Μια ακόμα ενδιαφέρουσα ερώτηση που αξίζει να της δώσουμε λίγη σημασία. Φυσικά δεν υπάρχει μαγική απάντηση που θα μπορούσε να ακολουθήσει κάποιος. Όλα εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες και κυρίως από το ίδιο το θέμα της δημοσίευσης σας.
Συνήθως ο κόσμος βαριέται να διαβάζει τεράστια post στα blog. Θα πρέπει να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το θέμα του κειμένου σας ή να περιέχει χρήσιμες πληροφορίες για να κρατήσετε τον αναγνώστη σας μέχρι το τέλος.
Προσωπικά έχω διαβάσει μέχρι και ολόκληρο διήγημα πολλών σελίδων. Όμως αυτό το έχω κάνει μόνο μία φορά σε έναν χρόνο κι αυτό γιατί μου άρεσε από την αρχή. Τις περισσότερες φορές με το που δω τεράστιο κείμενο φεύγω με ελαφρά πηδηματάκια.
Οπότε, αν το δω ως αναγνώστης, δίνω μεγάλη σημασία στο “χρόνο” και τη “διάθεση” μου. Την ίδια σημασία στο χρόνο τους, φαντάζομαι πως δίνουν όλοι.
Υπάρχουν στιγμές που απλά θέλω να κάνω μια αναφορά. Εκεί μπορεί να γράψω μια πρόταση ή μια παράγραφο, μόνο και μόνο για να μεταδώσω ένα μήνυμα που θεωρώ σημαντικό.
Άλλες φορές πάλι θέλω να αναλύσω κάποιο θέμα όσο πιο ολοκληρωμένα μπορώ. Στις περιπτώσεις αυτές προσπαθώ να το κάνω όσο πιο σύντομα και περιεκτικά γίνεται, ώστε να μη δημιουργήσω ένα τεράστιο κείμενο. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, προσπαθώ να σκεφτώ αν μπορώ να το “κόψω” σε δύο δημοσιεύσεις.
Δίνω μεγάλη σημασία στην προεπισκόπιση του post μου και την αίσθηση που μου αφήνει με την πρώτη ματιά. Η χρήση πολλών παραγράφων ή η προσθήκη εικόνων ενδιάμεσα δημιουργούν μια πιο θετική πρώτη εικόνα. Φυσικά δεν είναι πάντα δυνατόν να χρησιμοποιούμε εικόνες.
Σήμερα αποφάσισα να εγκαταστήσω ένα Plugin στο magicasland και στο blog του blogspace. Όπως βλέπετε και στην εικόνα, αν πατήσώ το κουμπί “Calculate Words” μου δείχνει από δίπλα τον αριθμό των λέξεων που έχω γράψει. Αυτή τη στιγμή, στο κείμενο που γράφω τώρα υπάρχουν 297 λέξεις.
Φυσικά καμία “θεωρία” δε θα πρέπει να σας περιορίζει όταν γράφετε, όμως πιστεύω ότι τα κείμενα με περισσότερες από 300-400 λέξεις αρχίζουν να κουράζουν τους αναγνώστες σας.
Επειδή όταν γράφω χάνω τον έλεγχο και λέω αυτό που έχω να πω ετσι κι αλλιώς, συνειδητοποιω το μεγεθος του κειμένου μόνο αφού πατήσω το submit.
(Οχι, δε ‘χτενιζω’ το κειμενο, αλλά το ανεβαζω αμεσως, το παραδεχομαι)
Εικόνα, αν δεν ειναι ακριβως αυτο που εχω στο μυαλο μου, δε βαζω.
Ετσι, εχω γραψει και ποστ με δυο γραμμες και με πολλές παραγράφους.
Μπορει να ειναι κακο για την “αναγνωσιμοτητα” του μπλογκ, αλλά ειναι καλο για μενα και για τους λογους που διατηρω το μπλογκ μου.
Όταν κάτι εξυπηρετεί τους σκοπούς για τους οποίους έχει δημιουργηθεί, με τον τρόπο που έχει δημιουργηθεί, τότε έχουμε ένα καλό τελικό αποτέλεσμα.
Αρκετές φορές το ίδιο το θέμα είναι αυτό που ορίζει την έκταση του κειμένου.
Ποτέ δε σκέφτηκα “είναι πολύ μικρό για να γίνει Post” όταν ήθελα να κάνω μια αναφορά σε κάτι, ούτε επιχείρησα να το “τραβήξω” για να “μακρύνει” άσκοπα.
Στα πολύ μεγάλα κείμενα είναι που έχω το νου μου περισσότερο. Τα μεγάλα κατεβατά είναι κουραστικά συνήθως.
Ειδικά αν δεν είναι χωρισμένα σε παραγράφους ώστε να ξεκουράζεται το μάτι του αναγνώστη.
Έχεις παρατηρήσει για παράδειγμα, τεράστια σχόλια όπου ο σχολιαστής δεν αφήνει κενές γραμμές ενδιάμεσα; Προσωπικά χάνομαι με τέτοια σχόλια.
en exi ipo8esi en jofta