Αν και ακόμη δε μπορώ να συνηθίσω πως επέστρεψα από τη Σαντορίνη στη Θεσσαλονίκη είναι γεγονός. Φυσικά εγώ για ολιγοήμερες διακοπές το προόριζα όμως η ζωή τα έφερε λίγο διαφορετικά και έλειψα κοντά τρεις μήνες. Ομολογώ πως μου έλειψε η μπλογκόσφαιρα και θα συνεχίσει να μου λείπει μέχρι να ενεργοποιηθεί η dsl στο σπίτι μου. Είπα να ξαναβάλω Οτενέτ (φτου) για να συνδεθεί γρηγορότερα.
Σιγά και δε.
Οι υπάλληλοι στο κατάστημα του Γερμανού που μου πούλησαν τη σύνδεση, ούτε που σκέφτηκαν να μου ζητήσουν κι έναν λογαριασμό τηλεφώνου για να το στείλουν μαζί με τα υπόλοιπα απαιτούμενα χαρτιά.
Στο περίμενε λοιπόν τόσες μέρες, αλλά σύνδεση πουθενά.
Είδα κι αποειδα, αποφάσισα να πάρω ένα τηλέφωνο στην Οτενέτ να δω γιατί αργεί τόσο πολύ. Εμ είπαμε διάλεξα ξανά Οτενέτ για να συνδεθεί γρηγορότερα. Αν δεν ήταν αυτό το πρόβλημα μου, είχε κι αλλού πορτοκαλιές.
Αφού λοιπόν τηλεφώνησα εγώ, ξαναλέω εγώ διότι έχει σημασία, με πληροφόρησαν ότι τους λείπει ένα χαρτί το οποίο πρέπει να στείλω. Δηλαδή για να καταλάβουμε καλύτερα, αν ΔΕΝ είχα προϊστορία με την Οτενέτ και ΔΕΝ φρόντιζα να τηλεφωνήσω ΕΓΩ θα περίμενα μέχρι τη δευτέρα παρουσία να φιλοτιμηθεί κάποιος υπάλληλος να με ενημερώσει πως θα έχω ξανά dsl όταν εμφανιστεί και ο αντίχριστος αν δεν στείλω το καταραμένο το χαρτί που δε φρόντισε ο υπάλληλος που μου έκανε τη σύνδεση να ζητήσει.
Όμορφα…
Ελλάδα, τεχνολογία και εξυπηρέτηση του καταναλωτή ε;
χμμμ…
Μπορώ να ελπίζω πως συντόμως θα έχω επιτέλους σύνδεση στο σπίτι ώστε να προσαρμοστώ ξανά. Φαντάζομαι πως έχουν αλλάξει διάφορα πράγματα στο διάστημα που έλειπα και έχω να ενημερωθώ για ακόμη περισσότερα.
Τον φάγαμε τον γάϊδαρο, η ουρά έμεινε…