Η μοναξιά του σχοινοβάτη

Κάθε αρχή και δύσκολη λένε, πρώτη φορά βρίσκομαι κι εγώ σε ένα άδειο forum, πόσο μάλλον σε ένα forum που ξεκίνησα εγώ. Το κοιτάζω κι αναρωτιέμαι ποια κατηγορία να πρωτογεμίσω, αν είναι όντως χρήσιμο ένα τέτοιο forum, αν οι Επισκέπτες που το βλέπουν θα αποφασίσουν ή όχι να γίνουν μέλη κάποτε, αν τα μέλη θα αποφασίσουν να κάνουν ένα νέο θέμα και πολλά πολλά ακόμα.
Πρώτη φορά κατάλαβα πάντως πόσο δύσκολο είναι να ξεκινήσει ένα forum για να γίνει κάποια στιγμή μια ζωντανή κοινότητα.
Είναι και κατακαλόκαιρο βλέπεις και ο κόσμος τσαλαβουτάει στις παραλίες (ζηλεύωωωωωωωω κι εγώ θέλω )
Χμμμ να θυμηθώ να ψάξω και νέα εικονίδια για τα μηνύματα, δε μου αρέσουν αυτά που έχει.
Και να αποφασίσω να φτιάξω κι ένα λογότυπο επίσης
Και πολλά πολλά ακόμα
Ουφ!
Μήπως να κάνω κι ένα Blog με θέμα “Πως ξεκινάει ένα forum”;

Ο μονόλογος που ελπίζει να γίνει διάλογος
Αλλά όπως είπαμε κάθε αρχή και δύσκολη

Όπως και να έχει το καραβάκι του blogspace έχει ήδη ανοίξει τα πανιά του

Το κείμενο αυτό έχει μεταφερθεί από το προσωπικό μου blog.

To BlogSpace άνοιξε πανιά

karabaki.JPG

Διάφορες σκέψεις που είχα τον τελευταίο καιρό με οδήγησαν στην δημιουργία του Blogspace, ενός forum που φιλοδοξεί να ενώσει τους Έλληνες συγγραφείς ιστολογίων και να βοηθήσει τους καινούργιους στα πρώτα τους βήματα. Η διάρθρωση της θεματολογίας είναι ακόμα υπό διαμόρφωση. Μπορείτε να καταθέσετε και τις δικές σας σκέψεις και ιδέες για να φτιάξουμε το Blogspace όλοι μαζί.

Το κείμενο αυτό έχει μεταφερθεί μαζί με τα σχόλια του από το προσωπικό μου blog.