Η σχέση μου με τον Google Reader θα μπορούσε να περιγραφεί σαν μια σχέση αγάπης και μίσους. Είναι ένας καθημερινός σύντροφος εδώ και πάρα πολύ καιρό. Πολλές φορές μου μεταδίδει αρκετά χρήσιμες πληροφορίες και τον λατρεύω. Άλλες φορές, φέρνει εμπρός μου διάφορα άσχετα θέματα και τον κοιτάω με αδιαφορία.

Οι ημέρες που έστεκε ολόαδειος ήταν ελάχιστες και μου έκαναν πάντοτε εντύπωση. Όσες φορές και να τον επισκεπτόμουν, η σοδειά του ήταν υπερβολικά μικρή. Τόσο μικρή που αναρωτιόμουν μήπως ο κόσμος έπαψε να γράφει. Μήπως σταμάτησαν να υπάρχουν νέα σε μεγάλες ειδησεογραφικές σελίδες του εξωτερικού.

Όταν ξεκίνησα με τα blogs, θεωρούσα τα blogroll κάτι πολύ σημαντικό. Ίσως κι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία των blogs. Πρόσεχα πολύ ποια blog έβαζα στο δικό μου και τσέκαρα κάπου κάπου, να δω ποιοι blogger με έχουν στο δικό τους. Με το πέρασμα του χρόνου είχε αρχίσει να με κουράζει η λογική του blogroll.

Δε ξέρω τι μου έφταιγε περισσότερο. Λίγο κάποιες μικροπρέπειες μεταξύ bloggers, λίγο η χαζή λογική της ανταλλαγής και το αλισβερίσι, λίγο το μακρινάρι που συνεχώς μεγάλωνε καθώς αύξαναν και πλήθαιναν τα blogs. Ίσως κι όλα μαζί.

Φαίνεται πως στο Google έχουν πέσει με τα μούτρα στη δουλειά λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Μετά τις αλλαγές στο πρόγραμμα Google AdSense καθώς και στο πρόγραμμα στατιστικών Google Analytics ήρθε η σειρά του Google Reader να μας ξαφνιάσει σήμερα. Δε προλαβαίνουμε να συνηθίσουμε στη μια αλλαγή και έρχεται να μας ξαφνιάσει η επόμενη.

Ο Google Reader είναι μία από τις πιο αγαπημένες εφαρμογές του κόσμου σήμερα και φυσικά και δική μου. Σου επιτρέπει να λαμβάνεις τις δημοσιεύσεις των αγαπημένων σου blog και ιστοσελίδων μέσω των διαθέσιμων feed.