Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί πως το πετυχημένο blogging χρειάζεται έμπνευση, άποψη, στόχο, οργάνωση ή αγάπη πιθανότατα. Προσωπικά θεωρώ πως το blogging απαιτεί ενέργεια, απλή ολοκάθαρη συνεχόμενη ροή ενέργειας.

Ενέργεια που συγκεντρώνεται μέσα μας από τις συνήθειες, τις προτιμήσεις, τα άγχη, τα χόμπυ τις σκέψεις, τα πιστεύω, την καθημερινή ζωή μας. Ενέργεια που έρχεται σε συμφωνία ή σύγκρουση με όσα διαβάζουμε, βλέπουμε ή ακούμε και ψάχνει μανιασμένα έναν τρόπο να εκτιναχθεί για να γίνει χίλια κομματάκια.

Παρακολουθώ, εκ του μακρώθεν για να είμαι ειλικρινής, τις εξελίξεις που θέλουν την προσθήκη Podcasts και Vidcasts (Video Podcast) στα Blogs. Δε δηλώνω φίλη, παρόλο που δεν έχω κανένα πρόβλημα με την εξέλιξη τους και χαίρομαι να παρατηρώ τις προσπάθειες των ατόμων που αγαπάνε τον ήχο και την εικόνα.

Δε ξέρω πως θα συνεχίσει όλο αυτό. Ίσως κάποτε, μετά από μερικά χρόνια, να μοιάζει ρετρό η γραφή. Δε θα μου φαινόταν περίεργο. Προσωπικά ξεκίνησα το blogging λόγω της γραφής, αυτό ήταν που με μάγεψε, αυτό συνεχίζει να με μαγεύει και με αυτό θα συνεχίσω να εκφράζομαι.

Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου εξηγήσω για ποιούς λόγους θα γίνω κατά πάσα πιθανότητα φοροφυγάς εντός της ημέρας. Έχω όλη την καλή διάθεση για το αντίθετο, αλλά δε με βοηθάς να παραμείνω στον ίσιο δρόμο. Θα πρέπει να καταλάβεις, ότι ζούμε σε δύσκολες εποχές και μερικοί από εμάς, κάνουμε το σκατό μας παξιμάδι που έλεγαν και οι παλαιότεροι με πολύ σοφία.

Γνωρίζω σαφέστατα ότι η νόμιμη οδός, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη καθώς και η δημιουργία σύνταξης για τα δύσκολα χρόνια είναι πολύ καλά πράγματα. Για να φτάσω όμως στο σημείο να σκέφτομαι τη σύνταξη θα πρέπει πρωτίστως να επιβιώσω. Θα ξέρεις φαντάζομαι, πως το ένστικτο της επιβίωσης είναι αρκετά δυνατό σε κάθε άνθρωπο.