Γενικότερα είμαι από τα άτομα που θέλω να πιστεύω στη φαντασίωση της εργασίας από απόσταση. Την αναφέρω ως φαντασίωση, γιατί κάπως έτσι μοιάζει ακόμα στην Ελλάδα. Δε ξέρω πόσα χρόνια θα χρειαστεί να περάσουν, μέχρι να αλλάξουν κάπως τα πράγματα και να είναι εφικτό να μπορεί να εργάζεται κάποιος από το σπίτι του, κερδίζοντας ένα σεβαστό ποσό με το οποίο θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του.
Κι αν το σκεφτεί κανείς σοβαρά, θα δει πως υπάρχουν εκατοντάδες άτομα που θα ήθελαν μια τέτοια μορφή εργασίας, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Οι λόγοι αυτοί θα μπορούσαν να λέγονται αποκέντρωση, ΑΜΕΑ, μητρότητα, ανεξαρτησία κλπ.
Δεν έχει σημασία ποιός είναι ο λόγος του καθενός. Σημασία έχει πως υπάρχουν αυτά τα άτομα ανάμεσα μας. Μπορεί να έχουν ήδη διάφορες ικανότητες ή να έχουν τη θέληση να τις αποκτήσουν στη διάρκεια, ώστε να μπορούν να εργάζονται από το σπίτι τους.
Παρατηρώ το τελευταίο διάστημα μερικά άτομα με τα οποία συνεργάζομαι. Στις περιπτώσεις που τα άτομα αυτά με γνωρίζουν είτε ως άτομο, είτε ως δικτυακή παρουσία που εμπιστεύονται και εφόσον έχουν μια σχετική άνεση με το internet, δε χρειάζεται να κάνω ούτε ένα βήμα μακριά από το σπίτι μου. Όλη η επικοινωνία μας θα γίνει μέσω internet (ούτε καν μέσω τηλεφωνου) κι όλες οι χρηματικές συναλλαγές θα γίνουν πάλι χωρίς να χρειαστεί να κάνω ούτε ένα βήμα από το σπίτι μου (κατάθεση σε τράπεζα, e-banking, paypal).
Από την άλλη, άτομα που δε με ξέρουν ή δεν έχουν ιδιαίτερη άνεση και εμπιστοσύνη στο διαδίκτυο, μπορεί να με ταλαιπωρούν με άσκοπες μετακινήσεις μέσα στην πόλη για το τίποτα. Κι όταν λέω “για το τίποτα”, το εννοώ. Νιώθουν την ανάγκη της προσωπικής επαφής ακόμα και για να μου πουν κάτι που θα μπορούσαν να μου το πουν μέσω τηλεφώνου.
Όταν σκέφτομαι όλα αυτά, συνειδητοποιώ πως ο Έλληνας θα χρειαστεί αρκετά χρόνια ακόμα, μέχρι να σταματήσει να νιώθει αυτή την ανάγκη του “να σε βλέπω στα μάτια” ή αν το προτιμάτε με δικά μου λόγια “το χάσιμο χρόνου”. Τα πρώτα βήματα έχουν αρχίσει να γίνονται όμως κι αυτό είναι κάτι.
Τις προάλλες μου άφησε σχόλιο ένα άτομο που κάθεται σε αναπηρικό αμαξίδιο και με ρωτούσε τι μπορεί να κάνει για να βγάζει μερικά χρήματα από το internet. Τι να του έλεγα; Πως η Ελλάδα ακόμα κοιμάται με ύπνο βαθύ; Κι όμως θα μπορούσα να σκεφτώ πάρα πολλούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να βγάζει τα απαραίτητα χρήματα για την επιβίωση του μέσω internet.
Φυσικά όλοι οι τρόποι πιθανότατα να χρειάζονται ειδίκευση σε κάποιον τομέα, το internet δεν είναι μηχανή που παράγει χρήματα. Το πρόβλημα όμως είναι πως ακόμα κι αν είχε την ειδίκευση, θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βρεί τον εργοδότη.
Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις συνεργασίες εξ αποστάσεως, αλλά δυστυχώς δεν είμαι εργοδότης. Μήπως είστε εσείς;
photo by daren131
καλημέρα, κοίτα το θέμα της τηλεεργασίας έχει από χρόνια “απασχολήσει” τους κοινωνιολόγους και τους κάθε λογής παπαρολόγους της καθημερινότητάς μας. Οι πιο μαχητικοί μαρξιστές θεωρούν ότι πρόκειται για μια παγίδα που θα μας κάνει να δουλεύουμε ακόμη περισσότερο και πιο σκληρά. Υπάρχει και η δική σου λογική με την οποια και συμφωνώ. Υπάρχουν δουλειές που δε χρειάζεται να τις κάνεις στον κλασικό χώρο της εργασίας. Υπάρχουν και κονδύλια γι’ αυτό και που αφορούν τα άτομα με ειδικές ανάγκες, αλλά υπάρχουν και τα λαμόγια πο λοιμαίνονται το χώρο και έτσι αυτοί που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να ευεργετηθούν από τις δυνατότητες της νέας τεχνολογίας καταδικάζονται στον περιορισμό που τους καταδίκασε η ασθένεια ή κάποια ατυχία τους!
πραγματικά κρίμα!
http://www.u-hoo.gr/gianniskafatos
Η εργασία από το σπίτι είναι ένα κόλπο για να δουλεύουμε περισσότερο. “Πάρε δουλειά για 3 μέρες αλλά τη θέλω σε 2. Δεν πρόλαβες ? Αφού είσαι σπίτι και αράζεις. Α! Και αν θέλω να σε απολύσω ούτε καν χρειάζεται να αδειάσω το γραφείο σου.”
Αν η ανθρώπινη επαφή σου φαίνεται χάσιμο χρόνου τότε τι να πω. Αδυνατώ να σχολιάσω κάτι τέτοιο γιατί θεωρώ ότι παραβιάζει την ένοια της “κοινής λογικής”. Αν σταματήσουμε να μιλάμε μεταξύ μας ας κοτσάρουμε και μερικά καλωδιάκια πάνω μας και ας μας καλιεργούν όπως στο matrix. Μην χάνουμε χρόνο με το sex βρε αδελφέ.
Σε προσωπικό επίπεδο μιλώντας τώρα, έχω δοκιμάσει τη δουλειά από το σπίτι για ένα χρόνο και έχω και αρκετούς φίλους/συναδέλφους που δουλεύουν απ’το σπίτι. Πιστεύω ότι είναι ότι χειρότερο μπορεί να κάνει κάποιος στον εαυτό του επαγγελματικά και προσωπικά. Σε πάει πολύ πίσω χωρίς να το καταλαβαίνεις. Όπως λες και εσύ “δε χρειάζεται να κάνω ούτε ένα βήμα μακριά από το σπίτι μου”. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα και περνάει και σαν νοοτροπία και σε άλλους τομείς της ζωής σου.
@Giannis Kafatos απλά θεωρώ πως κάνουν την τηλε-εργασία να μοιάζει με πυρηνική φυσική. Οι δυνατότητες τις εργασίας από απόσταση είναι πάρα πολλές.
@VangelisB το να τρέχεις τον άλλο 2-3 ώρες μέσα στην κίνηση για να του πεις μέσα σε 5 λεπτά αυτό που θες και που θα μπορούσες να του το πεις κι από το τηλέφωνο, ναι το θεωρώ χάσιμο χρόνου και ταλαιπωρία και όχι ανθρώπινη επαφή.
Λαμβάνεις μόνο τη μια πλευρά του θέματος και ξεχνάς όλες τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η εργασία από απόσταση σε αρκετά άτομα όπως μητέρες, άτομα με κινητικά προβλήματα, άτομα που δε γουστάρουν να μένουν μέσα στα αστικά κέντρα κλπ.
Οταν η μόνη επαφη ειναι από το τηλέφωνο και η δουλεια σου ειναι να κλεινεις ραντεβου τηλεφωνικα ή μεσω ιντερνετ, να ενημερωνεις πελατες και συναδελφους τηλεφωνικα ή μεσω ιντερνετ, να συμπληρωνεις αποτελεσματα σε φορμα εξελ και για ολα αυτα να πρεπει να σπαταλησεις μιαμιση συν μιαμιση ωρα πηγαινε ελα συν τις ατελειωτες ωρες που δεν υπαρχει πελατης αλλα και δεν επιτρεπεται να σηκωθεις απο το γραφειο, η να μιλησεις με συναδελφο απο το τζαμι, γιατι να μη δουλευεις απο το σπιτι ωστε να τρως πχ μεσημεριανο πριν τις εφτα το απογευμα?
Δεν εχουν ολες οι δουλειες σχεση με παραδοτεα και deadlines, αλλά αυτο ο κοσμος το ξεχνάει.
Η ανθρώπινη επαφή δεν είναι το πρόβλημα. Όλοι χαιρόμαστε την παρέα με τους αγαπημένους φίλους ή συγγενείς. Στην σφαίρα της εργασίας όμως είναι τελείως διαφορετικό. Ατελείωτες ώρες και χρήματα σπαταλώνται στις ανούσιες, μη περιεκτικές συναντήσεις, που θα μπορούσαν κάλλιστα, οικονομικότερα, ταχύτερα και με πιο ακρίβεια να γίνουν ή τηλεφωνικά ή και μέσω internet. Το πρόβλημα, όμως νομίζω, είναι το διαφορετικό επίπεδο κατάρτησης μεταξύ μας. Γι’ αυτό οι γνωστοί χρησιμοποιούν το internet, ενώ οι άγνωστοι, μια και δεν ξέρουν τις γνώσεις μας, ή δεν θέλουν να μας θίξουν ή δεν θέλουν να χάσουν χρόνο δείχνοντας σε κάποιον τους νέους τρόπους επικοινωνίας.
Γειά σας
σχετικά με την παραπάνω συζήτηση συμφωνώ εν μέρη με το θέμα “αποξένωση του ατόμου” αλλά κακά τα ψέματα όλοι μας θέλουμε να εξοικονομούμε τα προς το ζείν χωρίς να σαπίζουμε κάτω απο την εξουσία των διευθυντών και του κεφαλαίου όπου μας εκμέταλλεύονται ασυστώλως, εκείνο που θα ήθελα να θέσω υπο συζήτηση είναι το κατα πόσο είναι ασφαλές νομίκά και πρακτικά το να εργάζεται κανείς μέσω διαδυκτύου, καθώς τα διάφορα sites που διαφημίζουν την διαδυκτιακή εργασία απο το σπίτι δεν καθορίζουν το αντικείμενο και τους όρους της εργασίας απο πλευράς εργοδότη και εργαζομένου. Οπότε πιστεύω θα συμφωνήσετε και εσείς ότι οι μή έχωντες γνώση επι του θέματος καλώς έχουμε τις αμφιβολίες μας. πόσο μάλλον και οι άμεσα εμπλεκόμενοι και συνεργαζόμενοι στον τομέα αυτό.
ευχαριστώ
Θα πρέπει να είσαι προσεκτική γιατί αρκετές από τις αγγελίες για εργασία μέσω ιντερνετ αφορούν συστήματα πυραμίδες. Μη μπλεξεις με πυραμίδες
magica σε ευχαριστώ πολύ για την συμβουλή σου, αν ποτέ αποφασίσω να ασχοληθώ με αυτού του είδους την απασχόληση θα προσπαθήσω να αποφύγω τις “κακοτοπιές”, εσύ το έχεις ψαξει καθόλου?
Να σας μιλήσει κάποιος που το έχει κάνει πράξη? Μετά από 2 χρόνια εργασίας μέσω ίντερνετ, σταθερά, σταμάτησα να έχω δουλειά. Τόσο απλά! Ούτε συναδέλφους έχω, έχω μείνει “απέξω”, ούτε νέες γνωριμίες, ούτε καν νέες προτάσεις συμμετοχών σε projects. Που και που φτιάχνω μόνο κάτι CD/DVD ετήσια για μια έκδοση περιοδικού και αυτό είναι όλο. Δυστυχώς είμαστε ακόμη πολύ πίσω στην λογική της τηλε εργασίας.
μόλις γύρισα απο ένα “για το τίποτα”. Αποφάσισα να το παίζω μούρη και όποιος ψαρώσει ψάρωσε. Και θα τους φέρνω στο δικό μου χώρο και θα τους στήνω κιόλας
Μια ωρίτσα, έτσι για να αναρωτηθούν πόσο μούρη μπορεί να είμαι
πειτε μου βρε παιδια ενα καλο σιτε με μια καλη τηλε-εργασια που ηπαρχει στην ελλαδα?
Είμαί ο Σπύρος 24 χρονών κάτοικος επαρχιακής πόλης. Εδώ
και 4 μήνες είμαι άνεργος, έχω ψάξει σε περίπου 12 δουλειές στις γύρω πόλεις.Το μόνο που εισπράτω απο τους εργοδότες είναι “ασε τα στοιχεία σου και θα δούμε, εντάξει πέρνα αύριο κλπ” Προσωπικά μου αρέσει πολύ η ιδέα της τηλεεργασίας μιας και αποτελεί γόνιμη λύση για νέες μορφές ασχολίας μέσω διαδυκτίου αλλα δυστυχώς εδώ στην ελλάδα το μόνο που ακούω σε όποιαδήποτε ιδέα αναφέρω στους γύρω μου ειναι “δεν γίνεται, δεν μπορείς μωρε… που να τρέχεις τωρα….”
Μπράβο magica.
Εγώ δουλεύω εδώ και 1.5 χρόνο από απόσταση και μάλιστα… Μεγάλη απόσταση!
Υπάρχουν μεγάλα sites (που φυσικά ΔΕΝ είναι πυραμίδες). Δεν είναι ανάγκη και ειδικά σήμερα που η Ελλάδα δυστυχώς ξεμένει από ρευστό να δουλεύεις για Ελληνική εταιρεία. Τσέκαρε το pameekso.gr και θα δεις ότι υπάρχουν πραγματικές διεθνείς λύσεις αν δουλεύεις στον χώρο της πληροφορικής και της τεχνολογίας.
Όπως παντού υπάρχουν οι απάτες,υπάρχουνκαι τα καλά.Το θέμα είναι οτι δεν υπάρχουν πλέον γεωγραφικά όρια.Μπορείς ας πούμε να ζείς στην Ελλάδα αλλά η δουλειά σου να μεγαλώνει εκτός Ελλάδας.Εγώ αυτό κάνω και είμαι ευχαριστημένος.Δυστυχώς στην Ελλάδα αυτά όλα αντιμετωπίζονται με δυσπιστία ακόμα…