Κι ενώ ακούγονται διάφορες φήμες περί μαύρων τζιπ και χειροπεδών μάλλον είναι καιρός να κάνουμε μια πρώτη μικρή επισκόπηση του φαινομένου press-gr.

Διότι όσο και να το παίζουν υπεράνω οι περισσότεροι και να το θεωρούν κατάπτυστο τις ώρες τούτες, υπήρξαν φανατικοί αναγνώστες του και του χάρισαν την αίγλη που είχε εις πολιτικούς – δημοσιογραφικούς – επιχειρηματικούς κύκλους.

Πάω στοίχημα την ταυτότητα της ΕΣΗΕΑ που δε διαθέτω, ότι αν κάποιος έλεγχε μια προς μια τις ip των καθημερινών επισκεπτών (συν σχολιαστών) του ιστολογίου τούτου θα έβρισκε μαζεμένα όλα τα άνθη της μικροσκοπικής χώρας που ονομάζεται ΕΛΛΑΔΑ.

Είναι λίγο σπάνιο φαινόμενο το να μπορέσει κάποιος να κάνει γνωστό το blog του, χωρίς να είναι κοινωνικός και χωρίς να το προωθήσει με διάφορους τρόπους.

Κατά καιρούς παρατηρώ διάφορα άτομα που χρησιμοποιούν τις γνωστές τακτικές προώθησης, με τέτοιο τρόπο όμως, που περνάνε τη λεπτή γραμμή της κοινωνικοποίησης και μετατρέπονται σε spammers που αρχίζουν να με ενοχλούν.

Οι παλιότεροι και μεγαλύτεροι προφανώς θυμούνται την όμορφη εποχή της πειρατικής ραδιοφωνίας. Τότε τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά στο μέσο που ονομάζεται ραδιόφωνο. Όσο το σκέφτομαι τόσο περισσότερο βρίσκω ομοιότητες με το blogging.

Την εποχή της πειρατικής ραδιοφωνίας