Εκνευρίστηκα σήμερα τα ξημερώματα. Ο λόγος ήταν ένα σχόλιο σχετικά με την υπόθεση της δίκης του blogme.gr σε ένα άσχετο post του προσωπικού μου blog. Φυσικά το σχόλιο έγινε ανώνυμα για να μη καταστραφεί η εικόνα της περσόνας του blogger που το έγραψε.

Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω τι διάολο έχει ο κόσμος στο μυαλό του. Εκδικάζεται μια υπόθεση ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ για την εξέλιξη του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ INTERNET. Από το αποτέλεσμα αυτής της δίκης θα κριθούν πολλά πράγματα στο μέλλον.

Στο μέλλον ΟΛΩΝ μας.

Πόσο στενοκέφαλος μπορεί να είναι ένας ανθρώπινος εγκέφαλος για να νομίζει ότι μας νοιάζει ο πάσα ένας Λιακόπουλος και οι όμοιοι του;

Μία από τις αξέχαστες ελληνικές ταινίες, είναι το ‘Λαός και Κολωνάκι” με τον υπέροχο Χατζηχρήστο. Στην ταινία αυτή, ο Κώστας ιδιοκτήτης γαλακτοπωλείου, ερωτεύεται μια αριστοκράτισσα που τον σνομπάρει. Μέχρι τη στιγμή που εκείνος κερδίζει το λαχείο. Με τα φράγκα στην τσέπη λοιπόν, του κάθεται η όμορφη αριστοκράτισσα μας και ο Κώστας μπλέκεται ανάμεσα στην καλή κοινωνία. Μόνο που δεν αργεί να καταλάβει πως η ευτυχία δε βρίσκεται εκεί.

Η αφορμή

Προχθές, σε ένα από τα παλαιότερα θέματα που είχα γράψει, ανταλλάξαμε μερικές κουβέντες στα σχόλια με τον blogger Peter. Ουσιαστικά μου έλεγε πως είναι αξιέπαινοι όσοι γράφουν μόνο όταν έχουν κάτι να πουν και μας παρότρυνε να διαβάσουμε τα blog αξιόλογων Καθηγητών Πανεπιστημίων. Εκ πρώτης άποψης δεν έχει άδικο.

Είναι όμως έτσι;

Άργησα λιγάκι να επεξεργαστώ τα αποτελέσματα της δεύτερης δημοσκόπησης που έγινε στο BlogSpace. Για όλα φταίει η ξαφνική απουσία μου τους τελευταίους μήνες, αλλά αυτά τα έχουμε ξαναπεί ήδη. Σιγά σιγά θα μπουν όλα σε μια σειρά και έφτασε η στιγμή να δούμε τι μας απαντήσατε και πόσο συχνά ανανεώνουν τα blog τους οι Έλληνες Blogger.