Δε ξέρω για εσάς, αλλά εμένα με εκνευρίζει ιδιαίτερα ο ηλίθιος τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται η φόρμα σχολιασμού στα blog του Blogger. Σιχαίνομαι αυτά τα νέα παράθυρα που ανοίγουν και μου κρύβουν τη θέα του post.

Με ενοχλεί που χάνεται η εμφάνιση του κάθε blog και όλα μοιάζουν ίδια την ώρα που σχολιάζεις. Πολλές φορές η φόρμα των σχολίων άνοιγε και σε νέο παράθυρο που δε μπορούσα να μεγενθύνω κι εκεί η κατάσταση ήταν χειρότερη, γιατί κάποιες φορές φαινόταν μόνο το μισό παραθυράκι και δε μπορούσα να σχολιάσω καθόλου.

Εναλλακτικός τίτλος θα μπορούσε να είναι το “Άσχετα κακοπροαίρετα σχόλια με δόσεις ηλιθιότητας” αλλά προτίμησα τον συγκεκριμένο, μια και ήταν ακριβώς η έκφραση που σκεφτόμουν όταν διάβαζα ένα σχόλιο στο προσωπικό μου blog.

Αυτή είναι ουσιαστικά η αντίδραση μου κάθε φορά που διαβάζω άσχετα σχόλια είτε στο δικό μου είτε σε άλλα blogs. Προσπαθώ κάθε φορά να σκεφτώ πόσο καμμένος είναι ένας άνθρωπος που φτάνει σε σημεία να αφήσει τόσο άσχετα-εκτός θέματος και λογικής σχόλια, μόνο και μόνο για να πει την κακία του και μετά να χαμογελάσει χαιρέκακα με μια αίσθηση ευχαρίστησης για την εξυπνάδα που πληκτρολόγησε.

Είναι λίγο σπάνιο φαινόμενο το να μπορέσει κάποιος να κάνει γνωστό το blog του, χωρίς να είναι κοινωνικός και χωρίς να το προωθήσει με διάφορους τρόπους.

Κατά καιρούς παρατηρώ διάφορα άτομα που χρησιμοποιούν τις γνωστές τακτικές προώθησης, με τέτοιο τρόπο όμως, που περνάνε τη λεπτή γραμμή της κοινωνικοποίησης και μετατρέπονται σε spammers που αρχίζουν να με ενοχλούν.