Δε ξέρω για εσάς, αλλά εμένα με εκνευρίζει ιδιαίτερα ο ηλίθιος τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται η φόρμα σχολιασμού στα blog του Blogger. Σιχαίνομαι αυτά τα νέα παράθυρα που ανοίγουν και μου κρύβουν τη θέα του post. Με ενοχλεί που χάνεται η εμφάνιση του κάθε blog και όλα μοιάζουν ίδια την ώρα που σχολιάζεις. Πολλές φορές η φόρμα των σχολίων άνοιγε και σε νέο παράθυρο που δε μπορούσα να μεγενθύνω κι εκεί η κατάσταση ήταν χειρότερη, γιατί κάποιες φορές φαινόταν μόνο το μισό παραθυράκι και δε μπορούσα να σχολιάσω καθόλου.

Εναλλακτικός τίτλος θα μπορούσε να είναι το "Άσχετα κακοπροαίρετα σχόλια με δόσεις ηλιθιότητας" αλλά προτίμησα τον συγκεκριμένο, μια και ήταν ακριβώς η έκφραση που σκεφτόμουν όταν διάβαζα ένα σχόλιο στο προσωπικό μου blog. Αυτή είναι ουσιαστικά η αντίδραση μου κάθε φορά που διαβάζω άσχετα σχόλια είτε στο δικό μου είτε σε άλλα blogs. Προσπαθώ κάθε φορά να σκεφτώ πόσο καμμένος είναι ένας άνθρωπος που φτάνει σε σημεία να αφήσει τόσο άσχετα-εκτός θέματος και λογικής σχόλια, μόνο και μόνο για να πει την κακία του και μετά να χαμογελάσει χαιρέκακα με μια αίσθηση ευχαρίστησης για την εξυπνάδα που πληκτρολόγησε.

Είναι λίγο σπάνιο φαινόμενο το να μπορέσει κάποιος να κάνει γνωστό το blog του, χωρίς να είναι κοινωνικός και χωρίς να το προωθήσει με διάφορους τρόπους. Κατά καιρούς παρατηρώ διάφορα άτομα που χρησιμοποιούν τις γνωστές τακτικές προώθησης, με τέτοιο τρόπο όμως, που περνάνε τη λεπτή γραμμή της κοινωνικοποίησης και μετατρέπονται σε spammers που αρχίζουν να με ενοχλούν.

Διαβάζω αρκετά ξενόγλωσσα blogs σε καθημερινή βάση. Παράλληλα, παρατηρώ τη συμπεριφορά των αναγνωστών, μέσω των σχολίων τους. Οι περισσότεροι σχολιαστές, είναι και οι ίδιοι bloggers. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην Ελλάδα. Υπάρχει όμως μια τεράστια διαφορά. Δε ξέρω αν φταίει η Ελληνική λογική της αρπαχτής, ή αν με όσα βλέπουμε γύρω μας έχουμε μπουχτίσει. Σίγουρα όμως η διαφορά είναι μεγάλη και αξιοσημείωτη.

Τελικά στην Αμερική έχουν αρχίσει να ξεφεύγουν τα πράγματα με τα blogs. Εντάξει καταλαβαίνω πως εκεί τα πράγματα είναι πιο προχωρημένα και πως αρκετοί χρησιμοποιούν τα blog επαγγελματικά. Δε γνωρίζω μέχρι που θα τραβήξουν τα όρια του blogging σε σχέση με το marketing, τη διαφήμιση και το κέρδος. Όμως προσωπικά δε θα φανταζόμουν ποτέ πως θα μπορούσε κάποιος να πληρώσει για να έχει σχόλια στο blog του. Μου φαίνεται ηλίθιο για να μπορεί να λειτουργήσει κάτι τέτοιο ως επιχειρηματικό μοντέλο.

Ένα μεγάλο κομμάτι των blogs αφορά στα comments (σχόλια) και στον τρόπο που τα αντιμετωπίζουμε. Είχα σκοπό να γράψω κάποια στιγμή για τα comments, o dfaser και η Mirella όμως, με παρακίνησαν να το κάνω συντομότερα από ότι υπολόγιζα. Ας ξεκινήσουμε με ένα ερώτημα. Είναι τα comments σημαντικά; Φυσικά και είναι. Μερικοί blogger πιστεύουν πως είναι σημαντικότερα κι από την ίδια τη δημοσίευση. Κι όχι άδικα. Πολλές φορές η δημοσίευση (post) είναι απλά η αφορμή και το ζουμί βρίσκεται στα comments που αφήνουν οι επισκέπτες του blog μας. Άλλες φορές πάλι, όπως τώρα, μέσα από κάποια σχόλια προκύπτει η ανάγκη για τη δημιουργία ενός νέου post.