Η σημερινή δημοσίευση μου, αφορά σε μια σειρά e-mail που έλαβα μέσω κοινοποίησης από μια blogger. Αρχικά, για να πω την αλήθεια τρόμαξα λίγο, γιατί δε πρόσεξα πως ήταν κοινοποίηση και νόμιζα πως αφορούσε εμένα. Η συγκεκριμένη blogger έπεσε θύμα κλασσικής αντιγραφής των κειμένων του blog της και αποφάσισε να αντιδράσει και να στείλει ένα email στο άτομο που έκλεψε τα κείμενα της για να διαμαρτυρηθεί. Δε ξέρω πως το σκέφτηκε και αποφάσισε να κοινοποιήσει το μήνυμα της στο BlogSpace (και στο ask2use επίσης), αλλά ήταν έξυπνο και ίσως και πιασάρικο.

Είναι φορές που με ρωτάνε γιατί δε παρουσιάζω τις παρουσιάσεις των μέσων μαζικής ενημέρωσης που αφορούν στα blogs και στους bloggers. Η αλήθεια είναι πως μου μοιάζει κάπως αστείο. Τα blogs παρουσιάζονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με δύο κυρίως τρόπους.

Παρατηρώ κατά καιρούς επιθετικά κείμενα, σχετικά με την αναπαραγωγή ίδιων θεμάτων από διάφορα blogs. Μου μοιάζει κάπως αστεία η κατάσταση. Στην περίπτωση αυτή δεν μιλάμε για αντιγραφή ενός κειμένου μέσω copy paste, μιλάμε για την παρουσίαση του ίδιου θέματος από διάφορα άτομα. Ξέρω αρκετούς, που ενώ θέλουν να γράψουν σχετικά με κάποια είδηση, τελικά δεν το κάνουν γιατί είδαν πως έγραψε κάποιος άλλος blogger. Τα πράγματα χειροτερεύουν, όταν η είδηση έρχεται από το εξωτερικό και όπως είναι λογικό πολλαπλασιάζονται τα άτομα που θα αναπαράγουν την είδηση.

Χτες το απόγευμα τυχαία ανακάλυψα ότι κάποιος blogger αντέγραψε ένα κείμενο που έγραψα το Φεβρουάριο. Είχα μια επικοινωνία με την Vouts.. και η click@ λειτούργησε μεθοδευμένα και ομαδικά.. όλοι για έναν και ένας για όλους. Κι «ένας» έμεινε άνευ blog. Αυτό που μου έκανε τεράστια εντύπωση είναι η αμεσότητα που λειτούργησε η wordpress.