Κάποιοι αρχίζουν ήδη να ετοιμάζουν και να αποθηκεύουν δημοσιεύσεις που θα εμφανιστούν μεταχρονολογημένες αργότερα, τις ώρες που θα χαλαρώνουν μαζί με τους δικούς τους γύρω από ένα τραπέζι. Κάποιοι άλλοι δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα και καλά κάνουν εδώ που τα λέμε. Αυτές οι μέρες δεν ανήκουν στα pc, ανήκουν στους ανθρώπους που αγαπάμε και νοιαζόμαστε.

Δεν είμαι οπαδός των μεταχρονολογημένων δημοσιεύσεων σε παρόμοιες περιπτώσεις. Μπορεί μεν να δείχνει ανανεωμένο το blog μας έτσι, όμως η κονσέρβα παραμένει πάντοτε κονσέρβα. Είχα σκεφτεί να το δοκιμάσω όταν έφευγα διακοπές στη Σαντορίνη, τότε που δε γνώριζα πως θα λείψω τόσους μήνες.

Γρήγορα κατάλαβα πως δεν είχε ουσία. Είναι χειρότερο μάλλον, γιατί δε μπορείς να δημιουργήσεις μεταχρονολογημένες απαντήσεις για τα σχόλια που θα σου αφήσουν οι επισκέπτες σου.

Είναι διαφορετικό το να μεταχρονολογήσεις να δημοσιευτεί ένα κείμενο για 4-5 ώρες αργότερα από το να μεταχρονολογήσεις δημοσιεύσεις για τις επόμενες 2-3 ημέρες. Θα έλεγα να μη το κάνετε ή τουλάχιστον αν το κάνετε, να δηλώνετε στην αρχή της δημοσίευσης πως απουσιάζετε και το κείμενο είναι μεταχρονολογημένο. Είναι πιο έντιμο έτσι.

[photo]

Ένα απο τα πράγματα που θα χάσω είναι η κατάσταση που θα επικρατήσει στα blog προεκλογικά. Πιστεύω πως θα αρχίσει να έχει ενδιαφέρον ο τομέας αυτός στα blogs. Αν και προσωπικά δε θα ψηφίσω λόγω αποστάσεως.

Επίσης δε μπορώ να παρακολουθήσω τις εξελίξεις στο blogging γενικότερα, κάτι που συνήθιζα να παρακολουθώ πολύ στενά όλο τον υπόλοιπο χρόνο.

Το προσωπικό μου blog έκλεισε ένα χρόνο και ούτε που το κατάλαβα, το ίδιο και το BlogSpace που μετράει πλέον έναν χρόνο και 10 μέρες. Δεν είναι ώρα για ανασκόπηση, μάλλον θα την αφήσω για το φθινόπωρο λόγω καταστάσεων. Δε τα πήγαμε κι άσχημα όμως, έγιναν πάρα πολλά πράγματα μέσα σε αυτόν τον πρώτο χρόνο λειτουργίας. Προσωπικά πιστεύω πως ξεπέρασα κατά πολύ τις αρχικές μου προσδοκίες κι αυτό μου αρκεί για να είμαι ευχαριστημένη.

Αρκετές ήταν οι φορές που αναγκάστηκα να μείνω μακριά από το Internet λόγω συνθηκών. Αυτή είναι ακόμη μία. Στο διάστημα αυτό κατάλαβα ότι αγαπάω τα Blogs περισσότερο από όσο νόμιζα.

Υπάρχει μια κάποια πιθανότητα να ξεχειμωνιάσω στη Σαντορινή. Δεν το έχω αποφασίσει ακόμη. Στην περίπτωση αυτή, θα κατεβάσω τον υπολογιστή μου από Θεσσαλονίκη ή θα αγοράσω ένα laptop από εδώ. Θα δούμε…

Όταν είδα τη δουλειά του Πάνου Ιατρίδη χαμογέλασα. Ο 23χρονος Πάνος σπουδάζει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και ασχολείται με τη ζωγραφική και τη γελοιογραφία.

Ο Πάνος Ιατρίδης έχει δημιουργήσει ένα blog στο οποίο υπάρχουν αρκετές γελοιογραφίες του, καθώς και έργα ζωγραφικής. Είναι πράγματι ένα εντυπωσιακό θεματικό blog που αξίζει να επισκεφτείτε.

Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν συναντώ νέους δημιουργικούς ανθρώπους και μου αρέσει να τους βοηθάω όπως μπορώ, ώστε να δει περισσότερος κόσμος τη δουλειά τους.

Ανάμεσα στις γελοιογραφίες του που αφορούν την επικαιρότητα, υπάρχουν μερικές που έχουν άμεση σχέση με τα blogs και αυτές είναι φυσικά που τράβηξαν την προσοχή μου αρχικά.

Επικοινώνησα μαζί του για να πάρω την άδεια του, πριν να αναδημοσιεύσω τη δουλειά του. Ήξερα πως δε θα μου αρνηθεί, αλλά θεώρησα πως είναι ευγενικό να τον ρωτήσω πρώτα, μια και πρόκειται για δική του δουλειά.

Όταν μου απάντησε, κατάλαβα για ακόμη μια φορά πόσο σωστό είναι να ζητάμε άδεια για να χρησιμοποιούμε τη δουλειά κάποιου άλλου.

Δεν είναι πάντοτε θέματα πνευματικών δικαιωμάτων. Άλλωστε και ο ίδιος ο Πάνος, μου είπε πως είναι υπέρμαχος της ελεύθερης πρόσβασης σε οτιδήποτε υπάρχει μέσα στο διαδίκτυο.

Δε θα διαφωνήσω σε αυτό, όμως θα χρειαστεί να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να αποκτήσουμε τη συναίσθηση της πράξης μας κάθε φορά που χρησιμοποιούμε το έργο κάποιου ατόμου.

Η ελληνική μπλογκόσφαιρα αποκτά τους δικούς της καλλιτέχνες σιγά σιγά.

Και εμείς είμαστε αυτοί, που θα πρέπει όχι μόνο να τους επιβραβεύουμε, αλλά και να τους βοηθάμε να δείξουν το ταλέντο τους.

Η γελοιογραφία έχει τη δική της δυναμική. Μεταδίδει τα μηνύματα της επικαιρότητας με μια εικόνα και δυο λέξεις.

Ο Πάνος έκανε πολύ καλά που αποφάσισε να δημιουργήσει ένα θεματικό blog. Δε θα τον είχα εντοπίσει αν χρησιμοποιούσε τις γελοιογραφίες του ανάμεσα σε κείμενα ενός προσωπικού blog. Ούτε θα είχα προβάλλει τη δουλειά του αυτή τη στιγμή. Γι’ αυτό το λόγο, υποστήριζα τις προάλλες πως στο μέλλον θα επικρατήσουν τα θεματικά blogs.

Του εύχομαι να συνεχίσει να κάνει με αγάπη αυτό που ξεκίνησε. Είμαι σίγουρη, πως τη δουλειά του θα την προσέξουν κι άλλα άτομα στο μέλλον.

Όσο περνάει ο καιρός όλο και περισσότερα άτομα δημιουργούν blog. Είναι αδύνατον να τα παρακολουθήσεις όλα.

Αποφεύγω να παρακολουθώ μόνο τα blog που συνηθίζω να διαβάζω και προσπαθώ να δίνω ευκαιρίες σε καινούργια blog που υπάρχουν στον aggregator.

Ο λόγος που το κάνω, είναι για να μη “κλείσω” τον εαυτό μου σε ένα “στενό κύκλο” από γνωστά blog. Ποτέ δε μου άρεσαν οι κλίκες άλλωστε.

Όσο αυξάνουν τα blog όμως, είναι δυσκολότερο για κάποιο νέο blog να γίνει γνωστό. Θα πρέπει να έχει κάτι ιδιαίτερο για να τα καταφέρει.

Κι εδώ ερχόμαστε στο μεγάλο ερώτημα. Τι είναι προτιμότερο; Ένα Προσωπικό ή ένα Θεματικό blog;

Και τα δύο έχουν τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Τα δικά τους πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Προσωπικά δε θα μπορούσα να ακολουθήσω τον έναν από τους δύο δρόμους. Μου αρέσει ο χαμός που γίνεται σε ένα προσωπικό blog χωρίς κανόνες, μου αρέσει όμως και η μορφή που έχει πάρει το blog του blogspace στο οποίο γράφω μόνο θέματα που αφορούν τα blogs. Γι’ αυτό άλλωστε διατηρώ και τα δύο blog.

Στην αρχή, έγραφα για τεχνικά θέματα στο προσωπικό μου blog. Αυτό όμως, είχε αρχίσει να γίνεται εκνευριστικό. Ειδικά για τους αναγνώστες που ήθελαν να διαβάζουν μόνο τεχνικά θέματα.

Όταν ένιωσα πως γράφω συχνά για θέματα που αφορούν blogs, αποφάσισα πως δε γινόταν να συνεχιστεί, γιατί ουσιαστικά κατέστρεφα το προσωπικό μου blog έτσι όπως ήταν όλα μαζί ανακατεμένα. Γι’ αυτό αποφάσισα να προσθέσω ένα θεματικό blog στο BlogSpace για να τα διαχωρίσω.

Πιστεύω πως στο μέλλον, το παιχνίδι θα το κερδίσουν τα θεματικά blogs. Το νιώθω και όταν διαβάζω αγγλόφωνα blogs. Δε διαβάζω ούτε ένα προσωπικό αγγλόφωνο blog, ενώ διαβάζω αρκετά θεματικά.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι απλούστατος. Αναζητώ την “πληροφορία” κι αυτήν απαιτώ. Δε με νοιάζει αν ξύπνησε στραβά ο τάδε ξένος blogger ή αν βρήκε γκόμενα.

Φυσικά στην Ελλάδα επικρατεί λίγο και η τάση “Φτιάχνω blog για να βρω γκόμενα/παρέα/whatever“, όμως γι’ αυτό το λόγο υπάρχουν και τα site γνωριμιών, και τα chat και τόσες άλλες δικτυακές υπηρεσίες.

Τα κείμενα που έχουν προσωπικό χαρακτήρα, θα τα διαβάσω κυρίως στα blog των φίλων μου, όπως και τα δικά μου θα τα διαβάσουν μόνο οι φίλοι μου. Ο δικτυακός μικρόκοσμος μου δηλαδή.

Οπότε, αν δω όλα τα δεδομένα μαζί, πιστεύω πως τα blog προσωπικού χαρακτήρα θα συνεχίσουν να υπάρχουν και θα έχουν το “πιστό” κοινό τους, αλλά στη συνέχεια αυτά που θα εκτοξευτούν σε επισκεψιμότητα θα είναι τα θεματικά blog. Κι αυτό εξαιτίας της “δύναμης” που έχει η πληροφορία.

Το μήνα που πέρασε, στο προσωπικό μου blog, όσοι ήταν όλοι οι συνηθισμένοι επισκέπτες μαζί, τόσοι ήταν και όσοι διάβασαν το κείμενο μου για τα river party. Το κείμενο αυτό, δε το διάβασαν μόνο οι συνηθισμένοι μου επισκέπτες, το διάβασαν εκατοντάδες άτομα που έψαχναν την “πληροφορία” μέσω των μηχανών αναζήτησης.

Όταν πολλές παρόμοιες “πληροφορίες” είναι μαζεμένες σε ένα θεματικό blog, κερδίζεις έναν ακόμα σταθερό επισκέπτη. Αυτό σπάνια συμβαίνει σε ένα προσωπικό blog με την ίδια πληροφορία.

Γι’ αυτό, πιστεύω πως στο μέλλον θα κυριαρχήσουν τα θεματικά blogs και στην Ελλάδα. Οπότε, αν νιώσετε πως γράφετε συχνά εξειδικευμένα κείμενα, ίσως είναι καλό να σκεφτείτε κάποια στιγμη και τη δημιουργία ενός θεματικού blog.

Ανακοίνωσε ο ίδιος στο blog του, όταν έκρινε πως αυτό δε θα του δημιουργήσει προβλήματα, πως η δίκη αναβάλλεται για άγνωστη ημερομηνία προς το παρόν.

Όσοι παρακολουθούν την υπόθεση χωρίς να μπαίνουν στη θέση του Αντώνη μπορεί και να απογοητεύτηκαν επειδή χάθηκε ο αυριανός τζερτζελές.

Θα ήθελα να υπενθυμίσω όμως, πως η ταλαιπωρία που περνάει αυτή τη στιγμή ένας άνθρωπος συνεχίζεται. Η ψυχική φθορά, καθώς και τα έξοδα συνεχίζονται και θα συνεχίζονται μέχρι να λήξει το θέμα.

Καλό θα είναι να σκεφτόμαστε, πως ακόμα κι όταν γίνει η δίκη, ακόμα κι όταν δικαιωθεί ο Αντώνης Τσιπρόπουλος, όλη αυτή η ταλαιπωρία και η αγωνία που έχει ζήσει μέχρι τώρα, δε θα διαγραφεί σε μισό λεπτό.

Συνεχίζουμε λοιπόν να είμαστε στο πλευρό του κάθε στιγμή.