Παρατηρώ κατά καιρούς επιθετικά κείμενα, σχετικά με την αναπαραγωγή ίδιων θεμάτων από διάφορα blogs. Μου μοιάζει κάπως αστεία η κατάσταση.

Στην περίπτωση αυτή δεν μιλάμε για αντιγραφή ενός κειμένου μέσω copy paste, μιλάμε για την παρουσίαση του ίδιου θέματος από διάφορα άτομα.

Ξέρω αρκετούς, που ενώ θέλουν να γράψουν σχετικά με κάποια είδηση, τελικά δεν το κάνουν γιατί είδαν πως έγραψε κάποιος άλλος blogger.

Τα πράγματα χειροτερεύουν, όταν η είδηση έρχεται από το εξωτερικό και όπως είναι λογικό πολλαπλασιάζονται τα άτομα που θα αναπαράγουν την είδηση.

Μία από τις αξέχαστες ελληνικές ταινίες, είναι το ‘Λαός και Κολωνάκι” με τον υπέροχο Χατζηχρήστο. Στην ταινία αυτή, ο Κώστας ιδιοκτήτης γαλακτοπωλείου, ερωτεύεται μια αριστοκράτισσα που τον σνομπάρει. Μέχρι τη στιγμή που εκείνος κερδίζει το λαχείο. Με τα φράγκα στην τσέπη λοιπόν, του κάθεται η όμορφη αριστοκράτισσα μας και ο Κώστας μπλέκεται ανάμεσα στην καλή κοινωνία. Μόνο που δεν αργεί να καταλάβει πως η ευτυχία δε βρίσκεται εκεί.

Η αφορμή

Προχθές, σε ένα από τα παλαιότερα θέματα που είχα γράψει, ανταλλάξαμε μερικές κουβέντες στα σχόλια με τον blogger Peter. Ουσιαστικά μου έλεγε πως είναι αξιέπαινοι όσοι γράφουν μόνο όταν έχουν κάτι να πουν και μας παρότρυνε να διαβάσουμε τα blog αξιόλογων Καθηγητών Πανεπιστημίων. Εκ πρώτης άποψης δεν έχει άδικο.

Είναι όμως έτσι;

Σύμφωνα με μια τελευταία έρευνα του ICO (Information Commissioner’s Office) που έχει σαν σκοπό του την προστασία των προσωπικών δεδομένων, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό νέων ανθρώπων μετάξύ 14 και 21 ετών δε θα ήθελαν οι εργοδότες ή τα πανεπιστήμια που φοιτούν, να αναζητήσουν πληροφορίες για αυτούς, πριν οι ίδιοι αφαιρέσουν αρκετό υλικό που έχουν δημοσιοποιήσει online.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα δείγμα 2000 ανθρώπων και το ποσοστό των νέων που παρέχει προσωπικά δεδομένα μέσα από διάφορες social networking ιστοσελίδες άγγιξε το 71%.