Θέμα που “πονάει” αρκετούς. Και σκοπός μου δεν είναι να το αναλύσω σήμερα. Πιθανότατα θα χρειαζόμουν πάρα μα πάρα πολλές γραμμές για κάτι τέτοιο. Και δεν έχω ούτε το χρόνο, ούτε τη διάθεση. Σε λίγο άλλωστε επιβάλλεται να ετοιμαστώ για να κατέβω στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης ώστε να διαμαρτυρηθώ μαζί με τους υπόλοιπους για το ξεπούλημα της ΔΙΑΝΑ. Παρέα με τη φωτογραφική μου μηχανή.

Δε πιστεύω πως οι blogger είναι δημοσιογράφοι. Θέλω να πιστεύω πως είναι πολίτες που ενδιαφέρονται. Πολίτες που ανησυχούν, που ρωτούν, που θέλουν να μάθουν. Πολίτες που επιθυμούν να φωνάξουν στα αυτιά όσων αποφάσισαν να μην ακούν.

Τις τελευταίες ημέρες, μια ομάδα blogger κάλυψε τη συνέντευξη του Τσίπρα. Δεν την παρακολούθησα, δε με ενδιέφερε και δεν έχω κανένα συνειδησιακό πρόβλημα με αυτό. Για διάφορους λόγους που δεν έχουν σχέση με το θέμα μας και δε θα τους αναλύσω επίσης. Παρ’ όλα αυτά, αναγνωρίζω την προσπάθεια των ατόμων αυτών και τους εύχομαι να συνεχίσουν την καλή δουλειά.

Δε με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η “πολιτική”. Μάλλον δε με ενδιαφέρει με τη μορφή και τη λογική που έχει. Ουσιαστικά και πρακτικά με αφήνει παγερά αδιάφορη. Να ‘χαμε να λέγαμε… Άσε με να κοιτάω στις πράξεις. Το θα με κούρασε από πιτσιρίκα και το βαρέθηκα.

Δε ξέρω αν οι blogger μπορούν να μπουν στο ρόλο των δημοσιογράφων. Ίσως κάποιοι να μπορούν. Αρκετοί άλλωστε, είναι και δημοσιογράφοι. Σε αυτή την περίπτωση, είναι μάλλον περισσότερο δημοσιογράφοι παρά blogger. Ή και τα δύο. Δε ξέρω.

Πρέπει να ετοιμαστώ για να κατέβω να διαμαρτυρηθώ για το ξεπούλημα της ΔΙΑΝΑ. Ζούσαμε με τον εφιάλτη της, χρόνια ολόκληρα. Πληρώσαμε από τις τσέπες μας πάρα πολλά χρήματα για να απομακρύνουμε τα τοξικά απόβλητα σε ειδικούς χώρους στο εξωτερικό. Και τώρα την ξεπουλάνε χωρίς να μας ρωτήσουν, χωρίς να πραγματοποιήσουν μελέτες για τη σύσταση του εδάφους.

Δε ξέρω αν οι blogger μπορούν να μπουν στο ρόλο των δημοσιογράφων.

Μα εγώ θα είμαι εκεί, έξω από τα δικαστήρια σήμερα. Σαν πολίτης.

Ούτε φωτογράφος είμαι. Μα θα προσπαθήσω να βγάλω φωτογραφίες με μια φτηνή ψηφιακή και να τις δημοσιεύσω με άδεια creative commons. Σαν blogger.

Πριν καιρό, είχα δημοσιεύσει στο προσωπικό μου blog ένα θέμα σχετικά με το κολυμβητήριο της Σταυρούπολης και τα ναρκωτικά. Με είχε ρωτήσει η μητέρα μου θυμάμαι, αν είχα το δικαίωμα να το κάνω, αν είχα το δικαίωμα να μπω μέσα και να φωτογραφίσω το χώρο. Την κοίταξα παράξενα θυμάμαι…

Αν δε το κάνω εγώ που το βλέπω κάθε μέρα, ποιος θα το κάνει;

[photo by Maurits Burgers]