Το άγχος των νέων αλλά και των παλαιότερων bloggers καθώς και οποιουδήποτε διατηρεί μια ιστοσελίδα, έχει να κάνει με την επισκεψιμότητα του χώρου του. Όποιος σας πει το αντίθετο ή ψεύδεται ασύστολα ή διατηρεί private blog.

Φυσικά υπάρχουν διάφοροι τρόποι μέσω των οποίων μπορεί να καταλάβει κάποιος την επισκεψιμότητα του, χωρίς να έχει προσθέσει κάποιο προγραμματάκι που μετράει τις επισκέψεις.

Η σχέση μου με τον Google Reader θα μπορούσε να περιγραφεί σαν μια σχέση αγάπης και μίσους. Είναι ένας καθημερινός σύντροφος εδώ και πάρα πολύ καιρό. Πολλές φορές μου μεταδίδει αρκετά χρήσιμες πληροφορίες και τον λατρεύω. Άλλες φορές, φέρνει εμπρός μου διάφορα άσχετα θέματα και τον κοιτάω με αδιαφορία.

Οι ημέρες που έστεκε ολόαδειος ήταν ελάχιστες και μου έκαναν πάντοτε εντύπωση. Όσες φορές και να τον επισκεπτόμουν, η σοδειά του ήταν υπερβολικά μικρή. Τόσο μικρή που αναρωτιόμουν μήπως ο κόσμος έπαψε να γράφει. Μήπως σταμάτησαν να υπάρχουν νέα σε μεγάλες ειδησεογραφικές σελίδες του εξωτερικού.

Είναι αρκετές ημέρες που θέλω να γράψω μια σχετική δημοσίευση αλλά δεν ήξερα τι ακριβώς πρέπει να γράψω, μια και δεν έχω ακόμα αποφασίσει τι θα κάνω.

Υπάρχουν διάφορα προβλήματα με τον aggregator, τα οποία έχουν προκληθεί από την αλλαγή πολιτικής της εταιρίας που πληρώνω για να φιλοξενεί το BlogSpace. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην προλαβαίνει ο aggregator να τραβάει τις δημοσιεύσεις από το σύνολο των blogs που παρακολουθεί.