Ο Γιάννης είναι φίλος μου. Και είναι φίλος μου πολλά χρόνια πριν μάθω τι θα πει blog. Το ότι θα έγραφα μια τέτοια δημοσίευση δε το περίμενα, αλλά δεν άντεξα στον πειρασμό.

Έγραψε λοιπόν ο Γιάννης μια δημοσίευση σήμερα στο blog του, για το θέμα της ΕΡΤ και την ασυμβατότητα της με το Linux και πρόσθεσε και διάφορους συνδέσμους – αναφορές που οδηγούσαν σε κείμενα άλλων blogger για το ίδιο θέμα.

Στα σχόλια που ακολούθησαν, έγινε κάτι τραγελαφικό για εμένα.

Κάποιος αναγνώστης του, ουσιαστικά τον “μάλωσε” για τον τρόπο με τον οποίο ο Γιάννης πρόσθεσε κάποιον από τους συνδέσμους:

simos είπε…
Αν κάνεις αναζήτηση για “αυτό”, βγάζει 25εκ. αποτελέσματα. Είναι καλό να βάζουμε πιο κατάλληλα ονόματα αντί απλά για “αυτό“.

Και η απάντηση του Γιάννη στο συγκεκριμένο σχόλιο, ήταν όλα τα λεφτά:

mrpc είπε…
Και από πότε για να κάνω μια αναφορά μέσα από το blog μου σε κάποιο post, θα πρέπει να κάνω και seo;

Ομολογώ ότι γελούσα για το επόμενο μισάωρο με αυτό το μικρό διάλογο. Ο simos κατά βάση δεν είχε άδικο όσο αφορά το SEΟ. Αλλά και ο mrpc είχε απόλυτο δίκιο που αντέδρασε.

Σα να λέμε πως έπρεπε να παρεξηγηθώ εγώ σήμερα, που ο blogger KCorax έκανε αναφορά στο BlogSpace με σύνδεσμο στη λέξη “τόσοι“. Δηλαδή, δε φτάνει που ο άνθρωπος σκέφτηκε να κάνει μια αναφορά στη σελίδα μου, θα έπρεπε να του υποδείξω και τον τρόπο;

Καλό το SEO λοιπόν, αλλά όλα έχουν και κάποια όρια. Πιθανότατα θα χρησιμοποιήσω με το σωστό τρόπο συνδέσμους που οδηγούν σε εσωτερικές σελίδες – παλαιότερα θέματα του BlogSpace, αλλά δε θα κάτσω να το σκεφτώ όταν θελήσω να κάνω μια αναφορά σε ένα ξένο blog. Θα βάλω το σύνδεσμο όπου και όπως με βολέψει.