Είναι λίγο σπάνιο φαινόμενο το να μπορέσει κάποιος να κάνει γνωστό το blog του, χωρίς να είναι κοινωνικός και χωρίς να το προωθήσει με διάφορους τρόπους.

Κατά καιρούς παρατηρώ διάφορα άτομα που χρησιμοποιούν τις γνωστές τακτικές προώθησης, με τέτοιο τρόπο όμως, που περνάνε τη λεπτή γραμμή της κοινωνικοποίησης και μετατρέπονται σε spammers που αρχίζουν να με ενοχλούν.

Οι παλιότεροι και μεγαλύτεροι προφανώς θυμούνται την όμορφη εποχή της πειρατικής ραδιοφωνίας. Τότε τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά στο μέσο που ονομάζεται ραδιόφωνο. Όσο το σκέφτομαι τόσο περισσότερο βρίσκω ομοιότητες με το blogging.

Την εποχή της πειρατικής ραδιοφωνίας

Όταν ξεκίνησα με τα blogs, θεωρούσα τα blogroll κάτι πολύ σημαντικό. Ίσως κι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία των blogs. Πρόσεχα πολύ ποια blog έβαζα στο δικό μου και τσέκαρα κάπου κάπου, να δω ποιοι blogger με έχουν στο δικό τους. Με το πέρασμα του χρόνου είχε αρχίσει να με κουράζει η λογική του blogroll.

Δε ξέρω τι μου έφταιγε περισσότερο. Λίγο κάποιες μικροπρέπειες μεταξύ bloggers, λίγο η χαζή λογική της ανταλλαγής και το αλισβερίσι, λίγο το μακρινάρι που συνεχώς μεγάλωνε καθώς αύξαναν και πλήθαιναν τα blogs. Ίσως κι όλα μαζί.