Γενικά είναι πολύ ενδιαφέρον να παρατηρείς στην πορεία του χρόνου, πόσοι είναι αυτοί που θέλουν να φορέσουν καπέλο στο μέσο που ονομάζεται blog. Προσπαθώ να φανταστώ την εικόνα που λαμβάνει κάποιος που δεν έχει σχέση με το χώρο και είμαι σίγουρη πως τελικά αντιλαμβάνεται λανθασμένα το μέσο αυτό.

Για κάποιους το blogging “θα πρέπει” να ασχολείται με την πολιτική και την κοινωνία. Για κάποιους άλλους το blogging “θα πρέπει” να ακολουθεί δημοσιογραφικά πρότυπα ενώ άλλοι στηρίζουν τη λογοτεχνική ή την προσωπική πλευρά που πρέπει να έχει το μέσο.

Αρκετές φορές παρατηρώ διάφορους bloggers να κολλάνε, να μη ξέρουν τι να γράψουν ή να προσπαθούν να μιμηθούν το στυλ άλλων bloggers. Προσωπικά πιστεύω πως κάθε blog είναι διαφορετικό, όπως διαφορετικός είναι και ο κάθε άνθρωπος που γνωρίζουμε.

Μια από τις μεγαλύτερες “βιομηχανίες” στη χώρα μας είναι ο τουρισμός. Η μεγαλύτερη ίσως. Οι δυο βασικές του κατηγορίες είναι ο εισερχόμενος και ο εξερχόμενος τουρισμός. Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει ο τουρισμός με το blogging. Κάποια στοιχεία του θεωρώ πως έχουν μεγάλη σχέση.

Κι ενώ ακούγονται διάφορες φήμες περί μαύρων τζιπ και χειροπεδών μάλλον είναι καιρός να κάνουμε μια πρώτη μικρή επισκόπηση του φαινομένου press-gr.

Διότι όσο και να το παίζουν υπεράνω οι περισσότεροι και να το θεωρούν κατάπτυστο τις ώρες τούτες, υπήρξαν φανατικοί αναγνώστες του και του χάρισαν την αίγλη που είχε εις πολιτικούς – δημοσιογραφικούς – επιχειρηματικούς κύκλους.

Πάω στοίχημα την ταυτότητα της ΕΣΗΕΑ που δε διαθέτω, ότι αν κάποιος έλεγχε μια προς μια τις ip των καθημερινών επισκεπτών (συν σχολιαστών) του ιστολογίου τούτου θα έβρισκε μαζεμένα όλα τα άνθη της μικροσκοπικής χώρας που ονομάζεται ΕΛΛΑΔΑ.