Μου κάνει εντύπωση μερικές φορές, που βλέπω ανθρώπους που νομίζουν πως τα blogs είναι η κότα με το χρυσό αυγό. Ίσως φυσικά να φταίνε και διάφορα αγγλόφωνα κείμενα που διαβάζουν, τα οποία συνήθως αναφέρονται σε ξενόγλωσσα blogs που έχουν ξεχωρίσει στο χώρο και αποτελούν ουσιαστικά την εξαίρεση του κανόνα και σαφέστατα λειτουργούν ως επιχειρήσεις. Βλέπω νέους ανθρώπους που ακόμα δεν έχουν καταλάβει καλά καλά τι διάολο είναι τα blogs, να ψάχνονται σχετικά με τη διαφήμιση και τα χρήματα. Πολλαπλές είναι οι περιπτώσεις εκείνων, που ανοίγουν blog με δυο κείμενα στο wordpress.com (που δεν επιτρέπει τη διαφήμιση) και ψάχνουν τρόπο να βγάλουν χρήματα.

Γενικά είναι πολύ ενδιαφέρον να παρατηρείς στην πορεία του χρόνου, πόσοι είναι αυτοί που θέλουν να φορέσουν καπέλο στο μέσο που ονομάζεται blog. Προσπαθώ να φανταστώ την εικόνα που λαμβάνει κάποιος που δεν έχει σχέση με το χώρο και είμαι σίγουρη πως τελικά αντιλαμβάνεται λανθασμένα το μέσο αυτό. Για κάποιους το blogging "θα πρέπει" να ασχολείται με την πολιτική και την κοινωνία. Για κάποιους άλλους το blogging "θα πρέπει" να ακολουθεί δημοσιογραφικά πρότυπα ενώ άλλοι στηρίζουν τη λογοτεχνική ή την προσωπική πλευρά που πρέπει να έχει το μέσο.

Είναι λίγο σπάνιο φαινόμενο το να μπορέσει κάποιος να κάνει γνωστό το blog του, χωρίς να είναι κοινωνικός και χωρίς να το προωθήσει με διάφορους τρόπους. Κατά καιρούς παρατηρώ διάφορα άτομα που χρησιμοποιούν τις γνωστές τακτικές προώθησης, με τέτοιο τρόπο όμως, που περνάνε τη λεπτή γραμμή της κοινωνικοποίησης και μετατρέπονται σε spammers που αρχίζουν να με ενοχλούν.

Οι παλιότεροι και μεγαλύτεροι προφανώς θυμούνται την όμορφη εποχή της πειρατικής ραδιοφωνίας. Τότε τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά στο μέσο που ονομάζεται ραδιόφωνο. Όσο το σκέφτομαι τόσο περισσότερο βρίσκω ομοιότητες με το blogging. Την εποχή της πειρατικής ραδιοφωνίας

Παρατηρώ όλο αυτό το διάστημα, δημοσιεύσεις επί δημοσιεύσεων σχετικά με τα ροζ σκάνδαλα των ημερών. Λες και δεν συμβαίνει τίποτε άλλο σε αυτή τη χώρα. Μέχρι τώρα είχαμε τους δημοσιογράφους και τα ΜΜΕ να ασχολούνται με τους κιτρινισμούς και τις ροζιές. Τώρα το φαινόμενο έχει εισχωρήσει γερά και στα χωράφια των blogs Το θέμα πουλάει και ο διαφημιστικός χωροχρόνος ανάμεσα στις σχετικές συζητήσεις είναι πανάκριβος.

Διαβάζω αρκετά ξενόγλωσσα blogs σε καθημερινή βάση. Παράλληλα, παρατηρώ τη συμπεριφορά των αναγνωστών, μέσω των σχολίων τους. Οι περισσότεροι σχολιαστές, είναι και οι ίδιοι bloggers. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην Ελλάδα. Υπάρχει όμως μια τεράστια διαφορά. Δε ξέρω αν φταίει η Ελληνική λογική της αρπαχτής, ή αν με όσα βλέπουμε γύρω μας έχουμε μπουχτίσει. Σίγουρα όμως η διαφορά είναι μεγάλη και αξιοσημείωτη.

Δεν είμαστε πλέον καλοδεχούμενοι στο πρόγραμμα των παραπομπών. Όχι επειδή κάναμε κάτι που ενόχλησε. Δεν είμαστε καλοδεχούμενοι πλέον γιατί γράφουμε από Ελλάδα και δε μπορούμε να συμμετέχουμε στο πρόγραμμα που προωθεί τα Google AdSense. Όπως και οι κάτοικοι άλλων χωρών...