει. Για παράδειγμα, στο blog του ΒlogSpace γράφω για blogging. Είναι καθαρά ένα θεματικό blog. Για να το διατηρήσω δεν αρκεί απλά να γράφω κειμενάκια. Πρέπει να παρακολουθώ τις εξελίξεις στο χώρο και να είμαι όσο το δυνατόν περισσότερο ενήμερη για το τι συμβαίνει, ώστε να μπορώ να έχω άποψη πάνω στο θέμα.

Το ίδιο συμβαίνει αν διατηρείς ένα blog για αυτοκίνητα ή ένα blog για τεχνολογία, ειδήσεις, επικαιρότητα, περιβάλλον, πολιτική, λογοτεχνία και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς. Απλά ανάλογα με τη θεματολογία σου, τα μεγέθη είναι διαφορετικά.

Και αφού στη ζωή μας δεν υπάρχει μόνο το blogging πρέπει να βρούμε μια χρυσή τομή για να μπορούμε και να παρακολουθούμε τις εξελίξεις χωρίς να θέλουμε να ουρλιάξουμε από την υπερπληροφόρηση. Σαφέστατα υπάρχουν διάφορες υπηρεσίες μέσω των οποίων γίνεται μια επιλογή και ένα ξεκαθάρισμα δημοσιεύσεων από διάφορα άτομα, όμως προσωπικά δε μπορώ να βασιστώ εκεί. Κάθε άτομο είναι διαφορετικό και ζυγίζει με διαφορετικά μέτρα μια πληροφορία.

Κάπου εδώ έρχεται και η δύναμη του τίτλου να μας βοηθήσει. Υπάρχουν blogs που μπορεί να είναι πολυγραφότατα, με δεκάδες αναρτήσεις κάθε ημέρα. Αυτά συναγωνίζονται δεκάδες άλλα που μπορεί να περιέχουν σημαντικές ή ασήμαντες πληροφορίες.

Ο ανταγωνισμός σε όλες αυτές τις δημοσιεύσεις που πλημμυρίζουν τις οθόνες μας γίνεται μέσω του τίτλου. Έχει περάσει πια η εποχή που θα διαβάζαμε την πρώτη παράγραφο για να αποφασίσουμε αν περιέχει κάτι ενδιαφέρον. Αυτό ίσως να είναι ένα δεύτερο κριτήριο πλέον και το κρατάμε για τους φίλους μας.

Και δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά.

Στο προσωπικό μου blog δε δίνω πάντοτε σημασία στους τίτλους. Ίσως γιατί θεωρώ πως δε θα αναζητήσουν την “πληροφορία” εκεί μέσα. Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι για τις περισσότερες δημοσιεύσεις μου εκεί. Μπορεί να είναι λάθος μπορεί και όχι.

Στο blog του blogspace όμως, θα το θεωρούσα ανεπίτρεπτο να μη προσέχω τους τίτλους. Κυρίως από σεβασμό στο χρόνο των αναγνωστών που περιμένουν να διαβάσουν κάτι συγκεκριμένο. Ελπίζω να το καταφέρνω. Αν μη τι άλλο, όταν γράφω ένα κείμενο για αρχάριους bloggers δε μπορώ να έχω την απαίτηση να κάτσουν να το διαβάσουν οι περισσότερο έμπειροι. Εκτός δηλαδή κι αν το κάνουν για να διαφωνήσουν με κάτι που έγραψα ή για να προσθέσουν κάποια πληροφορία παραπάνω.

Φυσικά, δε θα μπορούσα να μην αναφέρω το πόσο πολύ ενοχλούμαι όταν βλέπω παραπλανητικούς τίτλους σε διάφορες δημοσιεύσεις επικαιρότητας, που μόνο σκοπό έχουν την αύξηση της επισκεψιμότητας. Οι bloggers που χρησιμοποιούν αυτό το κολπάκι πιθανότατα να αποκτούν τη δεδομένη στιγμή μερικές επισκέψεις παραπάνω. Σε πορεία χρόνου όμως, είναι χαμένοι από χέρι.

Η δύναμη του τίτλου στις δημοσιεύσεις σας είναι μεγάλη. Προσπαθήστε να την εκμεταλλευτείτε σωστά και να είστε σίγουροι πως αυτό θα εκτιμηθεί από τους αναγνώστες σας.

photo by 0olong

Κατά καιρούς παρατηρώ διάφορα άτομα που χρησιμοποιούν τις γνωστές τακτικές προώθησης, με τέτοιο τρόπο όμως, που περνάνε τη λεπτή γραμμή της κοινωνικοποίησης και μετατρέπονται σε spammers που αρχίζουν να με ενοχλούν.

Όταν αυτό γίνεται στα σχόλια των blog μου, πολλές φορές τα διαγράφω. Ακόμα κι αν αφορούν θέματα, τα οποία αν μου τα επικοινωνούσαν με άλλο τρόπο θα με ενδιέφεραν.

Διάδοση ενός θέματος

Κατά καιρούς πραγματοποιούνται διάφορες κινήσεις στο χώρο των blogs που αφορούν είτε πολιτικά, είτε κοινωνικά είτε περιβαλλοντικά θέματα. Μπορεί για κάποιους ένα τέτοιο θέμα να είναι πολύ σημαντικό. Για άλλους όμως δεν είναι. Αλλά ακόμα κι αν είναι, δε καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να ανεχτούν ένα copy-paste κείμενο στα σχόλια ενός άσχετου θέματος του blog τους.

Προσπαθήστε να είστε ευγενικοί και προσεγγίστε τον blogger με ένα e-mail. Aν τον ενδιαφέρει το θέμα, θα ασχοληθεί μόνος του με μια νέα δημοσίευση στο blog του. Στο internet δεν υπάρχουν μόνο bloggers και διαταράσσετε τη ροή των δημοσιεύσεων.

Μπλογκοπαίχνιδα

Σύμφωνα με παλιά λαϊκή ρήση “το πολύ το κυρ ελέησον το βαριέται και ο παπάς“. Πιθανότατα να είχαν κάποιο ενδιαφέρον όταν ξεκίνησαν, γρήγορα όμως οι bloggers άρχισαν να δυσανασχετούν.

Ακόμα κι αν είστε από αυτούς που θέλουν να παίζουν, μην εξαναγκάζεται τους άλλους να συμμετέχουν και κυρίως, μην τους αφήνεται τις προσκλήσεις σας σε άσχετες δημοσιεύσεις των blog τους. Μπορείτε να τους στείλετε ένα email πρώτα, για να τους ρωτήσετε αν θέλουν να συμμετέχουν στο παιχνίδι σας.

Τζάμπα διαφήμιση

Υπάρχουν διάφορες υπηρεσίες μέσω των οποίων μπορείτε να διαφημίσετε ότι θέλετε επί πληρωμή. Μην το κάνετε στο σβέρκο και την αναγνωρισιμότητα άλλων bloggers. Και κυρίως μην το κάνετε στα σχόλια των δικών μου blogs. Δε με ενδιαφέρει ακόμα κι αν χαρίζετε κρουαζιερόπλοιο σε κάθε επισκέπτη μου που θα εγγραφεί στις ιστοσελίδες σας.

Άσχετα σχόλια πάσης φύσεως

Υπάρχει κάποιος λόγος που η φόρμα των σχολίων βρίσκεται κάτω από κάθε δημοσίευση, δεν υπάρχει εκεί ως διακοσμητικό στοιχείο. Σεβαστείτε το χρόνο που αφιέρωσε κάποιος για να γράψει ένα κείμενο, καθώς και τους αναγνώστες του.

Την ώρα που διαβάζω μια δημοσίευση για την καλλιέργεια των σπαραγγιών, δε με ενδιαφέρει να διαβάσω την άποψη σας σχετικά με το εξώγαμο του Πασχάλη. Προσπαθήστε να μην βγαίνετε εκτός θέματος στα σχόλια που αφήνετε. Για οτιδήποτε άλλο, οι περισσότεροι bloggers διαθέτουν email και μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους.

Microblogging

Οι υπηρεσίες microblogging όπως το twitter είναι αρκετά χρήσιμες πλέον. Δημιουργούν μια μικρή ή μεγάλη κοινότητα που ανταλλάσσει σύντομα μηνύματα λίγων χαρακτήρων.

Τα μηνύματα αυτά μπορούν να είναι ένα «Καλημέρα», ένα link για κάτι ενδιαφέρον που είδαμε, μια ερώτηση που μας απασχολεί, κάτι που σκεφτήκαμε, μια απάντηση σε άλλον blogger και τέλος ένας τρόπος για να ανακοινώσουμε πως δημοσιεύσαμε ένα νέο κείμενο που μπορεί να ενδιαφέρει τους άλλους microbloggers.

Προσωπικά, το βρίσκω λίγο ενοχλητικό να βλέπω άτομα που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες αυτές, μόνο για να προωθήσουν τις νέες τους δημοσιεύσεις.

Αυτό το κάνει με ιδιαίτερη επιτυχία και μάλιστα αυτόματα το feed του blog μας. Είναι αστείο να προσπαθούμε να το μιμηθούμε χειροκίνητα και δεν έχει ουσιαστική χρησιμότητα.

E-mail

Σε καμία, μα σε καμία περίπτωση μην στέλνετε e-mail με τις νέες σας δημοσιεύσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα. Και όχι δεν με καλύπτει το γεγονός πως μπορώ να σας ζητήσω να σταματήσετε να μου στέλνετε αυτά τα ενοχλητικά μηνύματα που βρωμίζουν το inbox μου, εφόσον δε ζήτησα ποτέ να ξεκινήσετε να μου τα στέλνετε. Αν επιθυμώ να παρακολουθώ το blog σας, διαθέτω Feed Reader και μπορώ να το προσθέσω εκεί μόνη μου.

Buzz me baby

Οι διάφορες υπηρεσίες μέσω των οποίων ψηφίζονται κάποιες δημοσιεύσεις από τους χρήστες, δεν είναι χειροκίνητος aggregator για να προωθήσουμε το blog μας.

Στην περίπτωση που συμμετέχετε σε παρόμοιες υπηρεσίες, καλό θα είναι να μην προσθέτετε συνεχώς τις δικές σας δημοσιεύσεις εκεί. Θα ήταν περισσότερο χρήσιμο καθώς και λιγότερο ενοχλητικό για τους υπόλοιπους χρήστες της υπηρεσίας, αν προσθέσετε δημοσιεύσεις άλλων bloggers που τράβηξαν την προσοχή σας.

Κι ένας μικρός επίλογος

Αν είστε νέος στο χώρο των blogs, πιθανότατα να σας μοιάζουν παράξενα όλα τα παραπάνω, είναι όμως πράγματα τα οποία αντιμετωπίσαμε οι περισσότεροι. Αν πάλι είστε παλιότερος αλλά είδατε τις πράξεις σας να φωτογραφίζονται στο κείμενο αυτό, ίσως είναι καιρός να ξανασκεφτείτε και να επαναπροσδιορίσετε τις κινήσεις σας.

Μπορείτε να αποκτήσετε περισσότερες επισκέψεις από τους άλλους bloggers αν κερδίσετε την εκτίμηση τους μέσω της κοινωνικοποίησης, παρά αν λειτουργείτε ως spammer και τους κουράσετε.

photo by edmittance

Καταρχήν για να μη μπερδευόμαστε να αναφέρω πως μιλάμε για Themes στα WordPress blogs και για Templates στα blogs του blogger.com δηλαδή σε αυτά με το subdomain του blogspot. Επίσης όσοι έχουν το blog τους στο δωρεάν hosting του WordPress.com μπορούν να διαλέξουν μόνο ανάμεσα σε συγκεκριμένα Themes και όχι να προσθέσουν όποιο θέλουν.

Είναι όλα τα εντυπωσιακά Themes κατάλληλα;

Έχω δει αρκετά όμορφα Themes, που με εντυπωσίαζαν από την πρώτη στιγμή. Πάρα πολλές φορές μπήκα στον πειρασμό να χρησιμοποιήσω κάποια από αυτά. Με τον καιρό όμως, κατάλαβα πως δεν είναι όλα τα Themes κατάλληλα για τα blogs μου.

Σκεφτείτε για παράδειγμα τα Themes – templates σαν να ήταν ρούχα σε βιτρίνες καταστημάτων. Έχετε δει κάτι πολύ ωραίο που θέλετε να το αποκτήσετε. Μπαίνετε αμέσως στο μαγαζί, το δοκιμάζετε με πολύ ενθουσιασμό, όμως τελικά μοιάζει απαίσιο επάνω σας. Είμαι σίγουρη πως αυτό έχει συμβεί σε όλους.

Προσπαθήστε να επιλέξετε ένα Theme -Template που να σας ταιριάζει και να καλύπτει τις ανάγκες σας.

H Sidebar δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο

Υπάρχει εκεί για κάποιο λόγο και αποτελεί σημαντικό στοιχείο του blog μας. Κάτι σαν το φερμουάρ του παντελονιού μας για παράδειγμα. Επιλέξτε ένα Theme ανάλογα με τη sidebar που χρειάζεστε και σκεφτείτε αν πράγματι χρειάζεστε μία ή δύο sidebar.

Ένας καλός τρόπος για να αποφασίσετε, θα ήταν να γράψετε σε ένα κομμάτι χαρτί όλα τα στοιχεία που πιστεύετε ότι πρέπει να περιέχει. Στην ανάγκη σχεδιάστε το στα γρήγορα. Αυτό θα σας βοηθήσει να αποφασίσετε αν χρειάζεστε μία ή δύο πλευρικές μπάρες.

Έχω αλλάξει πολλά Themes στα blogs μου και υπήρξαν φορές που οι πλευρικές μου μπάρες ήταν υπερβολικά γεμάτες, ενώ άλλες φορές έμοιαζαν άδειες και άχαρες. Προσπαθήστε να βρείτε αυτή που ταιριάζει στο δικό σας blog. Οι φαρδιές sidebar μπορούν να χωρέσουν περισσότερα πράγματα σε μικρότερο μήκος. Προσπαθήστε να σκεφτείτε τι πλάτος έχουν όσα θέλετε να υπάρχουν στην sidebar σας, ώστε να μη σας δημιουργούν προβλήματα.

Σκεφτείτε τους επισκέπτες σας

Στην περίπτωση που σας ενδιαφέρει η επισκεψιμότητα και δε δημιουργήσατε το blog σας για να το βλέπετε εσείς και ο εαυτός σας, σεβαστείτε τους επισκέπτες σας. Υπάρχουν πάρα πολλοί επισκέπτες στη χώρα μας που διαθέτουν αργές συνδέσεις. Όσο περισσότερα και βαριά γραφικά περιέχει ένα Theme -Template τόσο περισσότερο τους ταλαιπωρείτε. Προσωπικά κλείνω αμέσως όποια σελίδα αργεί πολύ να φορτώσει και δεν την επισκέπτομαι ξανά.

Αφήστε το Theme – Template στην ησυχία του

Τα περισσότερα -αν όχι όλα- Themes και Templates που χρησιμοποιούμε είναι συνήθως δωρεάν. Ελάχιστοι είναι αυτοί που βάζουν το χέρι στην τσέπη. Αν δε γνωρίζετε βασικά πράγματα σχετικά με τον κώδικα που χρησιμοποιεί το Theme – Template που διαλέξατε, μην το ταλαιπωρείτε με δικές σας επεμβάσεις που τις περισσότερες φορές το καταστρέφουν και δημιουργούν αστεία αποτελέσματα. Μετά από κάθε επέμβαση που μπορεί να κάνετε δοκιμάστε να δείτε το blog σας τουλάχιστον σε δύο browser (internet explorer, Firefox). Το φαινόμενο της “πεσμένης μπάρας” είναι συχνό στα ελληνικά blogs. Προσπαθήστε να το αποφύγετε.

Σκεφτείτε τα παλιά σας κείμενα

Το ιδανικότερο, θα ήταν να επιλέξετε ένα Theme- Template που θα έχει περίπου ίδιο πλάτος στο σημείο που εμφανίζονται τα κείμενα σας. Επειδή δε ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο όμως, καλό θα ήταν να αρχίσετε να σκαλίζετε τα αρχεία σας μετά από μια δραματική αλλαγή.

Μη ξεχνάτε τα παλιά σας κείμενα, είναι η προίκα του blog σας και ο κόσμος τα επισκέπτεται ακόμα. Η αλλαγή ενός Theme- Template μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στη μορφοποίηση των κειμένων, τα οποία θα πρέπει να διορθώσετε όσο συντομότερα γίνεται.

Συνήθως τα προβλήματα εμφανίζονται στα κείμενα που περιέχουν φωτογραφίες. Κάθε φορά που άλλαζα Theme στα blogs μου γινόταν ένας μικρός χαλασμός. Αυτό συμβαίνει γιατί αλλάζουν οι διαστάσεις της περιοχής του κειμένου.

Με την ευκαιρία, ελέγξτε τους συνδέσμους (links) στα παλιά σας κείμενα. Αν κάποιοι δεν λειτουργούν πλέον, αφαιρέστε τους.

Μόδα είναι και περνάει

Υπάρχουν πάρα πολλά Themes και templates. Κάποια ακολουθούν τις τάσεις της μόδας ουσιαστικά και κάποια άλλα είναι κλασσικότερα και διαχρονικά. Συνήθως αυτά που ακολουθούν τις τάσεις, είναι αυτά που χρησιμοποιούνται από τους περισσότερους bloggers και κυρίως από τους νεώτερους.

Πόσο μετράει η εμφάνιση;

Δε μπορούμε να πούμε ότι δε μετράει η εμφάνιση. Ένα blog με εντυπωσιακό Theme – Template ξεχωρίζει και μένει στη μνήμη μας ευκολότερα. Κι αυτό είναι αρκετά χρήσιμο για τους νεώτερους στο χώρο.

Οι παλιότεροι blogger επιλέγουν αρκετές φορές κλασσικά Themes και Templates τα οποία έχουν μια χαρακτηριστική απλότητα. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, διότι έχουν πίσω τους μια σχετική αναγνωρισιμότητα και μια μεγάλη προίκα δημοσιεύσεων, οπότε δε δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην εμφάνιση. Ο μεγάλος βασιλιάς είναι το περιεχόμενο κι αυτό δεν είναι μυστικό.

Μη αφαιρείτε τα credits των σχεδιαστών

Κάποιος σχεδιαστής αφιέρωσε το χρόνο και τη δημιουργικότητα του για να μας προσφέρει δωρεάν το Theme ή το Template που χρησιμοποιούμε. Το να αλλάξουμε τα χρώματα στα links και το μέγεθος της γραμματοσειράς δεν κάνει αυτό το Theme ή το Template δική μας δημιουργία.

Σεβαστείτε τον κόπο των σχεδιαστών και αναγνωρίστε τη δουλειά τους. Ακόμα και σε ακριβοπληρωμένα επαγγελματικά Themes και Templates ο δημιουργός προσθέτει την υπογραφή του. Μην αφαιρείτε τα credits. Εκτός από γελοίο είναι και παράνομο. Ο κόσμος που διαβάζει το blog σας, γνωρίζει πως χρησιμοποιείτε ένα έτοιμο Theme – Template.

Το ότι είσαι blogger δε σημαίνει πως πρέπει να είσαι και web designer. Μη μπείτε σε αυτό το τριπάκι. Όπως έγραψα και πιο πάνω, ο μεγάλος βασιλιάς είναι το περιεχόμενο και όχι η εμφάνιση.

Backup me baby

Πριν από οποιαδήποτε αλλαγή, να θυμάστε πάντοτε να κρατάτε αντίγραφα για την περίπτωση που πάει κάτι στραβά. Αυτό είναι νόμος.

Κι ένα tip για την ιστορία

Συνήθως όταν αλλάζουμε εμφάνιση στο blog μας, γράφουμε μια σχετική δημοσίευση. Καλό θα ήταν στην δημοσίευση αυτή να προσθέτουμε και μια εικόνα (printscreen) για να μπορούμε να βλέπουμε αργότερα πως έμοιαζε το blog μας στο παρελθόν και από ποια στάδια πέρασε. Έχω μετανιώσει που δε το έκανα γιατί όταν βλέπω τώρα αυτές τις δημοσιεύσεις, δε μπορώ να θυμηθώ σε ποιο στάδιο αναφέρονται.

[photo by James and Marco]

Συνήθως οι αναγνώστες ενός blog, αποκτούν με τον καιρό μια σχέση “οικειότητας” με τους ιδιοκτήτες-blogger που προτιμούν να διαβάζουν. Αν προσπαθήσω λιγάκι, μπορώ άνετα να θυμηθώ διάφορες φάσεις από τις ζωές των blogger που διαβάζω. Κι αυτό είναι ουσιαστικά που τα κάνει ανθρώπινα και όχι απρόσωπα.

Ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από άχρωμες φωνές και δελτία τύπου. Προτιμά αυτό το ιδιαίτερο χρώμα της μη επίσημης παγωμένης γραφής. Του αρέσει η αλληλεπίδραση που βρίσκει μέσα στα blogs. Του αρέσει η συμμετοχή σε μια εποχή απομόνωσης.

Έλειψα 1-2 ημέρες στα ξαφνικά κι αμέσως είδα μια μικρή αναστάτωση στο προσωπικό μου blog. O κόσμος αντιλαμβάνεται την απουσία, την νιώθει γιατί διαταράσσει τον φυσιολογικό ρυθμό της καθημερινότητας του. Καταλαβαίνει πως κάτι συμβαίνει.

Και είναι όμορφο αυτό το ενδιαφέρον που γεννά η αλληλεπίδραση. Τουλάχιστον εμένα μου αρέσει πολύ.

Το καλοκαίρι, όλοι γνώριζαν πως δεν έγραφα γιατί απουσίαζα λόγω εργασίας στη Σαντορίνη και δεν είχα υπολογιστή με Ιnternet. Όπως κι εγώ με τη σειρά μου γνωρίζω πότε λείπουν σε κάποιο ταξίδι ή έχουν κάποιο πρόβλημα οι blogger που διαβάζω.

Το blog μας ακολουθεί το ρυθμό της ζωής μας. Κάθε μέρα. Αντικατοπτρίζει τις σκέψεις και τις πράξεις μας. Είναι ουσιαστικά ένα κομμάτι από εμάς. Κι αυτό ακριβώς, είναι που του χαρίζει μια ξεχωριστή ιδιαιτερότητα, χρωματισμένη με τη δική της μοναδική παλέτα.

Αυτές τις ημέρες, υπήρξε μια μικρή διαταραχή στη δική μου ζωή. Και το blog μου την κατέγραψε από μόνο του, πριν προλάβω να γράψω σχετικά. Έχει αρκετό ενδιαφέρον να το μελετήσει κάποιος από την κοινωνική του διάσταση.

Φυσικά, η μικρή διαταραχή στη δική μου ζωή ήταν αρκετά ευχάριστη αυτή τη φορά, μια και αφορούσε τη γέννηση της δεύτερης ανιψιάς μου. Πιθανότατα θα απουσιάζω κάποιες ημέρες στο επόμενο διάστημα γιατί η ζωή έχει πάντοτε προτεραιότητα. Και είναι λογικό τα blog μου να ακολουθήσουν τους ρυθμούς της ζωής μου.

Μου αρέσει να γνωρίζω γιατί σιωπούν και απουσιάζουν οι blogger που διαβάζω. Είναι μάλλον αυτό που κάνει τη μικρή διαφορά ανάμεσα στο “pause” και στο “stop”. Είναι πιθανότατα και μια ένδειξη σεβασμού ως προς τους αναγνώστες.

Αν πάρω για παράδειγμα το blog του BlogSpace, προτιμώ να σκέφτονται οι αναγνώστες μου ότι δε γράφω συχνά αυτό το διάστημα γιατί με καλεί η ζωή και πρέπει να φροντίσω μια πιτσιρίκα για λίγες ημέρες, παρά να σκέφτονται πως κουράστηκα, τα παράτησα ή πως δεν έχω τι άλλο να γράψω.

Εσείς τι πιστεύετε; Προτιμάτε να γνωρίζετε τους λόγους που σιωπούν οι blogger που διαβάζετε; Κι ακόμα, πόσο σημαντικό θεωρείτε να σας ενημερώνουν πως αποφάσισαν να βάλουν λουκέτο στα blog τους και να τα κλείσουν;

[photo by Ismini]

Ξέρω πως η ερώτηση αυτή κουράζει τους παλιότερους, αλλά δε θα έπρεπε. Πρέπει να φροντίζουμε πάντοτε να ενημερώνουμε όσους δε γνωρίζουν και να απαντάμε στις ερωτήσεις τους.

Η εύκολη λύση φυσικά, θα ήταν να πω τη λέξη “google”, όμως πάντοτε με εκνεύριζε όταν μου την έλεγε ο κουάξ κάθε φορά που τον ρωτούσα οτιδήποτε. Ο κουάξ, είναι από τους παλιότερους δικτυακούς μου φίλους, είναι μανιακός με το Linux, ζει στη Γαλλία και τον νιώθω περισσότερο σαν το μικρό μου αδερφάκι παρά σαν δικτυακό φίλο (παρόλο που τον έχω συναντήσει μόνο για 10 λεπτά στο αεροδρόμιο των Αθηνών).

Καλό το google, όμως καμιά φορά θέλεις να σου δείξουν την πληροφορία αμέσως χωρίς να χρειαστεί να ψάχνεις 2-3 ώρες λόγω της ασχετοσύνης σου. Οπότε ας ξαναδούμε την ερώτηση.

Για μας τους άσχετους….
Τι είναι feed, (εν μέρει καταλαβαίνω) και πως μπορώ να ελέγξω εάν έχει το blog μου.
Magica, μη γελάσεις με τις ερωτήσεις μου, αλλά δεν είμαι σχετική.

Επειδή έχω ασχοληθεί ξανά με τα Feed στο blog του BlogSpace θα αντιγράψω ένα κομμάτι από παλιότερη δημοσίευση που εξηγώ τι είναι Feed.

To feed είναι στην ουσία ένα αρχείο ροής ειδήσεων. Στο αρχείο αυτό περιλαμβάνονται τα νεότερα κείμενα που εισάγουμε σε ένα Blog ή μια ιστοσελίδα γενικότερα με αντίστροφη χρονολογική κατάταξη.
Τα feed μπορεί να διατίθενται σε πρότυπο RSS ή Atom.

Απο εκεί και πέρα υπάρχουν οι feed readers που μπορεί να είναι προγράμματα για τον υπολογιστή μας ή online υπηρεσίες και οι aggregator που μέσω των αρχείων αυτών εμφανίζουν τις νεώτερες δημοσιεύσεις από διάφορα blog.

Στον Firefox, τον browser που χρησιμοποιώ αντί για Internet Explorer, τα πράγματα είναι αρκετά εύκολα μια και βλέπω το αντίστοιχο πορτοκαλί εικονίδιο μαζί με το url.

Αν πατήσω πάνω στο πορτοκαλί εικονίδιο θα μου ανοίξει τη σελίδα με το Feed του blog αυτού. Στον Internet Explorer 6 δεν υπάρχει η αντίστοιχη ευκολία και από ότι θυμάμαι από διάφορα internet cafe που αναγκαζόμουν να πάω σε στιγμές που δεν είχα internet σπίτι, το ίδιο συμβαίνει και στον Internet Explorer 7.

Αν έχετε κάποιο άλλο browser, θεωρώ πως γνωρίζετε ήδη πως να βρίσκετε τα Feed, οπότε είναι περιττό να κάνω σχετική αναφορά.

Οι περισσότεροι στην Ελλάδα χρησιμοποιούν 3 κυρίως υπηρεσίες για να δημιουργήσουν τα blog τους δωρεάν. Η διεύθυνση των feed είναι τυποποιημένη και κοινή, αρκεί να προσθέσετε κάτι ακόμα μετά τη διεύθυνση του blog σας.

• Στα WordPress.com blog – http://toblogsas.wordpress.com/feed
• Στα Blogger.com blog – http://toblogsas.blogspot.com/feeds/posts/default
• Στα pblogs.gr blog του Pathfinder – http://toblogsas.pblogs.gr/rss.xml

Όταν ανοίξετε αυτές τις σελίδες, θα πρέπει να δείτε τις τελευταίες δημοσιεύσεις σας. Αν η σελίδα είναι κενή ή εμφανίζει κάποιο μήνυμα σφάλματος τότε υπάρχει πρόβλημα το οποίο καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να δείτε που οφείλεται. Πιθανότατα απενεργοποιήσατε τα feed σας κατά λάθος.

Αν έχετε blog στο blogger.com μπορείτε να διαβάσετε παλιότερες δημοσιεύσεις μου στο BlogSpace που θα σας βοηθήσουν.

• Ενεργοποίηση Feed στα blog του blogger.com
• Ανακατεύθυνση Feed των blogger.com blogs στο Feedburner

Σήμερα πρόσθεσα κι αυτές τις δύο δημοσιεύσεις στη σελίδα με τα κείμενα για νέους blogger που ανοίγει αν πατήσετε στο ψαράκι που βλέπετε επάνω δεξιά. Κι όπως λέει και το ψαράκι μας, μη φοβάστε να ρωτήσετε γιατί κανείς μας δεν ήξερε κολύμπι.

[photo by Olivier Bareau]

Η συγκεκριμένη ερώτηση με έχει προβληματίσει αρκετές φορές. Κι ακόμα νομίζω πως δεν έχω καταλήξει αν είναι προτιμότερο να ανοίγουν οι σύνδεσμοι των δημοσιεύσεων ενός blog, σε νέο παράθυρο του browser ή στο ίδιο.

Και για τις δύο περιπτώσεις υπάρχουν θετικά και αρνητικά.

Για όσους χρησιμοποιούν Firefox, δε χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη διότι ο Firefox ανοίγει απλώς ένα νέο tab στο ίδιο παράθυρο. Νομίζω πως αυτός ήταν και ο λόγος που τον προτίμησα μόλις τον είδα για πρώτη φορά. Η χρηστικότητα στο μεγαλείο της. Δε νομίζω πως θα μπορούσα να επιστρέψω στις παλιές κακές ημέρες του Internet Explorer.

Όμως, καλώς ή κακώς, υπάρχουν αρκετοί επισκέπτες που επιμένουν να χρησιμοποιούν ακόμα τον Internet Explorer. Και στις περιπτώσεις αυτές, είναι άκρως ενοχλητικό το άνοιγμα νέου παράθυρου χωρίς να το έχουν επιλέξει. Ειδικά αν ο υπολογιστής τους είναι κάπως παλιός, φαντάζομαι πως θα κολλάνε τα πάντα με κάθε άνοιγμα νέου παράθυρου.

Ο κύριος λόγος που οι περισσότεροι προτιμούν το άνοιγμα των συνδέσμων σε νέο παράθυρο, είναι για να μη χάσει ο επισκέπτης τη δική τους σελίδα. Από την άλλη πλευρά όμως, αν ο επισκέπτης ενδιαφέρεται να παραμείνει στη σελίδα, θα φροντίσει να ανοίξει μόνος του το σύνδεσμο σε νέο παράθυρο ή θα επιστρέψει μέσω του back button.

Φυσικά σε κάποιες περιπτώσεις είναι και το θέμα της λειτουργικότητας. Για παράδειγμα, στον aggregator του BlogSpace συγκεντρώνεται πλήθος συνδέσμων κάθε μέρα. Εκεί πέρα επέλεξα να ανοίγουν σε νέο παράθυρο όλοι οι σύνδεσμοι. Όχι για να μη χάσει ο επισκέπτης τη σελίδα του aggregator, αλλά για να μη χάσει το σημείο στο οποίο είχε μείνει καθώς έψαχνε για δημοσιεύσεις που τον ενδιαφέρουν.

Για να είμαι ειλικρινής, μου έχει γίνει και εμένα συνήθεια κάθε φορά που προσθέτω ένα link σε κάποιο post μου, να το ρυθμίζω να ανοίγει σε νέο παράθυρο. Με τον τρόπο αυτό ξεχωρίζω τα εσωτερικά link από τα εξωτερικά που οδηγούν σε άλλες ιστοσελίδες. Πιθανότατα αυτό, να ενοχλεί κάποιους αναγνώστες που χρησιμοποιούν Internet Explorer και να μη το έχω αντιληφθεί.

Εσείς γενικότερα ποια μορφή προτιμάτε να χρησιμοποιείτε στις δημοσιεύσεις σας; Και τι προτιμάτε όταν επισκέπτεστε άλλες ιστοσελίδες;

[photo by Slice]

Μέχρι που άρχισα να ενημερώνω τους φωτογράφους, ακόμα κι αν ήξερα πως δε χρειάζεται εφόσον στο κάτω μέρος των δημοσιεύσεων μου δίνω τα credits των φωτογραφιών.

Η κίνηση αυτή όμως, με έκανε να νιώσω ακόμα πιο όμορφα.

Κι όταν άρχισαν να έρχονται οι απαντήσεις των φωτογράφων στο email μου, ήξερα πια, ότι ήταν ότι πιο σωστό είχα κάνει ως τώρα.

Hello
No problem, pity I can’t read your blog!

Φυσικά η ελληνική γλώσσα φαντάζομαι πως τους δυσκολεύει λίγο, όμως με λίγη καλή θέληση, τα εμπόδια ξεπερνιούνται…

Hi Magica,
thanks for informing me on your using my picture.
I do not understand greek but the google translation of your blog help me read it.

greetings & kali mera

Το internet δεν έχει σύνορα, μια μεγάλη γειτονιά είμαστε όλοι. Ας προσπαθήσουμε να σεβαστούμε τους γείτονες μας, με τον ίδιο τρόπο που θα θέλαμε να μας σέβονται αυτοί.

Είναι όμορφο να μπορείς να χρησιμοποιείς μια φωτογραφία χωρίς να σου δημιουργεί την αίσθηση της κλοπής. Είναι όμορφο να αναγνωρίζεις την δουλειά του άλλου και να την αντιμετωπίζεις με τον σεβασμό που της αξίζει.

[photo by Juan23]