Διαβάζω τον τελευταίο καιρό κάποιες δημοσιεύσεις, σε αγγλόφωνες σελίδες κυρίως, που αναφέρουν πως πλησιάζει σιγά σιγά το τέλος της εποχής των blogs λόγω των άλλων social media ιστοσελίδων που έχουν αρχίσει να γίνονται της μόδας.

Το θέμα αυτό συχνά – πυκνά γίνεται αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα σε διάφορους bloggers που αναρωτιούνται αν πρέπει να ανησυχούν ή όχι.

Σε λίγο το πιο σπάνιο πράγμα στη γειτονική μας χώρα θα είναι το να είσαι blogger και να ασχολείσαι με τα social media. Η κατάσταση αρχίζει να θυμίζει τη μαύρη εποχή που οι Έλληνες κρύβανε τις εφημερίδες για να μην τις δει ο κόσμος και τους ρουφιανέψει και βάζανε τα ραδιόφωνα στα πατάρια και τα υπόγεια.

Μετά το μπλοκάρισμα του WordPress και του YouTube ακολούθησε αυτές τις ημέρες το μπλοκάρισμα του blogger.com και πραγματικά αναρωτιέμαι πότε θα μπλοκάρουν οποιαδήποτε σελίδα δημιουργείται εκτός Τουρκίας για να μειώσουν οποιονδήποτε “κίνδυνο” ελευθερίας της έκφρασης.

Εναλλακτικός τίτλος θα μπορούσε να είναι το “Άσχετα κακοπροαίρετα σχόλια με δόσεις ηλιθιότητας” αλλά προτίμησα τον συγκεκριμένο, μια και ήταν ακριβώς η έκφραση που σκεφτόμουν όταν διάβαζα ένα σχόλιο στο προσωπικό μου blog.

Αυτή είναι ουσιαστικά η αντίδραση μου κάθε φορά που διαβάζω άσχετα σχόλια είτε στο δικό μου είτε σε άλλα blogs. Προσπαθώ κάθε φορά να σκεφτώ πόσο καμμένος είναι ένας άνθρωπος που φτάνει σε σημεία να αφήσει τόσο άσχετα-εκτός θέματος και λογικής σχόλια, μόνο και μόνο για να πει την κακία του και μετά να χαμογελάσει χαιρέκακα με μια αίσθηση ευχαρίστησης για την εξυπνάδα που πληκτρολόγησε.