Την διοργάνωση του συνεδρίου έχει αναλάβει η Σοσιαλιστική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και οι ομιλητές είναι αρκετά αξιόλογοι. Δυστυχώς δε θα καταφέρω να κατέβω στην Αθήνα αλλά ελπίζω ότι θα μπορέσω να το παρακολουθήσω online όπως και το προηγούμενο αντίστοιχο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες μέρες στις Βρυξέλλες. Ας δούμε όμως το πρόγραμμα του Συνεδρίου.

17:00 – 18:30 Τα νέα Ευρωπαϊκά μέτρα ασφαλείας κατά της τρομοκρατίας και η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών

Ομιλητές:

Peter Hustinx – Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων

Tony Bunyan – Διευθυντής της Ευρωπαϊκής ΜΚΟ Statewatch

Συντονιστής:

Σταύρος Λαμπρινίδης – Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Παρεμβάσεις:

Χρήστος Γεράρης – Πρόεδρος Αρχής Προστασίας Δεδομένων

Εμμανουήλ Σφακιανάκης – Προϊστάμενος Τμήματος Δίωξης ηλεκτρονικού Εγκλήματος

18:30 – 20:00 Πως ασφαλίζονται η ιδιωτική μας ζωή, τα προσωπικά μας δεδομένα και η ελευθερία δράσης και έκφρασης στην εποχή του Internet;

Oμιλητές:

Marc Rotenberg – Διευθυντής του Electronic Privacy Information Centre (EPIC) Καθηγητής του Georgetown University Law Center

Sebastian Muller – Διευθυντής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Google

Συντονιστής:

Πάσχος Μανδραβέλης – Δημοσιογράφος

Παρέμβαση:

Ανδρέας Λαμπρινόπουλος – Πρόεδρος Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ)

Υποστήριζα πάντοτε πως το σταθερό ψευδώνυμο έχει την ίδια ακριβώς αξία με το ονοματεπώνυμο στο διαδίκτυο και έμαθα να σέβομαι το ψευδώνυμο μου όλα αυτά τα χρόνια. Για εμένα δεν έχει κάποια διαφορά το να χρησιμοποιήσω το ψευδώνυμο ή το όνομα μου, τα σέβομαι το ίδιο και τα δύο.

Το ότι επιλέγω να χρησιμοποιώ ψευδώνυμο δε σημαίνει πως κάνω κάτι μεμπτό, πως φοβάμαι  ή πως κρύβομαι από κάποιον. Σημαίνει πολύ απλά, ότι δεν επιθυμώ να γεμίσω το διαδίκτυο με το ονοματεπώνυμο μου, γιατί δεν γνωρίζω αν αυτό θα μου αρέσει στο μέλλον μου.

Μπορεί να σημαίνει επίσης ότι δεν επιθυμώ να διαβάζει τις σκέψεις μου η τρίτη ξαδέρφη του μπατζανάκη της γυναίκας του θείου μου που θα πληκτρολογήσει το όνομα μου σε μια μηχανή αναζήτησης ή ακόμα περισσότερο αν θες, προτιμώ να μη με περάσει ακτινογραφία το αφεντικό που δεν έχω.

Για κάποιους άλλους όμως, η επωνυμία είναι σημαντική και κυρίως για τα άτομα που συνδυάζουν τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες με το διαδίκτυο ή που αν θες επενδύουν στις γνωριμίες που αποκτούν μέσα από το χώρο του blogging. Κι εκεί κάποιες φορές, καλώς η κακώς οι απόψεις μας έρχονται σε σύγκρουση.

Προσωπικά αρνούμαι να δεχτώ πως ο λόγος και οι σκέψεις του κύριου Παναγή Πετροβασιλογιαννακόπουλου έχουν μεγαλύτερη αξία από το λόγο και τις σκέψεις της magica επειδή εκείνος έχει ονοματεπώνυμο κι εκείνη ψευδώνυμο. Και κυρίως αρνούμαι να δεχτώ πως θα με αποκλείσουν από οτιδήποτε επειδή χρησιμοποιώ ψευδώνυμο και όχι ονοματεπώνυμο.

Αυτός ήταν ο δικός μου πόλεμος και το δικό μου στοίχημα όλο αυτό το διάστημα, που δεν ήταν και λίγο. Μέσα σε αυτό το διάστημα, έχω δώσει συνεντεύξεις σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες, έχω λάβει πρόσκληση για μια συνάντηση στο υπουργείο εξωτερικών από την κ. Μπακογιάννη (αν και δεν κατάφερα να πάω) και έχω ταξιδέψει μέχρι το ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες μετά από πρόσκληση των ευρωβουλευτών κ. Λαμπρινίδη και  κ. Ματσούκα. Κι όλα αυτά, χωρίς να χρειαστεί να δημοσιευτεί κάπου το ονοματεπώνυμο μου.

Δε ξέρω αν θα μου συνέβαιναν περισσότερα πράγματα αν θα έγραφα με ονοματεπώνυμο και για να πω την αλήθεια δε με νοιάζει κιόλας. Το δικό μου στοίχημα προς χάρη της ψευδωνυμίας νομίζω πως το έχω κερδίσει. Και δε το έχω κερδίσει μόνο για μένα αλλά και για όλους όσους επιθυμούν να συνεχίσουν να γράφουν με σταθερό ψευδώνυμο, χωρίς να παραγκωνίζονται από τους όποιους bloggers με ονοματεπώνυμο.

Όποιος αρνείται να δεχτεί τη δράση κάποιου στο διαδίκτυο μόνο και μόνο επειδή χρησιμοποιεί ψευδώνυμο, τότε αρνείται να δεχτεί ολόκληρη τη φύση του διαδικτύου. Γιατί η ψευδωνυμία γεννήθηκε μαζί με το διαδίκτυο και θα συνεχίσει να συνυπάρχει μαζί του αρμονικά και στο μέλλον.

Όσο για μένα, πλέον κάποιοι άνθρωποι γνωρίζουν το ονοματεπώνυμο μου, μια και έχω αρχίσει να το χρησιμοποιώ σε κάποιες εφαρμογές. Παρόλα αυτά, θα συνεχίσω να υπογράφω με το ψευδώνυμο μου τα κείμενα μου.

photo by

Ο Google Reader είναι μία από τις πιο αγαπημένες εφαρμογές του κόσμου σήμερα και φυσικά και δική μου. Σου επιτρέπει να λαμβάνεις τις δημοσιεύσεις των αγαπημένων σου blog και ιστοσελίδων μέσω των διαθέσιμων feed.

Μπορεί να υπάρχουν διάφοροι aggregator που λαμβάνουν feed από διάφορα blog, όμως δεν είναι το ίδιο. Στην περίπτωση του Google Reader μπορούμε να έχουμε τη δική μας μικρή συλλογή που θα περιλαμβάνει Ελληνικά ή ξενόγλωσσα feed από blogs, ιστοσελίδες, forum και φυσικά οποιαδήποτε άλλη πηγή διαθέτει τα κείμενα της με κάποιο feed. Προσωπικά πρώτα κοιτάω τον Google Reader μου και στη συνέχεια κοιτάω τον aggregator του BlogSpace για να ενημερωθώ για τις νέες δημοσιεύσεις.

Υπήρχε ήδη στον Google Reader μια εφαρμογή, μέσω της οποίας ξεχώριζες μερικές δημοσιεύσεις ως Shared και μπορούσες με την προσθήκη λίγου κώδικα να τις εμφανίσεις στο blog σου.

Σήμερα αυτή η μικρή εφαρμογή πηγαίνει ακόμα παραπέρα. Ο Google Reader συνδέεται αυτόματα με τις επαφές μας στο Google Talk και μας δείχνει τις δημοσιεύσεις που ξεχώρισαν οι φίλοι και οι επαφές μας.

Με ξάφνιασε σήμερα, κι όχι ευχάριστα στην αρχή. Ο λόγος ήταν πως στις επαφές μου έχω διάφορα άτομα και δεν μου άρεσε που το Google Reader διέθεσε αυτόματα και χωρίς να το γνωρίζω τα shared μου σε όλες τις επαφές μου.

Υπάρχει φυσικά η δυνατότητα να ορίσεις ποιες από τις επαφές σου θέλεις να βλέπουν τα shared, αλλά με το ξεκίνημα της υπηρεσίας αυτής, οι επιλογές μας ήταν ορατές σε όλες τις επαφές μας. Με μια κίνηση προτίμησα να τις διαγράψω όλες προς το παρόν.

Η νέα αυτή λειτουργία του Google Reader είναι αρκετά χρήσιμη, δε το αρνούμαι. Αλλά τώρα μάλλον θα επιλέγω πιο προσεκτικά αυτά που θέλω να βλέπουν οι επαφές μου καθώς και με ποιες από τις επαφές μου θέλω να μοιράζομαι αυτά που τράβηξαν την προσοχή μου.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα δείγμα 2000 ανθρώπων και το ποσοστό των νέων που παρέχει προσωπικά δεδομένα μέσα από διάφορες social networking ιστοσελίδες άγγιξε το 71%.

Πραγματικά, είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό που θα έπρεπε να μας βάλει σε διάφορες σκέψεις σχετικά με τον αυθορμητισμό των ηλικιών αυτών, που σε πορεία χρόνου, αυτός ακριβώς ο αυθορμητισμός τους, υπάρχει η πιθανότητα να τους δημιουργήσει πρόβλημα στην κανονική ροή της ζωής τους.

Σημαντικό είναι επίσης, πως το 95% αυτών των ατόμων, ενώ ανησυχούν για το πως θα χρησιμοποιηθούν τα προσωπικά τους δεδομένα, συνεχίζουν να τα αφήνουν δημοσιοποιημένα.

Αρκετοί από αυτούς δηλώνουν ακόμα και την πραγματική διεύθυνση κατοικίας τους, ενώ παράλληλα αποδέχονται ως φίλους τους σε υπηρεσίες όπως το Facebook και το MySpace, άτομα που δεν έχουν γνωρίσει ποτέ κάτω από φυσιολογικές συνθήκες.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, που έχω δει να δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα σε Έλληνες blogger από τη δημοσιοποίηση των προσωπικών τους δεδομένων. Φαντάζομαι επίσης, πως το ποσοστό των ατόμων που δε θα ήθελε να ψάξει κάποιος γνωστός του το προφίλ ή τις σελίδες του στο internet είναι τεράστιο.

[via]

Μέσω της συγκεκριμένης υπηρεσίας, μπορούσες να έχεις ένα δικό σου χώρο, μέσω του οποίου έβλεπες τους τελευταίους επισκέπτες σου εφόσον ήταν μέλη της υπηρεσίας αυτής. Σου διαθέτει και κάποια widget τα οποία μπορείς να βάλεις στο blog σου. Επίσης μπορείς να δημιουργείς κοινότητες και να συμμετέχεις σε κοινότητες άλλων.

Μέχρι εδώ καλά.

Ας το δούμε όμως και από την ανάποδη πλευρά.

Αν δε το ψάξεις καλά, ώστε να το απενεργοποιήσεις, σε τοποθετεί μόνο του σε διάφορες κοινότητες που πιστεύει πως μπορεί να σε ενδιαφέρουν. Χωρίς να σε ρωτήσει. Έτσι για παράδειγμα, τις προάλλες έκανε νέο λογαριασμό στο mybloglog o sykofantis και το mybloglog με τοποθέτησε στην κοινότητα του Sykofanti αυτόματα!

Οπότε μια και τον συμπαθώ ας τον χρησιμοποιήσω για το παράδειγμα μας. Δεν έχω ιδέα πως αποφάσισε το mybloglog ότι εγώ θα ήθελα να μπω στην κοινότητα του sykofanti. Πιθανότατα επειδή καταγράφει τα pageviews μου ή επειδή είναι και τα δύο ελληνικά Blogs. Δε ξέρω και δε θέλω να μάθω. Το θέμα όμως είναι πως εγώ μπορεί να μη γούσταρα το Συκοφάντη, ή μπορεί να έτυχε να μπαίνω στο blog του για να τσεκάρω ένα Post τoυ με έβριζε ή να έμπαινα μια στις τόσες χωρίς να είμαι ουσιαστικά αναγνώστρια του.

Με εκνευρίζει να κάνουν πράγματα για μένα τα οποία μοιάζουν να είναι προσωπική επιλογή μου. Κι ας το δούμε κι αλλιώς. Όταν ο συκοφάντης είδε πως μπήκα στην κοινότητα του, έλαβε email γι’ αυτό και πιθανότατα χάρηκε. Αν μπω στη διαδικασία να τον ξυλώσω (εφόσον ποτέ δεν ζήτησα να μπω στην κοινότητα του), θα λάβει άλλο ένα email από το mybloglog και θα νιώσει άσχημα. Κι όλα αυτά για μια χαζομάρα.

Πάμε παρακάτω. Κάθε φορά που επισκέπτομαι blog μελών του mybloglog, η επίσκεψη μου καταγράφεται. Κατανοητόν. Έλα όμως που καταγράφεται ακόμα κι όταν δε θέλω και έχω κάνει αποσύνδεση!

ΜΕ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ που πρέπει να κάτσω να ψάξω τα cookies του υπολογιστή μου, για να διαγράψω ότι έχει σχέση με το mybloglog. Με εκνευρίζει που με βάζει σε μια τέτοια διαδικασία, ενώ κανονικά θα έπρεπε να καταστρέφει το cookie όταν επέλεγα να αποσυνδεθώ. Και τα πράγματα δεν είναι αστεία. Είναι περισσότερο σοβαρά από όσο μοιάζουν.