Πριν από λίγα λεπτά η Άννα Διαμαντοπούλου μας ανακοίνωσε μέσω του λογαριασμού της στο twitter πως ξεκίνησε η διαπίστευση των blogs που θέλουν να λαμβάνουν ενημέρωση από το Υπουργείο Παιδείας ταυτόχρονα με τα υπόλοιπα ΜΜΕ.

Σίγουρα είναι ένα σημαντικό βήμα που ελπίζουμε ότι θα βρει μιμητές προσεχώς. Σαν κίνηση όμως είναι πολύ σημαντική μια και βλέπουμε πως αρχίζει να αναγνωρίζεται και στη χώρα μας η αξία των blogs στην ενημέρωση.

Και για να είμαστε και ειλικρινείς μεταξύ μας οι περισσότερες αναδημοσιεύσεις από εφημερίδες που έκαναν οι bloggers μέχρι τώρα αφορούσε έτοιμο υλικό από Δελτία Τύπου και όχι πρωτογενές υλικό εφημερίδων.  Οπότε μια τέτοια απόφαση ουσιαστικά βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Όσοι θέλετε να λαμβάνετε την επίσημη ενημέρωση του Υπουργείου Παιδείας μπορείτε να στείλετε ένα email στη διεύθυνση που δημιούργησαν για το σκόπό αυτό. Αλλά ας δούμε καλύτερα ολόκληρη την ανακοίνωση του Υπουργείου:

Ηλεκτρονική Διαπίστευση ιστολογίων (blogs)

Στο πλαίσιο των κυβερνητικών δεσμεύσεων για το νέο ρόλο του διαδικτύου σε ζητήματα ενημέρωσης, επικοινωνίας και διαφάνειας αλλά και στην κατεύθυνση της ουσιαστικής και ειλικρινούς αξιοποίησης του διαδικτύου και των μέσων που αναπτύσσονται σε αυτό , το Υπουργείο Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, ζητά τη συμμετοχή και συμβολή των ιστολογίων (blogs), στην πληροφόρηση και ενημέρωση των πολιτών, ως προς τα θέματα που σχετίζονται με τις αρμοδιότητες του.

Γι’ αυτό το λόγο, μέσω της «ηλεκτρονικής διαπίστευσης των blogs» , καλούμε όσους διαχειριστές ιστολογίων ενδιαφέρονται, ανεξάρτητα από την θεματολογία της σελίδας τους, να δηλώσουν τα στοιχεία επικοινωνίας τους, έτσι ώστε να έχουν άμεση, έγκυρη και έγκαιρη πρόσβαση στο σύνολο του πληροφοριακού υλικού του διακινεί το Υπουργείο προς τον Τύπο και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Με αυτό τον τρόπο ευελπιστούμε να βελτιωθεί η ποιότητα της πληροφόρησης των διαδικτυακών μέσων, να αναβαθμιστεί η πρόσβαση τους στη «δημόσια πληροφορία» καθώς και να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η συμμετοχή και ο ρόλος τους στην ενημέρωση των πολιτών και τον συνεχή δημόσιο διάλογο.

Για την επίτευξη της διαπίστευσης απαιτούνται τα παρακάτω στοιχεία που θα πρέπει να αποσταλούν στην διεύθυνση blogs@ypepth.gr :

• Διεύθυνση του ιστολογίου (blog)
• όνομα του διαχειριστή του (ενός  αν είναι ομαδικό)
• e-mail επικοινωνίας

[Προαιρετικά]

• Όποιος επιθυμεί μπορεί να προσθέσει κι έναν αριθμό κινητού τηλεφώνου  για να  λαμβάνει ενημέρωση μέσω sms.

photo by

Και τη δημοσίευση αυτη τη γράφω σε ένα διάλειμμα μετάξύ δύο κεφαλαίων του γνωστού βιβλίου “το Άρωμα” που δεν είχε τύχει μέχρι τώρα να ξεφυλλίσω.

Για να είμαι ειλικρινής δεν αγνοούσα την ύπαρξη του, άλλωστε αυτό θα ήταν αδύνατο να συμβεί μια και το βιβλίο απέκτησε μεγάλη δημοσιότητα τις προηγούμενες δεκαετίες, ενώ οι συζητήσεις συνεχίστηκαν ως πρόσφατα εφόσον έγινε ταινία με πολύ ηχηρά ονόματα το 2006.

Το  μόνο σίγουρο είναι πως εγώ δε του έδωσα ποτέ, μα ποτέ σημασία. Δε μπήκα ουτε καν στον κόπο να διαβάσω την περίληψη του ή έστω κάποια κριτική της ταινίας. Παρέμενε στην άκρη του μυαλού μου ως ένα βιβλίο για το οποίο έχουν ξοδευτεί τόνοι εγκεφαλικά κύτταρα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, που κάποια στιγμή, αν πέσει στα χέρια μου και δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω θα το διαβάσω. Για να το αγοράσω δε, ούτε συζήτηση.

Σχεδόν αισθάνομαι την έκπληξη αρκετών αναγνωστών μου μετά από αυτή τη  μικρή εξομολόγηση μου και χαμογελάω λιγάκι σαρκαστικά την ώρα που σκέφτομαι πως σαφέστατα ούτε εκείνοι έχουν διαβάσει ή γνωρίζουν την ύπαρξη διαφόρων βιβλίων που έχω διαβάσει. Οπότε όπως καταλαβαίνετε ούτε άβολα ασθάνομαι ούτε πέρα από τον “κόσμο”. Ο καθένας βάζει τις προτεραιότητες του σε αυτή τη ζωή και ξοδεύει το χρόνο του αναλόγα με τις προτεραιότητες του. Γιατί ο χρόνος μας στην τελική είναι το πολυτιμότερο πράγμα που έχουμε και ώρες ώρες τον τσιγγουνευόμαστε γιατί δε μας φτάνει.

Ο λόγος που δεν έδωσα ποτέ σημασία στο βιβλίο ήταν ο τίτλος του. Η εικονογράφηση του εξωφύλλου έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα για μένα μια και έδενε με τα συναισθήματα που προκαλούσε ο τίτλος του βιβλίου στη φαντασία μου. Δεν ξυπνούσε μέσα μου την παραμικρή επιθυμία να ασχοληθώ μαζί του. Άλλη μια γλυκανάλατη ιστορία αγάπης σκεφτόμουν και προχωρούσα σε πιο ενδιαφέροντα πράγματα που θα άξιζαν λίγο από το χρόνο μου.

Το ότι έκανα λάθος, είναι το μόνο σίγουρο. Αυτό φυσικά μπορώ να το πω τώρα που είμαι στα μισά του βιβλίου και 24 χρόνια από τη μέρα που κυκλοφόρησε. Που αν το καλοσκεφτώ, τόσα είναι περίπου τα χρόνια που διαβάζω βιβλία. Και όλα αυτά τα χρόνια είχα τελείως λάθος άποψη για ένα βιβλίο εξαιτίας του τίτλου του.

Διαβάζοντας τώρα για παράδειγμα τον αγγλικό τίτλο της ταινίας “Perfume: The story of a Murderer” (Αρωμα: Η ιστορία ενός δολοφόνου) σκέφτομαι πως είναι πολύ πιο ταιριαστός με το ανάγνωσμα και κατευθύνει το μυαλό του αναγνώστη στο σωστό σημείο. Αν το βιβλίο είχε κυκλοφορήσει με αυτόν  τον τίτλο και όχι με το σκέτο “Το Άρωμα” υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες να το διαβάσω νωρίτερα ή τουλάχιστον να διαβάσω μια περίληψη του για να καταλάβω περί τίνος πρόκειται. Και μη νομίζετε πως ο περισσότερος κόσμος αντιμετωπίζει τις δημοσιεύσεις σας με διαφορετικό τρόπο. Αν ο τίτλος δεν περιγράφει το περιεχόμενο του κειμένου με τρόπο που θα τραβήξει την προσοχή του υποψήφιου αναγνώστη το προσπερνάει.

Μόνη εξαίρεση αποτελούν τα άτομα που πλέον έχουν καθιερωθεί στο χώρο με αλληγορικούς τίτλους και δύο τόνους μεταφορές  μέσα στα κείμενα τους. Εκεί υπάρχει ήδη το αναγνωστικό κοινό που γνωρίζει πως κάθε δημοσίευση μοιάζει με τα αυγά kinder-έκπληξη και ρισκάρει ηθελημένα το χρόνο του. Ο συντάκτης τους από την άλλη πλευρά ρισκάρει επίσης την αναγνωσιμότητα του κειμένου(επισκεψιμότητα) του αλλά έχει ένα συγκεκριμένο στόχο αναγνωστικού κοινού.

Για να δούμε ένα άλλο παράδειγμα, κάποιες φορές με πιάνουν οι κρίσεις μουγια να εκτονωθώ θέλω να γράψω κάτι που θα το διαβάσουν μόνο μερικά άτομα (που διαβάζουν ότι και να γράψω σταθερά). Στις περιπτώσεις αυτές χρησιμοποιώ πολύ άστοχους τίτλους, μη αναζητήσιμους από τις μηχανές αναζήτησης, τίτλους που δε τραβάνε την προσοχή και είναι σχεδόν αδιάφοροι.

Επίσης δε πρέπει να ξεχνάμε και έναν αριθμό ατόμων που εκμεταλλεύονται “ανήθικα” τη δύναμη του τίτλου προς όφελος τους. Στις περιπτώσεις αυτές ο τίτλος ουρλιάζει για να τραβήξει την προσοχή του αναγνωστικού κοινού σε ένα κείμενο που τις περισσότερες φορές έχει το άρωμα που βγάζει το λάχανο που βράζει.

Προσοχή λοιπόν στους τίτλους των δημοσιεύσεων σας. Τα blogs έχουν αυξηθεί πάρα πολύ και αν βάλουμε στο παιχνίδι και τα site των παραδοσιακών ΜΜΕ που προσπαθούν να μπουν στο παιχνίδι του web ο ανταγωνισμός στους feed readers μας αλλά και στο google είναι τεράστιος πλέον.

Ας δούμε όμως πως χρησιμοποίησαν το πρόγραμμα AdWords που σερβίρει τις AdSense διαφημίσεις στο διαδίκτυο για τις πρώτες πολιτικές διαφημίσεις που παρατήρησα.

Προχθές είχα παρατηρήσει ήδη τη διαφήμιση του Κυριάκου Μητσοτάκη που δεν είναι η πρώτη προεκλογική περίοδος που επιλέγει να διαφημιστεί μέσω AdSense. Θα έλεγα πως ήταν από τους πρώτους στην Ελλάδα που το τόλμησε από το ξεκίνημα των AdSense, σε μια εποχή δηλαδή που ήταν αρκετά δύσκολη για το χώρο αυτό.

Σήμερα είδα τη διαφήμιση Adsense του ΠΑΣΟΚ όπου επικεντρώνεται στην Πράσινη ανάπτυξη και το Περιβάλλον, κάτι δηλαδή που είναι αναμενόμενο. Μπορώ να πω ότι είναι φτιαγμένη σωστά, κάτι όμως που δε μπορώ να πω για την AdSense διαφήμιση ενός βουλευτή του ΠΑΣΟΚ που επίσης συμμετέχει με διαφήμιση, του κυρίου Οικονόμου.

Ο κύριος Οικονόμου επιλέγει ως τίτλο της διαφήμισης το όνομα του, αναμενόμενο και όχι κατακριτέο. Στο κομμάτι της περιγραφής όμως, χάνει τη μπάλα μια και αντί για περιγραφή χρησιμοποιεί μια σειρά keywords “Βουλευτής Αττικής ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΟΚ, Βουλευτής, Αττική”. Οκ κύριε Οικονόμου το εμπεδώσαμε, τώρα μπορείτε να απολύσετε τον άνθρωπο που σας έφτιαξε αυτό το οικτρό AdWords γιατί είναι άσχετος.

Περιμένω ότι θα δω πολύ περισσότερες διαφημίσεις κομμάτων και πολιτικών στα AdSense αυτό το διάστημα και σίγουρα έχει κάποιο ενδιαφέρον το συγκεκριμένο θέμα ώστε να παρακολουθήσουμε πως θα εξελιχθεί μέχρι την ημέρα των εκλογών.

photo credits

Λένε πως κάθε αρχή είναι και δύσκολη οπότε αναγκαστικά θα πρέπει να εξοικειωθείτε με την τεχνολογία του σήμερα και να προχωρήσετε μαζί της. Ίσως να σας λείπει η αφορμή, οπότε ας δούμε μερικούς λόγους λοιπόν για τους οποίους αξίζει να δημιουργήσετε ένα επαγγελματικό Blog.

1.  Θα κάνει καλό στην αναγνωρισιμότητα της επιχείρησης σας
2.  Θα φέρει περισσότερη επισκεψιμότητα στην επίσημη ιστοσελίδα σας που συνήθως είναι στατική.
3.  Θα ανεβάσει τις πωλήσεις σας
4.  Θα ενημερώνει για τις εξελίξεις των δραστηριοτήτων σας τους ενδιαφερόμενους
5.  Θα ανεβάσει την κατάταξη της επίσημης ιστοσελίδας σας στις μηχανές αναζήτησης
6.  Θα δίνετε την ευκαιρία στους αναγνώστες σας να σχολιάζουν τα άρθρα και έτσι θα αποκτήσετε καλύτερη σχέση με τους πελάτες σας.
7.  Θα προσελκύσετε περισσότερους πελάτες απαντώντας σε τυχόν pre-sale ερωτήσεις τους
8.  Με τη ύπαρξη των RSS και την βοήθεια των feed readers θα μπορείτε εύκολα να κρατάτε ενημερωμένους τους ενδιαφερόμενους.
9.  Θα μπορείτε να ενημερώνετε γρήγορα τους ενδιαφερόμενους για τυχόν νέα προϊόντα ή υπηρεσίες που προσφέρετε
10. Θα εκμεταλλεύεστε τις δυνατότητες που προσφέρει η εξέλιξη του Internet, των Blogs και των Social Media.

(το κείμενο μεταφέρθηκε από το φόρουμ του BlogSpace που δεν λειτουργεί πλέον)

photo

Η απάντηση μου, βρήκε αρκετά μεγάλη και τελικά θεώρησα πως πρέπει να μεταφερθεί σε μια νέα δημοσίευση ώστε να το συζητήσουμε εκτενέστερα μια και μας αφορά όλους.

Ένα blog που περιέχει διαφημίσεις δεν είναι πάντοτε κερδοσκοπικό μια και στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν καλύπτει ούτε καν τα έξοδα του.

Επίσης αν το ψάξουμε, οι περισσότεροι μη-κερδοσκοπικοί οργανισμοί ΕΧΟΥΝ έσοδα ώστε να μπορούν να καλύπτουν εκτός των άλλων τα λειτουργικά έξοδα καθώς και τους μισθούς των υπαλλήλων τους (που σε αρκετές περιπτώσεις είναι υψηλοί). Τα έσοδα αυτά μπορεί να τα έχουν από χρηματοδοτήσεις, από δωρεές, από χορηγούς, από πωλήσεις και από διάφορες άλλες πηγές.

Με βάση αυτή τη λογική κερδοσκοπικό είναι κάτι που βγάζει περισσότερα χρήματα από τα έξοδα του (πλεόνασμα) και δεν τα χρησιμοποιεί για το σκοπό για τον οποίο έχει δημιουργηθεί.

Οπότε, είναι περισσότερο στην κρίση του δημιουργού μάλλον και κατά περίπτωση χρήσης του υλικού που προσφέρει για μη κερδοσκοπική χρήση όταν αυτό δημοσιεύεται σε blogs με διαφημίσεις.

Δηλαδή π.χ. δε θα με ενοχλήσει αν κάποιος βάλει μια non-commercial φωτογραφία μου στο blog του που βγάζει 10 δολάρια το μήνα από διαφημίσεις, αλλά θα γίνω τούρκος όταν χρησιμοποιήσει τη φωτογραφία μου δημοσιογραφικός οργανισμός και ενημερωτικό πόρταλ χωρίς την έγκριση μου. Πρόσφατο παράδειγμα η φωτογραφία μου από ένα περιπολικό στη Θεσσαλονίκη που παίζει σε ένα σωρό ειδησεογραφικές ιστοσελίδες που βγάζουν ουκ ολίγα χρήματα από εμπορικές και κρατικές διαφημίσεις.

Πέρα από αυτό, θεωρώ απαραίτητο το link στην πηγή ώστε να ενημερωθεί εύκολα ο δημιουργός για τη χρήση της (π.χ. στο flickr το βλέπεις αμέσως από τα στατιστικά) και να αντιδράσει αναλόγως αν ενοχληθεί.

Για να επιστρέψω στο παράδειγμα της φωτογραφίας μου με το περιπολικό,  τη συγκεκριμένη φωτογραφία που προσφέρεται με άδεια creative commons για μη εμπορική χρήση, τη χρησιμοποιούν ασύστολα γνωστές ιστοσελίδες που βγάζουν αρκετά χρήματα και μάλιστα χωρίς να με αναφέρουν ως δημιουργό της. Αυτό μου δίνει το δικαίωμα ως δημιουργό να τους τρέξω στα δικαστήρια για να λάβω χρηματική αποζημίωση, κάτι που σαφώς δε θα σκεφτόμουν ποτέ να κάνω για ένα blog που ξέρω μέρω της εμπειρίας μου ότι δεν έχει ούτε μεγάλη επισκεψιμότητα αλλά ούτε ιδιαίτερα έσοδα.

Φαντάζομαι πως με τον ίδιο τρόπο σκέφτονται οι περισσότεροι δημιουργοί, χωρίς φυσικά αυτό να είναι απόλυτο. Αν θέλετε να είστε απολύτως τυπικοί όταν χρησιμοποιείτε φωτογραφίες μη εμπορικής χρήσης σε blogs που διαθέτουν διαφημίσεις θα πρέπει να ενημερώνετε τον δημιουργό τους ώστε να σας κατευθύνει ανάλογα.

photo

Την διοργάνωση του συνεδρίου έχει αναλάβει η Σοσιαλιστική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και οι ομιλητές είναι αρκετά αξιόλογοι. Δυστυχώς δε θα καταφέρω να κατέβω στην Αθήνα αλλά ελπίζω ότι θα μπορέσω να το παρακολουθήσω online όπως και το προηγούμενο αντίστοιχο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες μέρες στις Βρυξέλλες. Ας δούμε όμως το πρόγραμμα του Συνεδρίου.

17:00 – 18:30 Τα νέα Ευρωπαϊκά μέτρα ασφαλείας κατά της τρομοκρατίας και η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών

Ομιλητές:

Peter Hustinx – Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων

Tony Bunyan – Διευθυντής της Ευρωπαϊκής ΜΚΟ Statewatch

Συντονιστής:

Σταύρος Λαμπρινίδης – Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Παρεμβάσεις:

Χρήστος Γεράρης – Πρόεδρος Αρχής Προστασίας Δεδομένων

Εμμανουήλ Σφακιανάκης – Προϊστάμενος Τμήματος Δίωξης ηλεκτρονικού Εγκλήματος

18:30 – 20:00 Πως ασφαλίζονται η ιδιωτική μας ζωή, τα προσωπικά μας δεδομένα και η ελευθερία δράσης και έκφρασης στην εποχή του Internet;

Oμιλητές:

Marc Rotenberg – Διευθυντής του Electronic Privacy Information Centre (EPIC) Καθηγητής του Georgetown University Law Center

Sebastian Muller – Διευθυντής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Google

Συντονιστής:

Πάσχος Μανδραβέλης – Δημοσιογράφος

Παρέμβαση:

Ανδρέας Λαμπρινόπουλος – Πρόεδρος Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ)

Ειδήσεις και νέα που ίσως να μην ενδιαφέρουν τους κατοίκους των μεγάλων αστικών πόλεων, ειδικά αν δεν αφορούν κάποιο σκάνδαλο πολλών εκατομμυρίων ή καμιά σφαγή, χάνονται και προσπερνιούνται  στο πέρασμα του χρόνου αφήνωντας ένα τεράστιο κενό δικτυακής ενημέρωσης σε αυτή την άλλη Ελλάδα.

Κι εκεί που απελπίζομαι με την απουσία ενημέρωσης, τυχαίνω μέσα από τις αναζητήσεις μου κάποια blogs από αυτή την άλλη Ελλάδα και χαμογελώ. Κάποιοι μένουν εκεί να φυλάνε Θερμοπύλες, να γράφουν για τον τόπο τους, για όσα τους ενοχλούν και για όσα τους ευχαριστούν. Να γράφουν για αυτούς και για τους κατοίκους των περιοχών αυτών. Να δίνουν τον πραγματικό παλμό των πατρίδων τους και όχι έναν τουριστικό οδηγό για τις διακοπές των αστών.

Ίσως να μη τα γνωρίσω ποτέ όλα, ίσως πάλι να πέσω πάνω τους την επόμενη φορά που θα ψάχνω κάποια πληροφορία για μια περιοχή. Δεν έχει σημασία αν θα γίνουν ποτέ διάσημα με χιλιάδες επισκέψεις ή με 100 μόνο κλικ την εβδομάδα.  Τα blogs αυτά είναι σημαντικά, πολύ σημαντικότερα από αρκετά διάσημα blogs.

Μη σταματήσετε ποτέ να γράφετε για τον τόπο σας και για τους συμπολίτες σας. Αν δε το κάνετε εσείς, δε θα το κάνει κανείς.

photo by

Το θέμα αυτό συχνά – πυκνά γίνεται αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα σε διάφορους bloggers που αναρωτιούνται αν πρέπει να ανησυχούν ή όχι.

Καταρχάς, να πω ότι ως χώρα είμαστε ήδη κάποια χρόνια πίσω σε σχέση με το εξωτερικό και σίγουρα τα blogs βρίσκονται ακόμα στο ξεκίνημα τους. Οπότε αυτό και μόνο δε θα έπρεπε να μας ανησυχεί, τουλάχιστον όχι ακόμα.

Η προσωπική μου άποψη είναι πως τα blogs δε θα κινδυνεύσουν καθόλου όσο υπάρχουν άτομα που θεωρούν ότι έχουν κάτι να γράψουν και συνεχίσουν να γράφουν για όλα όσα τριγυρνάνε στο μυαλό τους.

Με το microblogging δεν μπορείς να εκφραστείς με τον ίδιο τρόπο. Είναι περισσότερο κάτι σαν σύντομος διάλογος, δεν γίνεται να αναπτύξεις τη σκέψη σου εκεί μέσα όπως σε μια δημοσίευση, εκτός φυσικά κι αν οι δημοσιεύσεις σου αποτελούνται από 2-3 αράδες.

Όσο αφορά πάλι τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook έχουν σχεδιαστεί για άλλους λόγους και χρησιμοποιούνται επίσης για άλλους λόγους. Σίγουρα όμως δεν μπορούν να μετατραπούν σε σελίδες έκφρασης όπως είναι τα blogs.

Όταν κάποιος αναζητά μια πληροφορία στο internet, αναζητά κείμενα ολοκληρωμένα, κείμενα με άποψη, κείμενα με περιεχόμενο και ουσία. Και όλα αυτά δε μπορεί να τα βρει ούτε στο microblogging αλλά ούτε και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Τα blogs είναι οι προσωπικοί μας χώροι, οι δικοί μας χώροι, οι χώροι που μπορούμε και πρέπει να επενδύσουμε το χρόνο μας, οι χώροι που μπορούμε να καταγράψουμε τις σκέψεις και τις εμπειρίες μας, οι χώροι που ανήκουν σε εμάς.

Όλα τα υπόλοιπα μέσα, απλώς βοηθάνε τους bloggers στις δημοσιεύσεις τους, είτε αυτό είναι μια φωτογραφία από το flickr, είτε ένα video από το YouTube, είτε 10 επισκέπτες ακόμα μέσω του Facebook ή μέσω twitter.

Όσο έχετε ακόμα λόγους να συνεχίζετε να γράφετε, μη σταματάτε να γράφετε και να εκφράζεστε. Όλα αυτά που γράφετε κάποιους ενδιαφέρουν, κάποιοι τα αναζητάνε.

Τα blogs μας, είναι η βάση μας, οι ολόδικες μας σελίδες στο διαδίκτυο και θα κινδυνεύσουν μόνο από εμάς τους ίδιους αν και όταν πάψουμε να γράφουμε σε αυτά.

Μετά το μπλοκάρισμα του WordPress και του YouTube ακολούθησε αυτές τις ημέρες το μπλοκάρισμα του blogger.com και πραγματικά αναρωτιέμαι πότε θα μπλοκάρουν οποιαδήποτε σελίδα δημιουργείται εκτός Τουρκίας για να μειώσουν οποιονδήποτε “κίνδυνο” ελευθερίας της έκφρασης.

Κι ύστερα σκέφτομαι πως θέλουν να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πραγματικά αναρωτιέμαι πως ακριβώς το αντιλαμβάνονται όλο αυτό; Πως ακριβώς θα καταφέρουν να συντονιστούν με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν καταπατούν βασικά δικαιώματα των ανθρώπων χωρίς δεύτερη σκέψη;

Κι από την άλλη πλευρά, κατά πόσο όλοι εμείς θα θέλαμε ευρωβουλευτές μιας χώρας που ακολουθεί στο σήμερα πρακτικές που θα έπρεπε να ανήκουν στο παρελθόν;

Το να ‘σαι blogger στην Τουρκία σήμερα, είναι κάτι που μου μοιάζει πολύ δύσκολο. Το ίδιο δύσκολο όμως μου μοιάζει και το να είσαι blogger που απλά επισκέπτεται την Τουρκία.

photo by

Αν και μου φαίνεται κάπως υπερβολικός ο χαρακτηρισμός Rockstars of the Web για τους bloggers, θα συμφωνήσω πως όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο με τα κείμενα και τις σκέψεις μας.  Ανάμεσα στους ομιλητές μπορώ να διακρίνω ηχηρά ονόματα όπως ο Pete Cashmore από το Mashable καθώς και διάφορους συνεργάτες γνωστών ιστοσελίδων.

Φυσικά τα 195 ευρώ που κοστίζει το εισητήριο εισόδου δε νομίζω να τα δώσουν και πάρα πολλοί ερασιτέχνες bloggers, οπότε ας ελπίσουμε ότι θα φροντίσουν να μας προσφέρουν κάποια YouTube video μετά τη λήξη του συνεδρίου για να μάθουμε κι εμείς τι είπανε.

Περισσότερα για το συνέδριο μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του Blog08 Conference.

Άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα σχηματίζουν μικρόκοσμους που αλληλεπιδρούν συνεχώς μεταξύ τους. Κατά καιρούς τυχαίνει να διαβάσω κάποιο blog και να ανακαλύψω εντελώς άγνωστους bloggers που συμμετέχουν ενεργά σε διάφορα φιλικά προς αυτούς blogs.

Και τότε η μπλογκόσφαιρα μου μοιάζει άγνωστη, σαν ένας ανεξερεύνητος κόσμος, σαν ένας χάρτης που ακόμα δεν έχει σχεδιαστεί από κανέναν. Κι αυτός ο χάρτης πιθανότατα δε θα σχηματιστεί ποτέ, γιατί τα ενδιαιτήματα και οι κάτοικοι τους δεν είναι σταθερά, αλλά εξελίσσονται και μετακινούνται συνεχώς.

Κάποιες παρέες, έχουν ήδη διαμορφώσει τις δικές τους σταθερές αξίες και λίγο πολύ έχουν περάσει πλέον το επίπεδο της οθόνης τους, για να αγγίξουν ουσιαστικά, τις μέχρι πριν λίγο καιρό άγνωστες γραφές.

Κάποιοι ονομάζουν λανθασμένα αυτές τις παρέες κλίκες, θέλοντας να τους αποδώσουν διάφορα αρνητικά στοιχεία όταν κάτι τους ενοχλήσει. Ξεχνάνε όμως, ότι ο άνθρωπος δεν είναι μοναχικό ζώο και αναζητά πάντοτε τη συντροφιά των ατόμων που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με αυτόν. Οι παρέες αυτές συνήθως δεν έχουν κλειστά στόρια, είναι ευκολο να τις προσεγγίσει κάποιος και να αρχίσει να αλληλεπιδρά με τα άτομα που τις σχηματίζουν.

Το ανησυχητικό θα ήταν αν δε μπορούσαμε να διακρίνουμε την ύπαρξη αυτών των μικρών κοινοτήτων, αν αυτός ο δρόμος παρέμενε μοναχικός. Δεν είναι η ανάγκη του να “ανήκεις κάπου” αυτή που δημιουργεί τις παρέες, είναι η ανάγκη της επικοινωνίας, της συμμετοχής και της αλληλεπίδρασης, είναι οι ίδιες ακριβώς ανάγκες που υπάρχουν και την καθημερινή μας ζωή.

Οι bloggers δεν είναι μελαγχολικά, απόμακρα πλάσματα που φοβούνται τον έξω κόσμο και παραμένουν κλεισμένοι στα σκοτάδια. Δεν έχουν τρία πόδια, πέντε μάτια και έξι αυτιά. Είναι οι φίλοι σου, οι συνάδελφοι σου, οι συγγενείς σου, οι ίδιοι άνθρωποι που συναναστρέφεσαι όλη σου τη ζωή. Είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας με όλα όσα μπορεί να σημαίνει αυτό.

Οι Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, εκ μέρους της  Ευρωπαϊκής Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσαν μια ομάδα Ελλήνων Bloggers, για μία διήμερη ενημερωτική επίσκεψη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με θέμα την ελευθερία έκφρασης, πρόσβασης και δράσης στο διαδίκτυο.

Θεωρώ την κίνηση αυτή σημαντικότατη και είμαι σίγουρη πως μπορεί να ανοίξει το δρόμο για ακόμη καλύτερες κινήσεις εκ μέρους των πολιτικών προσώπων της χώρας.

Κάποιοι ήδη με έχουν ρωτήσει αν είμαι καλεσμένη κι εγώ στις Βρυξέλλες ενώ κάποιοι άλλοι νιώθουν λίγο αμήχανα να με ρωτήσουν. Οπότε μάλλον πρέπει να τους διευκολύνω. Δεν είμαι καλεσμένη στις Βρυξέλλες λοιπόν, δεν γνωρίζω πως έγινε η επιλογή των bloggers και ούτε με απασχολεί να μάθω με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή.

Το μόνο που γνωρίζω, είναι πως κάλεσαν αρκετά άτομα τα οποία και συμπαθώ και εκτιμώ και συναναστρέφομαι τα τελευταία χρόνια στο χώρο του ελληνικού blogging. Είμαι σίγουρη πως όλοι τους θα προσπαθήσουν να προσθέσουν το δικό τους λιθαράκι στην πολύ σημαντική διημερίδα των Βρυξελλών και τους εύχομαι καλό ταξίδι.

Upgrade: Εχμ… είχαμε κάποιες ψιλοανατροπες σχετικά με το θέμα, τελικά έλαβα κι εγώ πρόσκληση

photo by Adam

Δε ξέρω πως θα συνεχίσει όλο αυτό. Ίσως κάποτε, μετά από μερικά χρόνια, να μοιάζει ρετρό η γραφή. Δε θα μου φαινόταν περίεργο. Προσωπικά ξεκίνησα το blogging λόγω της γραφής, αυτό ήταν που με μάγεψε, αυτό συνεχίζει να με μαγεύει και με αυτό θα συνεχίσω να εκφράζομαι.

Δε θα είχα κανένα πρόβλημα στο να εκφραστώ μέσα από ένα podcast. Άλλωστε η πρώτη δουλειά που έκανα στη ζωή μου ήταν το ραδιόφωνο, σε μια εποχή που ελάχιστοι έβγαζαν χρήματα από το μέσο αυτό. Δε μου μοιάζει ξένο, τον αγαπάω τον ήχο. Παρ’όλα αυτά δε νιώθω πως μου χρειάζεται στο blogging και προτιμώ τη γραφή.

Vidcast δε θα αποφάσιζα να κάνω ποτέ. Δε μου αρέσει ως ιδέα να μιλάω σε μια κάμερα. Δεν είχα ποτέ κάμερα στον υπολογιστή μου και γνωρίζω πως δε θα σκεφτόμουν να αγοράσω ποτέ. Ακόμα κι αν αγόραζα έναν υπολογιστή που είχε κάμερα, το πιθανότερο είναι να μην την χρησιμοποιούσα ποτέ.

Ως χρήστης προτιμώ να διαβάζω blogs. Πολύ δύσκολα θα κάτσω να ακούσω ένα Podcast και ακόμα πιο δύσκολα θα δω ένα Vidcast. Εκτός φυσικά κι αν το θέμα αφορά κάτι συγκεκριμένο π.χ την κάλυψη ενός γεγονότος, μία συνέντευξη ή ένα βοήθημα που με ενδιαφέρει (tutorial). Δεν υπάρχει όμως καμία περίπτωση να χάσω το χρόνο μου για να ακούσω την άποψη κάποιου για κάτι (χμ… ίσως να το έκανα σε φάσεις που είμαι στο δρόμο με το mp3 player μου, αν θεωρούσα πως έχει όντως ενδιαφέρον, αλλά συνήθως προτιμώ να ακούω μουσική). Κι εδώ η λέξη χρόνος είναι σημαντική. Σε ένα κείμενο, μπορώ να “σκανάρω” στα γρήγορα το περιεχόμενο κι αν με ενδιαφέρει να κάτσω να το διαβάσω. Σε ένα podcast ή σε ένα vidcast αυτό είναι αδύνατο. Μου έχει τύχει να αναγκαστώ να ακούσω ένα podcast επί μισή ώρα, επειδή με ενδιέφεραν τα τελευταία δύο λεπτά. Ο χρόνος μου είναι σημαντικός.

Φυσικά αυτές είναι οι δικές μου απόψεις στο τώρα, όπως έχουν διαμορφωθεί με το πέρασμα των χρόνων και την παρουσία μου στο internet. Σαφέστατα δεν είναι απαραίτητο και δε χρειάζεται να συμφωνεί κάποιος μαζί μου. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός (ευτυχώς).

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν άτομα που νιώθουν περισσότερο άνετα στο να εκφράζονται μέσα από τον ήχο και το video και βαριούνται τη γραφή ή νιώθουν πως τους τρώει αρκετό χρόνο από τη ζωή τους η γραφή σε αντίθεση με τα άλλα δυο μέσα που τους γοητεύουν. Σαφέστατα είναι πιο εύκολο και γρήγορο να ανοίξεις την κάμερα και να πεις 5-10 πράγματα από ότι να καθήσεις να τα γράψεις. Άλλωστε μη ξεχνάμε πως ακόμα και τα κινητά τηλέφωνα διαθέτουν κάμερες πια. Αυτό διευκολύνει αρκετό κόσμο στο να δημιουργήσει ένα video όπου και να βρίσκεται μέσα σε ελάχιστο χρόνο και να το ανεβάσει στο Internet.

Ο καθένας μπορεί να επιλέξει το δρόμο του στο blogging ή να ακολουθήσει συνδυαστικά δυο και τρεις δρόμους ταυτόχρονα. Κι αυτό ίσως είναι το πιο όμορφο, η ίδια η δυνατότητα του να εκφράζεσαι με τον τρόπο που επιθυμείς, είτε γράφεις, είτε ηχογραφείς, είτε βιντεοσκοπείς.

Δεν έχει σημασία ποιον δρόμο θα επιλέξεις, αρκεί να μπορείς να εκφράζεσαι.

photo by The Shopping Sherpa

Για κάποιους το blogging “θα πρέπει” να ασχολείται με την πολιτική και την κοινωνία. Για κάποιους άλλους το blogging “θα πρέπει” να ακολουθεί δημοσιογραφικά πρότυπα ενώ άλλοι στηρίζουν τη λογοτεχνική ή την προσωπική πλευρά που πρέπει να έχει το μέσο.

Μερικοί υποστηρίζουν την επώνυμη γραφή ενώ κάποιοι άλλοι σκίζουν τα ρούχα τους για το δικαίωμα της ψευδωνυμίας.

Για να δέσει το γλυκό της ιστορίας μας, πρέπει να προσθέσουμε και αυτούς που θεωρούν απαράδεκτη τη χρήση διαφήμισης στο ιδεολογικό αυτό μέσο και αυτούς που δε βρίσκουν κάτι κακό στην αυτοσυντήρηση ή ακόμα και στο κέρδος μέσω των blog τους.

Μέσα σε όλο αυτό τον πανικό ανακατεύονται από επαγγελματίες μέχρι και πολιτικοί που θέλουν να προσθέσουν φίμωτρο και “πρέπει” στον άναρχο αυτό κόσμο, μέσω νόμων και διατάξεων που διαρρέουν για ανιχνευτικούς σκοπούς σε φιλοκυβερνητικές εφημερίδες.

Κατά καιρούς επικρατεί τόσος πανικός στο χώρο, που ειλικρινά μου χαλάει τη διάθεση και αρνούμαι να γράψω οτιδήποτε.

Δε μπορώ να καταλάβω γιατί θα πρέπει να φορέσουμε ένα οποιοδήποτε καπέλο στα blogs. Δε μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο θεωρούν κάποιοι, ότι τα blogs μπορούν να δεχτούν ένα συγκεκριμένο καπέλο. Είναι άναρχο μέσο που δε χωνεύει τα καπέλα.

Ακόμα και η πιο σκληρή νομοθεσία να ψηφιστεί σχετικά με το χώρο αυτό, πάλι θα υπάρχουν οι φωτεινές ακτίνες που θα εκπέμπουν από το εξωτερικό και θα γράφουν τους κανόνες της Ελλάδας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.

Τι θα ακολουθήσει μετά; Οι τακτικές λογοκρισίας της Κίνας στην οποία δώσαμε προ ολίγων ημερών την ιερή φλόγα του Ολυμπιακού πνεύματος;

photo by elvis payne

Χωρίς καμία διάθεση να τοποθετηθώ πολιτικά κάπου, θεωρώ κινήσεις σαν αυτές πολύ θετικές. Δε γνωρίζω πότε θα καταφέρει να βγει η χώρα μας από τον τεχνολογικό μεσαίωνα και να αρχίσει να ακολουθεί τις τάσεις της εποχής.

Είναι λυπηρό το γεγονός πως αρκετοί πολιτικοί, όχι μόνο έχουν μείνει πίσω, αλλά αντιμετωπίζουν με φοβία το νέο αυτό μέσο.

Τα πλεονεκτήματα είναι περισσότερα από τα μειονεκτήματα, από όποια πλευρά κι αν το δεις. Είναι καιρός πια να συγχρονιστούν οι πολιτικοί μας με το σήμερα.

Είναι απαράδεκτο το να θεωρείται απαραίτητη η χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή για μια θέση δημοσίου και να διαπιστώνουμε πως δεν διαθέτουν τα απαραίτητα τυπικά προσόντα ούτε οι εκπρόσωποι της χώρας.

Η πρόσκληση του ΠΑΣΟΚ είναι ένα πολύ θετικό βήμα που, αν και δόθηκε καθυστερημένα στη δημοσιότητα, ελπίζω να γίνει θεσμός και να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλες πολιτικές παρατάξεις.

Απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους bloggers που θα ήθελαν να παραβρεθούν στο Συνέδριο και να το καλύψουν μέσα από τα blogs τους ή άλλα διαδικτυακά μέσα (video/audio podcasts, flickr, facebook, κλπ.). Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να στείλουν μέχρι την Δευτέρα, 10/3 τα παρακάτω στοιχεία στο koes10@pasok.gr, με θέμα «blogger-παρατηρητής

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την πρόσκληση μπορείτε να διαβάσετε στην επίσημη ιστοσελίδα.

Σε μια εποχή όπου προσπαθούμε να ενδυναμώσουμε τη δημοσιογραφία των πολιτών, θεωρώ πως θα ήταν καλό να δηλώσουν συμμετοχή bloggers που ανήκουν σε διάφορες παρατάξεις, για να μας προσφέρουν μια αντικειμενική παρουσίαση του Συνεδρίου.

Επίσης ακόμα θετικότερο είναι, πως με κινήσεις όπως αυτές, μπορεί να δημιουργηθεί μια σειρά φωτογραφιών, οι οποίες θα μπορούσαν να δημοσιευτούν με την άδεια creative commons ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκ των υστέρων και για άλλα θέματα (για παράδειγμα στη συγκεκριμένη δημοσίευση μου δεν είχα κάποια κατάλληλη φωτογραφία και χρησιμοποίησα μια φωτογραφία της Ana Karmen).

Αυτός είναι ο λόγος άλλωστε, που όσο και να επιμένουν γνωστοί blogger, δημοσιογράφοι, MME και η κυρά Νίτσα από την Κωλοπετινίτσα ότι τα Ελληνικά Blog αυξάνουν και ανθίζουν και φτάνουν σε τρελά νούμερα, εγώ θα το αρνούμαι και θα προτιμώ να πατάω γερά στη Γη.

Στο πρώτο μέρος της εκκαθάρισης του BlogSpace aggregator από μη ενεργά blog, αφαίρεσα τουλάχιστον 500 από τα 1500 blog που εξέτασα ένα προς ένα. Και για όσους δε θυμούνται, ήμουν από την αρχή προσεκτική και πρόσθετα μόνο ενεργά blogs.

Μπορεί να δημιουργούνται blog κάθε μέρα, αλλά διαγράφονται και νεκρώνουν επίσης. Κάτι που ξεχνάει ο περισσότερος κόσμος που εντυπωσιάζεται από τα μεγάλα νούμερα.

Φυσικά η μόδα των blog δε θα μπορούσε να αφήσει έξω τους πολιτικούς αυτής της χώρας. Με το που πλησίασαν οι εκλογές, αρκετοί δήλωσαν blogger για να “φτιάξουν” το “image” τους και να εντυπωσιάσουν τον κόσμο.

Τους μη blogger δηλαδή. Γιατί οι blogger το έχουν ξαναδεί το έργο και κουράζονται με τις επαναλήψεις.

Ο internetakias έκανε μια έρευνα. Έψαξε τα blog διάφορων πολιτικών μας, τα οποία δημιουργήθηκαν προεκλογικά (φυσικά). Πολύ μου άρεσε η έρευνα του. Δείχνει την πραγματικότητα(βλέπε φωτογραφία δημοσίευσης, κλεμμένη από τον internetakia γιατί πολύ μου άρεσε κι αυτή και δε μπόρεσα να αντισταθώ).

Οπως και να έχει είχα σκεφτεί απο τότε λίγο καιρό μετά να ξανακοιτάξω κάποια απο αυτά. Ηθελα να δω αν αυτή η “αγωνία” του ανθρώπου να μοιραστει με το λαό τις ανησυχίες του θα συνεχιστεί και μετά το πέρας των εκλογών.

Σε πολλές περιπτώsεις βρίσκουμε 1 2 posts μετά τις εκλογές για ξεκάρφωμα ενώ σε άλλες δεν υπάρχει ούτε αυτο.

Την οποία θα ξαναδούμε στις επόμενες εκλογές βεβαίως βεβαίως. Το επικοινωνιακό ενδιαφέρον των πολιτικών, σταματά την επομένη των εκλογών. Ως συνήθως…

Κάποια στιγμή ελπίζω να αυξηθούν οι εξαιρέσεις στον κανόνα.

Μέχρι τότε, καλό θα ήταν να απέχουν από τον χώρο των blogs γιατί κάνει κακό στο “image” τους.

Τον blogger δεν τον κάνει η επιλογή μιας πλατφόρμας blogging, ούτε οι 1-2 δημοσιεύσεις. Θέλει πολύ περισσότερα πράγματα από ένα subdomain στο blogger.com ή στο wordpress.com

Είναι όμως πάντοτε προτιμότερο να κλείνουμε Ελληνικά .gr domain; Φυσικά με ένα .gr domain δείχνεις ότι ο χώρος σου είναι στην Ελληνική γλώσσα και είναι ένα πλεονέκτημα αυτό. Έχει τόση σημασία τελικά;

Συζητούσα πριν λίγο καιρό με γνωστό blogger που προσπαθούσε να αποφασίσει τι domain να κλείσει. Το επιθετικό περιεχόμενο του blog του απέκλειε δια ροπάλου την αγορά ενός .gr domain για δική του ασφάλεια. Έτσι κοιτούσε τις εναλλακτικές λύσεις οι οποίες δεν είναι και λίγες.

Δυστυχώς για εκείνον, δεν ήταν διαθέσιμο το domain που ήθελε σε .com το είχε προλάβει άλλος. Έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα στα υπόλοιπα. Το .org το θεώρησα εξαρχής βαρύγδουπο για να συντροφεύει ένα blog, το .info με ξενίζει κάπως, παρόλο που συνήθως μπορείς να βρεις προσφορές και να το πληρώσεις ακόμα και 2 δολλάρια. Πιο λογική μου έμοιαζε η επιλογή του .net και ήταν αυτό που τελικά του πρότεινα.

Προσωπικά έχω διάφορα domain. Κάθε φορά που ήθελα να κλείσω ένα, προσπαθούσα να σκεφτώ ποια επέκταση του ταιριάζει καλύτερα. Ας δούμε μερικά από τα domain μου.

Το BlogSpace είναι σε .gr και φυσικά ήταν η καλύτερη επιλογή, μια και ήταν μια ιστοσελίδα σχετικά με το χώρο των Ελληνικών Blogs. Θα μου έμοιαζε αστεία κάποια άλλη επέκταση. Για το προσωπικό μου blog επέλεξα το magicasland.com και νομίζω πως του ταιριάζει μια χαρά. Δεν μετάνιωσα ποτέ που επέλεξα το .com και με βολεύει μια χαρά.

Το καλοκαίρι ήθελα να κλείσω ένα domain για συγκεκριμένο σκοπό. Στο σκοπό μου ταίριαζε περισσότερο η ευρωπαϊκή επέκταση .eu και αυτή ήταν και η επιλογή μου για το sheblogs.eu . Τελικά όμως, δε κατάφερα να κάνω αυτό που ήθελα με το συγκεκριμένο domain λόγω έλλειψης χρόνου και το χρησιμοποίησα για άλλο σκοπό πρόσφατα, αφού ούτως ή άλλως ήταν στην κατοχή μου.

Αν προσπαθούσα να βάλω σε σειρά προτίμησης τις πιο γνωστές επεκτάσεις, μάλλον θα ήταν κάπως έτσι:

1. yourdomain.com
2. yourdomain.eu
3. yourdomain.gr
4. yourdomain.net
5. yourdomain.info
6. yourdomain.org

Πιστεύω πως γενικά είναι καλύτερη η επιλογή του .eu από το .gr άλλωστε είτε το θέλουμε είτε όχι το μικρό χωριό μας, ανήκει πια στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μη ξεχνάμε πως ένα domain ουσιαστικά είναι μια επένδυση και πρέπει να σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα αν έχουμε σκοπό να το διατηρήσουμε μόνιμα.

Όπως και να έχει, η επιλογή είναι αρκετά δύσκολη και εξαρτάται πάντοτε από τα διαθέσιμα domain κάθε επέκτασης.

Διαβάστε επίσης το θέμα που υπάρχει στο forum του BlogSpace για τη δομή του domain name.

Αν τα παρατηρήσουμε για λίγο καιρό, θα καταλάβουμε ποια είναι τα σημαντικά θέματα στο blog μας, θα καταλάβουμε τι κάνει το blog μας να ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλες ιστοσελίδες.

Για παράδειγμα, αρκετός κόσμος επισκέπτεται συνεχώς το προσωπικό μου Blog, το magicasland.com αναζητώντας πληροφορίες για την κατασκευή κεριών. Τα βοηθήματα σχετικά με την κηροπλαστική, τα είχα γράψει αρκετό καιρό πριν. Παρ’ όλα αυτά, παραμένουν στην πρώτη γραμμή των αναζητήσεων.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως ο κόσμος τα θεωρεί αρκετά χρήσιμα. Με προκαλούν να συνεχίσω να γράφω σχετικά με την κηροπλαστική. Ψάχνουν πληροφορίες στο ίντερνετ και οι μηχανές αναζήτησης τους οδηγούν στο δικό μου χώρο.

Αυτό για εμένα, σημαίνει πως πρέπει να συνεχίσω να γράφω σχετικά με το θέμα. Φυσικά δε μιλάμε για κατάσταση εξαναγκασμού. Τίποτα δε θα πρέπει να σας “εξαναγκάζει” να γράφετε. Μου αρέσει η κηροπλαστική, είναι κάτι που αγαπάω. Δεν είναι δύσκολο να γράφω σχετικά κείμενα για κάτι που είναι κομμάτι του εαυτού μου.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει ακόμα κόσμος που έρχεται σε εμένα αναζητώντας να βρει ερωτικά φίλτρα και μαγικά ματζούνια. Φταίει και το όνομα του blog γι’ αυτό που τους μπερδεύει. Δε με ευχαριστούν αυτές οι επισκέψεις, με στεναχωρούν. Το εντιμότερο σε αυτή την κατάσταση είναι να τους απομακρύνω από το blog μου. Είναι ένα κομμάτι επισκεψιμότητας που δε το επιθυμώ ακόμα κι αν ανεβάζει τα νούμερα.

Όπως βλέπουμε, τα keywords μπορούν να μας φανούν πολύ χρήσιμα για να κατευθύνουμε το περιεχόμενο των κειμένων μας προς κάποια θεματολογία και να τα απομακρύνουμε από κάποια άλλη που δε μας κάνει να νιώθουμε άνετα.

Για παράδειγμα, αν σας ενοχλεί που αρκετός κόσμος έρχεται στο Blog σας αναζητώντας τα top keywords όπως είναι οι λέξεις sex, πορνό, βυζιά, κώλοι κλπ, απλώς εξαφανίστε τα από τα κείμενα σας. Κανένας δε θα ψάξει για sex σε ένα κείμενο που δεν έχει αναφορά στη συγκεκριμένη λέξη.

Στη συνέχεια προσπάθησα να συνδεθώ στον Feedburner λογαριασμό μου αλλά ούτε αυτό ήταν δυνατό. Μου βγάζει ένα μήνυμα που λέει τα εξής:

Trouble at the mill!
FeedBurner encountered some kind of error performing the task or displaying the page you requested. Fear not, this event has notified the appropriate people within FeedBurner and we will have this all ironed out soon.

Our apologies for the temporary inconvenience. If you would like, you can also contact us directly about the problem you are seeing.

Δε ξέρω τι ακριβώς έχει συμβεί με το Feedburner. Προσωπικά ξήλωσα από τα blog μου το κομμάτι του κώδικα που πρόσφερε τα στατιστικά για να ανοίγουν κανονικά οι σελίδες.

Να προσθέσω ότι τα feed μου συνέχιζε να τα διαβάζει κανονικά. Οπότε μη πάει κανείς να ξηλώσει το feed του για να διορθώσει το πρόβλημα του. Μόνο οι σειρές του κώδικα που έδιναν τα στατιστικά επισκεψιμότητας είχαν πρόβλημα.

Ελπίζω να λύσουν γρήγορα το πρόβλημα για να ανοίγουν κανονικά όλα τα blog που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες που προσφέρει.

Όπως εξέταζα διάφορα blog πριν να τα προσθέσω, έπεσα πάνω σε κάποιο που είχε στο τελευταίο του post την έκφραση “Post Generator”. Είχε καιρό να δημιουργήσει νέα δημοσίευση, οπότε, όπως καταλαβαίνουμε, το blog ανήκε σε κάποιο άτομο που μάλλον τα βρήκε δύσκολα.

Κι όμως μέσα από μία μικρή φράση, μπορείς να βγάλεις πάρα πολλά και μεγάλα κείμενα. Σίγουρα δεν υπάρχει περίπτωση να δούμε ποτέ μια εφαρμογή με το όνομα “Post Generator”, η έμπνευση όμως είναι παντού γύρω μας. Εκεί που νιώθουμε να έχουμε κολλήσει, αρκεί να δούμε ή να ακούσουμε κάτι που θα δημιουργήσει χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό μας.

Ο πραγματικός “Post Generator” είναι εκεί, μέσα μας, συνεχώς. Διάβασα τις σκέψεις του nikan στο metablogging και προβληματίστηκα όντως.

Δε ξέρω αν υπάρχει κόπωση στη μπλοκόσφαιρα, έλειπα αρκετούς μήνες άλλωστε και σίγουρα έχω χάσει πολλά επεισόδια. Δε ξέρω αν αναμασάμε το υλικό των δημοσιογράφων ή αυτοί το δικό μας. Μάλλον συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα, αλληλοκαλύπτονται πολλές φορές.

Επίσης δε νομίζω πως μπορούμε να συγκρίνουμε τις εποχές με τα μεγάλα θέματα όπως η Αμαλία, η Πάρνηθα και οι Εκλογές. Προσωπικά προτιμώ να μη ξαναδώ καταστάσεις όπως της Αμαλίας και της Πάρνηθας κι ας αυτό σημαίνει λιγότερο σούσουρο γύρω από τα blogs. Τώρα όσο αφορά τις εκλογές, ήταν λογικό να υπάρχει μια αυξημένη ζήτηση.

Και για να το δούμε κι από μια άλλη πλευρά, το σούσουρο γύρω από τα blogs παράγεται από τους δημοσιογράφους, όταν μας κάνουν “θέμα” τους. Θα ήθελα να πιστεύω πως η ύπαρξη των blogger δεν εξαρτάται από τα άλλα μέσα, πως μπορεί να επιβιώσει ανεξάρτητα από τα διάφορα δημοσιεύματα ή τις τηλεοπτικές εκπομπές.

Όσο θα υπάρχει η σκέψη, θα συνεχίσει να υπάρχει και η δημιουργικότητα. Post Generators άλλης φύσης δεν υπάρχουν και η παρθενογέννηση είναι κομματάκι δύσκολη σε όλους τους τομείς.

Μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί χωρίς να περιμένουμε την επόμενη Αμαλία, τις επόμενες φωτιές και τις επόμενες εκλογές. Αλλιώς το είχαμε χαμένο το παιχνίδι από την αρχή, δε το χάνουμε τώρα.