Εποχή 1η: Μια φορά κι έναν καιρό… οι άνθρωποι στο ιντερνετ επέλεγαν ψευδώνυμα για να γνωρίσουν γκόμενους/ες στο irc που το έλεγαν mirc και να κάνουν cyber sex με την ελπίδα το virtual να γίνει reality.-
Την ίδια εποχή κατέβαζαν μανιωδώς τραγουδάκια από το ίντερνετ και έφτιαχναν ιστοσελίδες με φωτορυθμικα οι πιο τολμηροί. Το ίντερνετ ήταν ακριβό και αρκετοί σύχναζαν σε νετ καφέ.

Εποχή 2η: Κάπου αργότερα άρχισαν να γνωρίζουν γκόμενες-ους μέσω dating site όπου από ένα σημείο και μετά έπρεπε να σκάσεις ολίγα χρήματα στην υπηρεσία για να μιλήσεις με το επόμενο γκομενάκι. Φυσικά η χρήση ψευδωνύμου ήταν απαραίτητη για να μη σε πετύχει η γκόμενα-ος, συζυγός, πρωην γκομενα κλπ. Την εποχή αυτή άρχισαν να αγοράζονται περισσότερα πισι.

Εποχή 3η:Και έφτιαξε ο θεός το blogging και το dsl. Και οι άνθρωποι άρχισαν να βγάζουν τα σώψυχα τους στα προσωπικά τους ημερολόγια για τα οποία έπρεπε να χρησιμοποιούν ψευδώνυμο ώστε να διατηρήσουν κρυφή την ταυτότητα τους από συζύγους, φίλους, πρώην γκόμενους-ες, εργοδότες, κολλητούς, γείτονες και την τρίτη ξαδέρφη της γυναίκας του μαναβη τους.
Την ίδια εποχή ξεκίνησαν να κατεβάζουν ταινίες μανιωδώς.

Εποχή 4η: Ολίγοι δημοσιοκάφροι πάτησαν κυριολεκτικά πάνω στο πτώμα του διάσημου τότε blogging και άρχισαν να στήνουν οχετούς στους οποίους δεν εμφανιζόταν διαφημίσεις διότι τα φράγκα που έπαιρναν κάτω από το τραπέζι ώστε να γράψουν (ή να μη γράψουν) τις καφρίλες ήτο περισσότερα.
Την ίδια εποχή οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης έγιναν δημοφιλείς και πλέον ο κόσμος έβρισκε γκομενους/ίτσες μέσα από αυτές και μάλιστα με ορισμένους να εκνευριζονται αν η γκομενίτσα δεν έχει το όνομα της ταυτότητας αναγραμμένο πάνω στη φωτό με το ξώβυζο

Τώρα θα μου πείτε γιατί τα γράφω όλα αυτά…
Για να μη ξεχνάμε το ιστορικό μας διότι τελευταία ακούω πολλά επικά για ελύτηδες και αλεπουδέληδες. Η ανωνυμία και η ψευδωνυμία στα σύγχρονα χρόνια του ίντερνετ δύο πράγματα υποστήριζε πάντοτε. Τις γκομενοκαταστάσεις και το παράνομο download. Όλα τα άλλα είναι να’ χαμε να λέγαμε και οι δημοσιοκάφροι πρέπει να εκτοπιστούν από το σύμπαν γιατί μας χαλάνε την πιάτσα και το στόρυ του γκρικ λόβερ.

Αν έχετε να προσθέσετε κάτι στο σύντομο ιστορικό μπορείτε να το κάνετε στα σχόλια.

Πριν κανα μήνα άλλαξα το theme του (το ειχα ετοιμο για αλλου δε με έπιασε προκοπή ξαφνικά), εκανα διαφορες εσωτερικές αλλαγές, προχθες ανανέωσα το domain που έληγε και σήμερα αποφάσισα να φτιάξω νεο λογαριασμό στο twitter μια και στον προηγούμενο εβαλα τόσο καλό κωδικό που δε τον βρισκω ούτε εγώ αλλά ούτε και το twitter. Μέσα στο γενικό ρεκτιφιέ λοιπόν είπα να δω τι κάνει η φίλτατη Alexa.

Η Alexa που λέτε, έχει γίνει πολύ μαρτυριάρα πια. Δηλαδή ρε παιδί μου κράτα και κανα μυστικό, μη τα βγαζεις όλα στη φόρα.

Οκ καταννοώ να γράφεις τη θεση της ιστοσελίδας παγκοσμίως και τη θεση της στη χώρα από την οποία έχει τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Είναι ανάγκη όμως να βγάζεις φάτσα φόρα και την πόλη;

Διότι και καθότι γλυκιά μου Alexa, αν ενα site δεν εχει μεγάλη επισκεψιμότητα είτε γιατί είναι νέο, είτε γιατί το έχει ξεχάσει ακόμα και ο ιδιοκτήτης του (γκούχου γκούχου ονόματα δε λέμε) τότε αυτό που βγάζεις φάτσα φόρα ειναι συνήθως η πόλη του ιδιοκτήτη.

this site has a relatively good traffic rank in the city of Thessaloníki (#2,960)

Δηλαδή τι θα κερδίσεις με το να δείχνεις την πόλη; κερδίζεις κάτι; Αφού σε ιστοσελίδες με μεγαλύτερη επισκεψιμότητα αυτό χάνεται. Για παράδειγμα στο sheblogs.eu δε με δίνεις στεγνά όπως στο blogspace.gr

The site has attained a traffic rank of 3,590 among users in Greece, where almost all its audience is located

Γιατί λοιπόν να δίνεις μια τέτοια πληροφορία στα στατιστικά σου; Για προσωπικά δεδομένα δε σου έχει μιλήσει κανείς; Μαρτυριάρα Παλιοαλέξα!

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν ένα γρήγορο tutorial για αρχάριους

Βήμα 1
Όπως βλέπετε στη εικόνα έχω σημειώσει δύο σημεία της σελίδας του Pixer. Το ταμπελάκι Νο1 μας δείχνει το κουμπί της αναζήτησης και το ταμπελάκι Νο2 το κουμπί του Upload για να φορτωθεί η φωτογραφία μας στη σελίδα του Pixer

Βήμα 2
Αφού έχουμε πατήσει το κουμπί της αναζήτησης, ανοίγει ένα παράθυρο στον υπολογιστή μας για να βρούμε τη φωτογραφία που θέλουμε να επεξεργαστούμε. Έχω διαλέξει τη δική μου όπως δείχνει το ταμπελάκι Νο3

Βήμα 3
Πατάω το κουμπί του Upload για να τη  φορτώσει και πλέον μπορώ να τη δω στην οθόνη μου

Βήμα 4 – Resize
Θα ξεκινήσουμε με την επιλογή αυξομείωσης μεγέθους. Πατάμε το κουμπί του resize (ταμπελάκι Νο4) και μας εμφανίζει στην αριστερή πλευρά μια μπάρα που αυξομειώνει το μέγεθος. Αφού διαλέξουμε το επιθυμητό μέγεθος πατάμε το Apply και η φωτογραφία μας έχει αλλάξει μέγεθος πλέον.

Βήμα 5 – Crop
Στην περίπτωση που επιθυμούμε μόνο ένα τμήμα της φωτογραφίας θα πρέπει να την κόψουμε. Διαλέγουμε το κουμπί Crop (ταμπελάκι Νο5) και σέρνουμε το ποντίκι μας πάνω στη φωτογραφία για να διαλέξουμε το κομμάτι που θέλουμε. Όταν είμαστε ευχαριστημένοι πατάμε το Apply και η φωτογραφία μας έχει κοπεί.

Βήμα 6 – Rotate
Φυσικά μπορούμε και να περιστρέψουμε την εικόνα μας. Πατάμε το κουμπί του Rotate (ταμπελάκι Νο6) και διαλέγουμε το left ή το right ανάλογα με την πλευρά που θέλουμε να γίνει η περιστροφή της φωτογραφίας.

Βήμα 7 – Flip
Εδώ έχουμε το περίφημο καθρέφτισμα. Την επιλογή δηλαδή που φέρνει τα πάνω κάτω στην κυριολεξία. Επιλέγουμε το κουμπί flip (ταμπελάκι Νο7) και στη συνέχεια το Vertical ή το Horizontal(ανάλογα με την πλευρά που θέλουμε να κάνει το καθρέφτισμα).

Βήμα 8 – Σώζουμε
Κι αφού κάναμε τις αλλαγές που θέλαμε, είναι καιρός να πάρουμε την αλλαγμένη φωτογραφία μας. Πατάμε το κουμπάκι Save (ταμπελάκι Νο8) και επιλέγουμε την μορφή αρχείου που επιθυμούμε. Προσωπικά επιλέγω συνήθως png ή jpg.

Η φωτογραφία μας είναι έτοιμη για χρήση…

Τα πράγματα αρχίζουν να ανατρέπονται ευχάριστα μια και μετά από συμφωνία που έκαναν με την ΑΕΠΙ, οι εκπομπές των podcasters που φιλοξενούνται στο radiobubble θα μπορούν να περιέχουν εμπορική copyrighted μουσική αλλά και να είναι διαθέσιμες για download.

Έτσι θα μπορούμε να κατεβάζουμε τις εκπομπές σε i-phone, i-pod, i-tunes, να τις αποθηκεύουμε στον Η/Υ μας, να τις ακούμε απευθείας από το google reader ή ακόμη και να τις γράφουμε σε cd με την προυπόθεση φυσικά να είναι εκπομπές που περιέχουν “λόγο” μεταξύ των τραγουδιών και να μην είναι απλές playlists μουσικής.

Φυσικά για όλα αυτά πληρώνει το radiobubble και το ευχαριστούμε ιδιαιτέρως, αλλά όπως και να το δούμε είναι μια πολύ σημαντική κατάκτηση τους.

photo by

Πριν λίγες ημέρες όμως άρχισε να δημιουργείται ένας πανικός. Οι σύνδεσμοι που βλέπαμε καμία σχέση δεν είχαν με αυτό που έπρεπε. Ήταν απλώς τα incoming links και κάπου εκεί άρχισε να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα μέχρι που σταματήσαμε να τα ελέγχουμε γιατί κάθε φορά που κάποιος που μας είχε στο blogroll του έκανε μια άσχετη προς εμάς δημοσίευση λαμβάναμε το σύνδεσμο στη λίστα.

Το ίδιο συνέβαινε και στο ίδιο Google Blog Search. Προσπαθούσες να κάνεις μια αναζήτηση και σου έβγαζε άσχετα αποτελέσματα. Φυσικά αυτό άρχισε να ενοχλεί αρκετό κόσμο οπότε δημιουργήθηκε ένα σχετικό σούσουρο στη μπλογκόσφαιρα.

O Jeremy Hylton από την ομάδα του Google BlogSearch εξήγησε τελικά τι ακριβώς έχει γίνει. Μέχρι ενός σημείου έκαναν index τα feed μας. Αυτό όμως δημιουργούσε ένα μικρό πρόβλημα στα blogs που πρόσφεραν partial feed (δηλαδή κομμένο feed) μια και το Google BlogSearch δε μπορούσε να δει ολόκληρο το κείμενο. Έτσι αποφάσισαν να αρχίσουν να κάνουν index τις κανονικές σελίδες μας.

Αυτό φυσικά είχε ως αποτέλεσμα να μην περιλαμβάνονται μόνο οι δημοσιεύσεις μας αλλά και ότι άλλο είχαμε τοποθετήσει στo header, sto footer και φυσικά στη sidebar των blogs μας. Και όπως πολύ καλά γνωρίζετε στις sidebar μας γίνεται συνήθως πανικός από links.

Φυσικά το γνωρίζουν στην ομάδα του Google Blog Search και όπως λένε προσπαθούν να βελτιώσουν τον αλγόριθμο τους ώστε να περιλαμβάνονται μόνο οι δημοσιεύσεις μας αν και δεν είναι σίγουροι πως θα καταφέρουν να διορθώσουν το πρόβλημα ως το τέλος του έτους.

photo by

Άλλος μετράει τα 50 καλύτερα blogs άλλος τα 100 καλύτερα blogspot ενώ κάποιοι άλλοι μετράνε τα καλύτερα gr και με μεγάλη περηφάνεια παρουσιάζουν λανθασμένα τις καλύτερες ελληνικές ιστοσελίδες.

Στην πραγματικότητα κανείς δε μετράει τίποτα κι όλοι κάνουν απλά πασαλείμματα, γιατί κανείς δεν έχει στα χέρια του τα επίσημα στοιχεία της Alexa τα οποία δίδονται με τσουχτερή τιμή και κανείς φυσικά δεν γνωρίζει όλες τις ελληνικές ιστοσελίδες και όλα τα ελληνικά blogs για να τα ψάξει ένα ένα. Αποτέλεσμα τούτου, είναι να μετράει ο καθένας ότι θέλει και ότι προτιμά.

Και σαφώς ο καθένας έχει το δικαίωμα να κάνει ότι θέλει, όμως θα πρέπει να γνωρίζει πως αυτό που καταφέρνει, είναι να δημιουργήσει μια σχετική παραπληροφόρηση του κόσμου που δε γνωρίζει πολλά πράγματα σχετικά με όλα αυτά.

Φυσικά οι περισσότεροι γνωρίζουν πως τα στοιχεία της Alexa δεν είναι ιδιαίτερα έγκυρα, όπως γνωρίζουν πως ακόμα και οι δηλωμένοι εχθροί της, κοιτάνε τα στοιχεία της συχνά πυκνά.

Έχω γραψει και παλαιότερα πως η μόνη πραγματική αξία της Alexa εχει να κάνει με τα άτομα που θέλουν να συμμετέχουν σε διαφημιστικά προγράμματα του εξωτερικού τα οποία απαιτουν να υπάρχει ένα καλό νούμερο στην Alexa για να σε δεχτούν. Απο εκεί και πέρα, μια και το μεγαλύτερο ποσοστό των ελληνικών ιστοσελίδων δε θα συμμετέχουν σε τέτοια διαφημιστικά προγράμματα ποτέ, το θεωρώ λίγο άσκοπο να καθόμαστε να ασχολούμαστε με την Αlexa.

photo

Υποστήριζα πάντοτε πως το σταθερό ψευδώνυμο έχει την ίδια ακριβώς αξία με το ονοματεπώνυμο στο διαδίκτυο και έμαθα να σέβομαι το ψευδώνυμο μου όλα αυτά τα χρόνια. Για εμένα δεν έχει κάποια διαφορά το να χρησιμοποιήσω το ψευδώνυμο ή το όνομα μου, τα σέβομαι το ίδιο και τα δύο.

Το ότι επιλέγω να χρησιμοποιώ ψευδώνυμο δε σημαίνει πως κάνω κάτι μεμπτό, πως φοβάμαι  ή πως κρύβομαι από κάποιον. Σημαίνει πολύ απλά, ότι δεν επιθυμώ να γεμίσω το διαδίκτυο με το ονοματεπώνυμο μου, γιατί δεν γνωρίζω αν αυτό θα μου αρέσει στο μέλλον μου.

Μπορεί να σημαίνει επίσης ότι δεν επιθυμώ να διαβάζει τις σκέψεις μου η τρίτη ξαδέρφη του μπατζανάκη της γυναίκας του θείου μου που θα πληκτρολογήσει το όνομα μου σε μια μηχανή αναζήτησης ή ακόμα περισσότερο αν θες, προτιμώ να μη με περάσει ακτινογραφία το αφεντικό που δεν έχω.

Για κάποιους άλλους όμως, η επωνυμία είναι σημαντική και κυρίως για τα άτομα που συνδυάζουν τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες με το διαδίκτυο ή που αν θες επενδύουν στις γνωριμίες που αποκτούν μέσα από το χώρο του blogging. Κι εκεί κάποιες φορές, καλώς η κακώς οι απόψεις μας έρχονται σε σύγκρουση.

Προσωπικά αρνούμαι να δεχτώ πως ο λόγος και οι σκέψεις του κύριου Παναγή Πετροβασιλογιαννακόπουλου έχουν μεγαλύτερη αξία από το λόγο και τις σκέψεις της magica επειδή εκείνος έχει ονοματεπώνυμο κι εκείνη ψευδώνυμο. Και κυρίως αρνούμαι να δεχτώ πως θα με αποκλείσουν από οτιδήποτε επειδή χρησιμοποιώ ψευδώνυμο και όχι ονοματεπώνυμο.

Αυτός ήταν ο δικός μου πόλεμος και το δικό μου στοίχημα όλο αυτό το διάστημα, που δεν ήταν και λίγο. Μέσα σε αυτό το διάστημα, έχω δώσει συνεντεύξεις σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες, έχω λάβει πρόσκληση για μια συνάντηση στο υπουργείο εξωτερικών από την κ. Μπακογιάννη (αν και δεν κατάφερα να πάω) και έχω ταξιδέψει μέχρι το ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες μετά από πρόσκληση των ευρωβουλευτών κ. Λαμπρινίδη και  κ. Ματσούκα. Κι όλα αυτά, χωρίς να χρειαστεί να δημοσιευτεί κάπου το ονοματεπώνυμο μου.

Δε ξέρω αν θα μου συνέβαιναν περισσότερα πράγματα αν θα έγραφα με ονοματεπώνυμο και για να πω την αλήθεια δε με νοιάζει κιόλας. Το δικό μου στοίχημα προς χάρη της ψευδωνυμίας νομίζω πως το έχω κερδίσει. Και δε το έχω κερδίσει μόνο για μένα αλλά και για όλους όσους επιθυμούν να συνεχίσουν να γράφουν με σταθερό ψευδώνυμο, χωρίς να παραγκωνίζονται από τους όποιους bloggers με ονοματεπώνυμο.

Όποιος αρνείται να δεχτεί τη δράση κάποιου στο διαδίκτυο μόνο και μόνο επειδή χρησιμοποιεί ψευδώνυμο, τότε αρνείται να δεχτεί ολόκληρη τη φύση του διαδικτύου. Γιατί η ψευδωνυμία γεννήθηκε μαζί με το διαδίκτυο και θα συνεχίσει να συνυπάρχει μαζί του αρμονικά και στο μέλλον.

Όσο για μένα, πλέον κάποιοι άνθρωποι γνωρίζουν το ονοματεπώνυμο μου, μια και έχω αρχίσει να το χρησιμοποιώ σε κάποιες εφαρμογές. Παρόλα αυτά, θα συνεχίσω να υπογράφω με το ψευδώνυμο μου τα κείμενα μου.

photo by

Κι αν το σκεφτεί κανείς σοβαρά, θα δει πως υπάρχουν εκατοντάδες άτομα που θα ήθελαν μια τέτοια μορφή εργασίας, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Οι λόγοι αυτοί θα μπορούσαν να λέγονται αποκέντρωση, ΑΜΕΑ, μητρότητα, ανεξαρτησία κλπ.

Δεν έχει σημασία ποιός είναι ο λόγος του καθενός. Σημασία έχει πως υπάρχουν αυτά τα άτομα ανάμεσα μας. Μπορεί να έχουν ήδη διάφορες ικανότητες ή να έχουν τη θέληση να τις αποκτήσουν στη διάρκεια, ώστε να μπορούν να εργάζονται από το σπίτι τους.

Παρατηρώ το τελευταίο διάστημα μερικά άτομα με τα οποία συνεργάζομαι. Στις περιπτώσεις που τα άτομα αυτά με γνωρίζουν είτε ως άτομο, είτε ως δικτυακή παρουσία που εμπιστεύονται και εφόσον έχουν μια σχετική άνεση με το internet, δε χρειάζεται να κάνω ούτε ένα βήμα μακριά από το σπίτι μου. Όλη η επικοινωνία μας θα γίνει μέσω internet (ούτε καν μέσω τηλεφωνου) κι όλες οι χρηματικές συναλλαγές θα γίνουν πάλι χωρίς να χρειαστεί να κάνω ούτε ένα βήμα από το σπίτι μου (κατάθεση σε τράπεζα, e-banking, paypal).

Από την άλλη, άτομα που δε με ξέρουν ή δεν έχουν ιδιαίτερη άνεση και εμπιστοσύνη στο διαδίκτυο, μπορεί να με ταλαιπωρούν με άσκοπες μετακινήσεις μέσα στην πόλη για το τίποτα. Κι όταν λέω “για το τίποτα”, το εννοώ. Νιώθουν την ανάγκη της προσωπικής επαφής ακόμα και για να μου πουν κάτι που θα μπορούσαν να μου το πουν μέσω τηλεφώνου.

Όταν σκέφτομαι όλα αυτά, συνειδητοποιώ πως ο Έλληνας θα χρειαστεί αρκετά χρόνια ακόμα, μέχρι να σταματήσει να νιώθει αυτή την ανάγκη του “να σε βλέπω στα μάτια” ή αν το προτιμάτε με δικά μου λόγια “το χάσιμο χρόνου”. Τα πρώτα βήματα έχουν αρχίσει να γίνονται όμως κι αυτό είναι κάτι.

Τις προάλλες μου άφησε σχόλιο ένα άτομο που κάθεται σε αναπηρικό αμαξίδιο και με ρωτούσε τι μπορεί να κάνει για να βγάζει μερικά χρήματα από το internet. Τι να του έλεγα; Πως η Ελλάδα ακόμα κοιμάται με ύπνο βαθύ; Κι όμως θα μπορούσα να σκεφτώ πάρα πολλούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να βγάζει τα απαραίτητα χρήματα για την επιβίωση του μέσω internet.

Φυσικά όλοι οι τρόποι πιθανότατα να χρειάζονται ειδίκευση σε κάποιον τομέα, το internet δεν είναι μηχανή που παράγει χρήματα. Το πρόβλημα όμως είναι πως ακόμα κι αν είχε την ειδίκευση, θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βρεί τον εργοδότη.

Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις συνεργασίες εξ αποστάσεως, αλλά δυστυχώς δεν είμαι εργοδότης. Μήπως είστε εσείς;

photo by daren131

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που χρειάστηκα μετάφραση (έστω και αυτόματη) από μια γλώσσα που δεν υποστηριζόταν και θυμάμαι πως δε μου άρεσε καθόλου το συναίσθημα που ένιωσα εκείνη τη στιγμή. Έβλεπα μπροστά μου τα γράμματα εκείνου του περίεργου αλφάβητου να χορεύουν έναν δικό τους χωρό και να μου σηκώνουν ένα πολύ ψηλό ντουβάρι για να μη καταλάβω τι ήθελε να πει ο ποιητής.

Το internet για όλους μας είναι πηγή έμπνευσης. Με διάφορους τρόπους. Κάθε τι που διευκολύνει την πρόσβαση μας στην πληροφορία είναι κέρδος. Με την προσθήκη των νέων γλωσσών το Google Translate φτάνει αισίως τις 23 υποστηριζόμενες γλώσσες.

Καλωσορίζουμε λοιπόν τη Βουλγαρική, την Κροατική, την Τσεχική, τη Δανική, τη Φινλανδική, τη Νορβηγική, την Πολωνική, τη Ρουμανική, τη Σουηδική και τέλος την Ινδική γλώσσα στο Google Translate.

Είναι όμορφο να σου προσφέρουν μια δυνατότητα που οι γνώσεις δεν μπορούν να αγγίξουν.

graphic by LivingOS

Φυσικά υπάρχουν διάφοροι τρόποι μέσω των οποίων μπορεί να καταλάβει κάποιος την επισκεψιμότητα του, χωρίς να έχει προσθέσει κάποιο προγραμματάκι που μετράει τις επισκέψεις.

Συνήθως είναι φανερό και από τα σχόλια που έχουν οι δημοσιεύσεις του, και από των αριθμό των εγγεγραμμένων στο feed του αλλά ακόμα και από τις αναφορές των Adsense όπου δείχνουν ουσιαστικά τον αριθμό εμφανίσεων των διαφημίσεων (άσχετα με το αν υπάρχουν κέρδη ή όχι).

Τα σχόλια και τα feed δε τα θεωρώ τόσο έγκυρα ως προς το να σου δείξουν την συνολική επισκεψιμότητα σου, για παράδειγμα στο προσωπικό μου blogs, έχω σταθερά αρκετές επισκέψεις στα παλαιότερα βοηθήματα μου για την κηροπλαστική, χωρίς να έχω νέα σχόλια.

Αν δεν είχα προσθέσει κάποιο πρόγραμμα για στατιστικά, δε θα γνώριζα πόση αξία έχουν αυτά τα βοηθήματα μου για κάποια άτομα. Πιθανότατα θα είχα ξεχάσει ακόμα κι εγώ ότι τα έγραψα.

Προσωπικά επιλέγω την υπηρεσία Google Analytics η οποία μου παρέχει τις πληροφορίες που χρειάζομαι. Κάποιες άλλες υπηρεσίες δίνουν περισσότερα δεδομένα και λεπτομέρειες ίσως, αλλά δε με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, μου αρκούν αυτά που προσφέρει το Google Analytics.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι όμως, ούτε έχουμε τις ίδιες ανάγκες, οπότε σκέφτηκα να δούμε διάφορες υπηρεσίες που παρέχουν δωρεάν στατιστικά.

• Google Analytics
• StatCounter
• ShinyStat
• HiStats
• IceRocket Blog Tracker
• Free-Counter
• ExpertCounter

Γενικότερα πρέπει να αναφέρω, πως όλες οι υπηρεσίες που προσφέρουν δωρεάν στατιστικά, μετά την εγγραφή σας, σας δίνουν ένα μικρό κομμάτι κώδικα το οποίο πρέπει να προσθέσετε στο Theme – Template του blog ή της ιστοσελίδας σας. Το ιδανικότερο σημείο είναι στο Footer (κάτω μέρος της σελίδας μας) ακριβώς πριν το </html>. Οπότε θα πρέπει να έχετε τη δυνατότητα να προσθέσετε τον κώδικα αυτό που συνήθως απαιτεί τη χρήση της javascript.

Αυτό σημαίνει, ότι δεν μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν όλοι όσοι χρησιμοποιούν μια δωρεάν υπηρεσία blogging η οποία έχει κλειδωμένες αυτές τις περιοχές. (Αυτό το πρόβλημα υπάρχει κυρίως σε όσους χρησιμοποιούν το wordpress.com)

Φυσικά στην περίπτωση που θέλετε να προσθέσετε απλά έναν hit counter που να είναι εμφανής, επιλέγετε την πλευρική σας μπάρα. Παρ’ όλα αυτά, δε μπορώ να πω ότι υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να προσθέσετε έναν hit counter, θεωρείται ξεπερασμένη τακτική σήμερα.

[photo by Extra Medium]

Οι ημέρες που έστεκε ολόαδειος ήταν ελάχιστες και μου έκαναν πάντοτε εντύπωση. Όσες φορές και να τον επισκεπτόμουν, η σοδειά του ήταν υπερβολικά μικρή. Τόσο μικρή που αναρωτιόμουν μήπως ο κόσμος έπαψε να γράφει. Μήπως σταμάτησαν να υπάρχουν νέα σε μεγάλες ειδησεογραφικές σελίδες του εξωτερικού.

Φυσικά κάτι τέτοιο δε θα μπορούσε να ισχύει. Απλώς τύχαινε να είναι οι ημέρες που φρόντιζα να τον επισκέπτομαι και να τον καθαρίζω συχνά.

Υπάρχουν κι άλλες ημέρες όμως, που νιώθω πως είναι ασφυκτικά γεμάτος. Αυτές τις ημέρες όσο και να προσπαθώ δε μπορώ με τίποτα να διαβάσω όσα Feed περιέχει. Δεν προλαβαίνω καν να διαπιστώσω αν περιέχει θέματα που με ενδιαφέρουν.

Συνήθως, έχουν μεσολαβήσει ημέρες κατά τις οποίες δεν είχα ελεύθερο χρόνο για διάβασμα. Κι ο google reader γέμιζε και βογκούσε από τον όγκο των δημοσιεύσεων. Έμοιαζε σαν αυτούς τους κάδους των σκουπιδιών, σε ημέρες απεργίας. Γύρω του ξεχύλιζαν κείμενα από παντού.

Λες και όλοι βρήκαν αυτές τις ημέρες που δεν έχω χρόνο, ως τις πιο κατάλληλες για να γράψουν. Το νούμερο στο All items έχει χτυπήσει κόκκινα και ουρλιάζει απεγνωσμένα να κάνω κάτι. Να διαβάσω, να αδειάσω, να διαγράψω. Μου φωνάζει πως αν δε το κάνω σύντομα, θα αρχίσει να πνίγεται και θα πνίξει και εμένα. Με απειλεί πως δε θα μου ξαναπροσφέρει χρήσιμες πληροφορίες, αν δε φροντίσω να το επαναφέρω σε ένα λογικό νούμερο μη αναγνωσμένων κειμένων.

Ξέρω ότι έχει δίκιο και το κοιτάω απελπισμένη προσπαθώντας να το κάνω να καταλάβει πως δε προλαβαίνω. Μα το νούμερο του συνεχίζει να αυξάνει κι αυτό βαριαναστενάζει από την πληθώρα των δημοσιεύσεων.

Και είναι αυτές οι στιγμές, που με πιάνει το The Mark all as Read Effect. Τσεκάρω τα πάντα ως αναγνωσμένα με γρήγορους ρυθμούς. Προσπαθώ να μη κοιτάω ούτε καν τους τίτλους.

Το μόνο που σκέφτομαι είναι πως θέλω να μειώσω αυτό το τεράστιο νούμερο που απειλεί να εξοντώσει κάθε λεπτό από τον χρόνο μου. Προσπαθώ να επαναφέρω τον Google Reader μου σε λογικά επίπεδα.

Και είναι φορές που ακόμα κι αυτό δεν είναι δυνατόν. Όσο εγώ μαρκάρω feeds ως αναγνωσμένα τόσο αυτά πολλαπλασιάζονται με γοργούς ρυθμούς και μου βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα.

Ξέρω πως η μόνη λύση θα ήταν να επιλέξω να μαρκάρω όλα τα feeds ως αναγνωσμένα, αλλά σχεδόν ποτέ δε κατάφερα να πείσω τον εαυτό μου να το κάνει. Πάντοτε σκέφτομαι πως κάπου εκεί μέσα μπορεί να κρύβεται ένα μικρό διαμαντάκι, που περιμένει υπομονετικά να το διαβάσω.

Φυσικά το καλύτερο είναι να χρησιμοποιούμε φωτογραφίες νόμιμα. Υπάρχουν πολλές πηγές μέσω των οποίων μπορούμε να βρούμε φωτογραφίες με άδεια Creative Commons ή φωτογραφίες που δεν έχουν πια copyright και έχουν περάσει σε δημόσια χρήση (Public Domain).

Να σημειώσω ότι στις περιπτώσεις των Creative Commons επιβάλλεται συνήθως μια αναφορά στον φωτογράφο.

• Flickr Creative Commons
• Public Domain Pictures
• Public Domain Photos
• Public Domain Clip Art
• Clker – Online Clipart
• Wikimedia commons – Public Domain
• U.S Fish and Wildlife Service
• NASA

Αν γνωρίζετε κι άλλες πηγές με φωτογραφίες ελεύθερης χρήσης μπορείτε να αφήσετε τη διεύθυνση της ιστοσελίδας στα σχόλια. Είναι όμορφο να μοιράζεσαι, ας παίξουμε όλοι μαζί ελεύθερα χωρίς να προσβάλλουμε τα πνευματικά δικαιώματα κάποιων ανθρώπων.

[photo by Simon & Vicki]

Το ποσό αυτό μου φάνηκε τραγικά μεγάλο. Ειδικά αν σκεφτούμε ότι βασίστηκε σε ένα open source πρόγραμμα όπως το Drupal αρχίζει να μοιάζει με ανέκδοτο η όλη υπόθεση.

Έχω γκρινιάξει πολλές φορές για τον τεχνολογικό μεσαίωνα στον οποίο ζει η Ελλάδα του σήμερα. Σαφέστατα χαίρομαι όταν βλέπω να γίνονται κάποιες προσπάθειες εξέλιξης. Από αυτό το σημείο όμως, μέχρι τα 942.105 ευρώ υπάρχει το χάος.

Καλό θα ήταν να γνωρίζουν διάφοροι, πως σε αυτή τη χώρα δεν ζουν μόνο άσχετα ανθρωπάκια που ακόμα μαθαίνουν που βρίσκεται το enter στο πληκτρολόγιο τους. Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι ανάμεσα μας, άνθρωποι που έχουν βγάλει τα μάτια τους μπροστά στις οθόνες τους τόσα χρόνια. Άνθρωποι που μοχθούν και πασχίζουν να μάθουν, να εξελιχθούν, να δημιουργήσουν.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, κόντεψαν να πάθουν υστερία σήμερα με την υπόθεση του portal του Δήμου Αθηναίων. Και όχι άδικα φυσικά.

Από όποια πλευρά κι αν το πιάσεις, όπως και να προσπαθήσεις να το δεις, το ποσό που ξοδεύτηκε είναι τραγικά μεγάλο. Τόσο ώστε να αποτελεί σκάνδαλο.

Κώδικας
Ο κώδικας ήταν έτοιμος, το στήσιμο και οι παραμετροποιήσεις που μπορεί να έγιναν, αποκλείεται να χρειάστηκαν περισσότερο από 2-3 ημέρες. Κάποιοι περισσότερο έμπειροι θα μου πουν ότι δε χρειάστηκαν ούτε 2-3 ώρες και δε θα έχουν κι άδικο.

Εμφάνιση
Η εμφάνιση της ιστοσελίδας, είναι πιθανότατα τροποποιημένο δωρεάν template. Πόσες εργατοώρες να βάλω; Είναι ένα απλό template χωρίς κάτι ιδιαίτερο. Θα μπορούσα να βάλω από 2 ώρες ως μια εβδομάδα δουλειάς μάξιμουμ. Κι αυτό φυσικά υπολογίζοντας και τις διάφορες μετατροπές που μπορεί να ζητήθηκαν στην πορεία.

Περιεχόμενο
Διάβασα κάπου ότι προστέθηκαν 3500 άρθρα. Κι εδώ έχουμε το κόστος που αφορά την προσθήκη περιεχομένου. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των άρθρων αν όχι όλα, ήταν ήδη έτοιμο. Από αναφορές, αποφάσεις και δελτία τύπου του δήμου. Το απλό copy-paste ενός άρθρου, είναι μια κίνηση 2 δευτερολέπτων. Μαζί με την επεξεργασία του, δε χρειάζεται περισσότερο από 1-2 λεπτά.

Φιλοξενία
Στη συνέχεια, έχουμε τα έξοδα της φιλοξενίας του (hosting). Δεν έχει διευκρινιστεί αν περιέχονται μέσα στα χρήματα αυτά. Ακόμα κι αν περιέχονται όμως, το ποσό παραμένει τραγικά μεγάλο.

Συντήρηση
Τέλος άφησα τα έξοδα συντήρησης. Πόσο κοστίζει ένας υπάλληλος με τα ένσημα του για να ασχολείται με την ιστοσελίδα και το περιεχόμενο της;

Νομίζω πως θα πρέπει να δοθούν κάποιες εξηγήσεις από το Δήμο Αθηναίων, που να δικαιολογούν αυτό το τρομακτικά μεγάλο ποσό που ξοδεύτηκε.

Νομίζω πως θα πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε μία μία τις ιστοσελίδες των δήμων και των Υπουργείων της χώρας.

Πιθανότατα, είμαστε μπροστά σε ένα από τα κουτιά της Πανδώρας που μόλις άνοιξε…

Update 7/1/08: Ανακοίνωση του Δήμου Αθηναίων σχετικά με το Portal

Δεν έχει περάσει αρκετό διάστημα από τη μέρα που ένας προσωπικός μου φίλος, μου χάλασε όλη τη διάθεση με ένα τηλεφώνημα του. Εκεί που περίμενα να μου πει ότι έχουμε μάζωξη φίλων για καφεδάκι το βράδυ, άρχισε να μου λέει διάφορες αρλούμπες για μια νέα εργασία που θα του αποφέρει πάρα πολλά χρήματα και προσπαθούσε να με πείσει να πάω σε μια συνάντηση όπου θα μιλούσε ο εκπρόσωπος της εταιρίας για να αρχίσω να βγάζω κι εγώ πάρα πολλά χρήματα.

Συστήματα σαν αυτό, λειτουργούν ουσιαστικά ως πυραμίδα και εκμεταλλεύονται τον κύκλο του κάθε ατόμου και το μόνο που κερδίζεις, είναι ακόμα λιγότερους φίλους για το μέλλον.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν ο ψυχαναγκασμός και η προσπάθεια του φίλου μου να με πείσει να πάω. Έμοιαζε σαν να του είχαν κάνει πλύση εγκεφάλου , σαν να του είχαν αλλάξει προσωπικότητα σε μία ημέρα.

Η πλάκα είναι, πως εκείνη την ημέρα το σπίτι μου έμοιαζε με γιαπί λόγω τεχνικών εργασιών. Κι όσο εγώ του έλεγα πολύ ευγενικά ότι δε μπορώ να φύγω από το σπίτι, τόσο επέμενε εκείνος πως η συγκεκριμένη συνάντηση ήταν σημαντικότερη και πως θα μπορούσα να διώξω τον μάστορα και να κανονίσω για άλλη μέρα οτιδήποτε είχα να κάνω…

Ειλικρινά πρώτη φορά στη ζωή μου προσπάθησα τόσο πολύ να μη βρίσω άνθρωπο. Μισή ώρα με κρατούσε στο τηλέφωνο και προσπαθούσε να με πείσει. Και η φυσιολογική προσωπικότητα αυτού του ανθρώπου, δεν είχε ποτέ καμία απολύτως σχέση με τον άνθρωπο που άκουγα στο τηλέφωνο. Δεν τον αναγνώριζα πια. Δεν τον έχω συναντήσει από τότε, προσπαθώ να αφήσω το χρόνο να με κάνει να ξεχάσω όσα ένοιωσα για να μην τον βρίσω. Τον εκτιμώ και τον αγαπάω αρκετά σαν άτομο. Κι όλα αυτά, για να βγάλει φράγκα μια εταιρία.

Έτσι κι αυτές τις ημέρες, έχει γεμίσει βρωμοπέτ το inbox του e-mail μου. Και όχι μόνο. Με προσεγγίζουν με ότι τρόπο μπορείτε να φανταστείτε φίλοι κι άγνωστοι για να ψηφίσω τα pet που έφτιαξαν για ένα διαγωνισμό που πραγματοποιεί μια εταιρία.

Κι αυτό που δε μπορούν να καταλάβουν, είναι πως ουσιαστικά δημιουργούν μια spam κατάσταση μόνοι τους, για να κερδίσουν κάποιο δώρο από την εταιρία αυτή.

Και το μισώ το spam! Το σιχαίνομαι. Με εκνευρίζει. Με θυμώνει.

Κι όταν προέρχεται από φίλους που αγαπάω, με θυμώνει ακόμα περισσότερο γιατί δημιουργεί ψυχαναγκασμό και το θεωρώ ανήθικο.

Ο Google Reader είναι μία από τις πιο αγαπημένες εφαρμογές του κόσμου σήμερα και φυσικά και δική μου. Σου επιτρέπει να λαμβάνεις τις δημοσιεύσεις των αγαπημένων σου blog και ιστοσελίδων μέσω των διαθέσιμων feed.

Μπορεί να υπάρχουν διάφοροι aggregator που λαμβάνουν feed από διάφορα blog, όμως δεν είναι το ίδιο. Στην περίπτωση του Google Reader μπορούμε να έχουμε τη δική μας μικρή συλλογή που θα περιλαμβάνει Ελληνικά ή ξενόγλωσσα feed από blogs, ιστοσελίδες, forum και φυσικά οποιαδήποτε άλλη πηγή διαθέτει τα κείμενα της με κάποιο feed. Προσωπικά πρώτα κοιτάω τον Google Reader μου και στη συνέχεια κοιτάω τον aggregator του BlogSpace για να ενημερωθώ για τις νέες δημοσιεύσεις.

Υπήρχε ήδη στον Google Reader μια εφαρμογή, μέσω της οποίας ξεχώριζες μερικές δημοσιεύσεις ως Shared και μπορούσες με την προσθήκη λίγου κώδικα να τις εμφανίσεις στο blog σου.

Σήμερα αυτή η μικρή εφαρμογή πηγαίνει ακόμα παραπέρα. Ο Google Reader συνδέεται αυτόματα με τις επαφές μας στο Google Talk και μας δείχνει τις δημοσιεύσεις που ξεχώρισαν οι φίλοι και οι επαφές μας.

Με ξάφνιασε σήμερα, κι όχι ευχάριστα στην αρχή. Ο λόγος ήταν πως στις επαφές μου έχω διάφορα άτομα και δεν μου άρεσε που το Google Reader διέθεσε αυτόματα και χωρίς να το γνωρίζω τα shared μου σε όλες τις επαφές μου.

Υπάρχει φυσικά η δυνατότητα να ορίσεις ποιες από τις επαφές σου θέλεις να βλέπουν τα shared, αλλά με το ξεκίνημα της υπηρεσίας αυτής, οι επιλογές μας ήταν ορατές σε όλες τις επαφές μας. Με μια κίνηση προτίμησα να τις διαγράψω όλες προς το παρόν.

Η νέα αυτή λειτουργία του Google Reader είναι αρκετά χρήσιμη, δε το αρνούμαι. Αλλά τώρα μάλλον θα επιλέγω πιο προσεκτικά αυτά που θέλω να βλέπουν οι επαφές μου καθώς και με ποιες από τις επαφές μου θέλω να μοιράζομαι αυτά που τράβηξαν την προσοχή μου.

Προς το παρόν δε το έχω ψάξει ιδιαίτερα, αλλά από ότι κατάλαβα μας επιτρέπουν να κάνουμε διάφορες συγκρίσεις στα στατιστικά μας.

Κάτι ακόμα πολύ ενδιαφέρον που είδα, είναι πως πρέπει να έχουν αλλάξει τη ρύθμιση της ώρας για τις Ελληνικές σελίδες (ή τους Ελληνικούς λογαριασμούς) αλλά δεν είμαι απόλυτα σίγουρη.

Μακάρι να δούμε και ελληνική μετάφραση της υπηρεσίας κάποια στιγμή.

Τις επόμενες ημέρες αναμένουμε να πραγματοποιηθεί ο γάμος του δισεκατομμυριούχου συνιδρυτή του Google, Larry Page με την καλή του Lucy Southworth.

Σύμφωνα με το Reuters ο γάμος θα πραγματοποιηθεί σε ένα μικρό νησί της Καραϊβικής αυτό το Σαββατοκύριακο. Koυμπάρος στο γάμο, θα είναι ο επίσης φτωχούλης Richard Branson, ιδρυτής της Virgin.

Φαντάζεστε τι χαμός θα επικρατεί στην περιοχή που θα τελεστεί ο γάμος. Στα ξενοδοχεία των γύρω νησιών δεν υπάρχει δωμάτιο ούτε για δείγμα. Και φυσικά φαντάζεστε και την ελίτ των καλεσμένων που θα παραβρεθούν στο γάμο.

Φωτογραφία του ζευγαριού πάντως, κατάφερα να βρω. Και μάλιστα σε πολύ ιδιαίτερες στιγμές τους όπως βλέπετε.

photo via

Δεν έδειχνε τα στατιστικά. Δεν έδειχνε τίποτα.

Έλειπαν σχεδόν όλες οι πληροφορίες που υπήρχαν συνήθως.

Σκέφτηκα μήπως αλλάξαν πολιτική και αποφάσισαν να δείχνουν μόνο τα στατιστικά από ιστοσελίδες με τεράστια επισκεψιμότητα και δοκίμασα μερικές, αλλά ούτε σε αυτές έδειχνε τίποτα πέρα από το βασικό rank.

Αναρωτιέμαι τι να σημαίνει αυτό. Έχω την αίσθηση πως δε μπορεί να είναι κάποιο τεχνικό πρόβλημα. Μήπως σημαίνει πως γίνεται κάποια αναβάθμιση της ιστοσελίδας; Μήπως πρέπει να περιμένουμε κάποια αλλαγή; Έριξα μια γρήγορη ματιά στη σελίδα αλλά δεν είδα κάποια αναφορά στο θέμα.

Στη συνέχεια προσπάθησα να συνδεθώ στον Feedburner λογαριασμό μου αλλά ούτε αυτό ήταν δυνατό. Μου βγάζει ένα μήνυμα που λέει τα εξής:

Trouble at the mill!
FeedBurner encountered some kind of error performing the task or displaying the page you requested. Fear not, this event has notified the appropriate people within FeedBurner and we will have this all ironed out soon.

Our apologies for the temporary inconvenience. If you would like, you can also contact us directly about the problem you are seeing.

Δε ξέρω τι ακριβώς έχει συμβεί με το Feedburner. Προσωπικά ξήλωσα από τα blog μου το κομμάτι του κώδικα που πρόσφερε τα στατιστικά για να ανοίγουν κανονικά οι σελίδες.

Να προσθέσω ότι τα feed μου συνέχιζε να τα διαβάζει κανονικά. Οπότε μη πάει κανείς να ξηλώσει το feed του για να διορθώσει το πρόβλημα του. Μόνο οι σειρές του κώδικα που έδιναν τα στατιστικά επισκεψιμότητας είχαν πρόβλημα.

Ελπίζω να λύσουν γρήγορα το πρόβλημα για να ανοίγουν κανονικά όλα τα blog που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες που προσφέρει.

Αυτά είναι τα καλά νέα. Αλλά μια και τίποτα δε προσφέρεται σε αυτή τη ζωή χωρίς ανταλλάγματα, πρέπει να προσθέσουμε ότι στις φωτογραφίες θα υπάρχουν ενσωματωμένες διαφημίσεις. Οι διαφημίσεις θα υπάρχουν είτε πάνω/κάτω από τη φωτογραφία, είτε θα γίνονται ορατές όταν περνάει το ποντίκι του υπολογιστή μας από πάνω τους.

Οι blogger θα μπορούν να επιλέγουν τις φωτογραφίες που θέλουν μέσω της ιστοσελίδας PicApp, η οποία βρίσκεται σε beta έκδοση αυτή τη στιγμή και δοκιμάζεται από επιλεγμένους χρήστες.

Να προσθέσουμε τέλος, πως το Corbis ουσιαστικά ανήκει στον γνωστό μας Bill Gates και φυσικά προσπαθούν να δημιουργήσουν διάφορες δικλείδες ασφαλείας για να αποφύγουν την κακή χρήση των φωτογραφιών, δηλαδή τη χρήση τους χωρίς ενσωματωμένες διαφημίσεις.

Δε ξέρω πως σας φαίνεται η όλη ιστορία, το σίγουρο είναι πως στην εποχή μας οι φωτογραφίες μπορούν να έχουν πολύ μεγάλη αξία Τα κείμενα μας μοιάζουν πολύ διαφορετικά όταν τα πλαισιώνουμε με φωτογραφίες και πολλές φορές οι φωτογραφίες ελεύθερης χρήσης είναι δυρεύρετες. [via Reuters]