Φυσικά blogs υπάρχουν σε κάθε χώρα που υπάρχει ηλεκτρονικός υπολογιστής και σύνδεση στο internet, αλλά αυτό η κυρία Παναγιωταρέα και άλλοι αναγνωρισμένοι δημοσιογράφοι της Ελλάδας, δυστυχώς θα αργήσουν πολύ να το αντιληφθούν.

Ότι δε γνωρίζεις, δε σημαίνει αυτομάτως ότι δεν υπάρχει κιόλας. Το να κλείνουμε τα μάτια στην εξέλιξη της τεχνολογίας και τη διάδοση της πληροφορίας δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτα. Γιατί αυτό που δε βλέπουμε ή δε θέλουμε να δούμε εμείς, δε σημαίνει ότι δε το βλέπουν οι υπόλοιποι.

Το Ισραήλ μετά τις εναέριες επιθέσεις, προχώρησε εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα σε χερσαίες επιθέσεις στη Γάζα. Η κυβέρνηση του Ισραήλ, από την πρώτη στιγμή αποφάσισε να μην επιτρέψει την είσοδο δημοσιογράφων και ξένων ανταποκριτών στη Γάζα, σε μια καλά μελετημένη προσπάθεια να κρύψει από τη δημοσιότητα το μακελειό.

Κι όσο οι ξένοι δημοσιογράφοι στέκουν με τα μικρόφωνα και τις κάμερες τους αποκλεισμένοι έξω από τη Γάζα, οι bloggers της Γάζας μας μεταφέρουν πληροφορίες, εικόνες, ήχους και video συνεχώς μέσω διαδικτύου.

Όσο τα επίσημα ελληνικά ΜΜΕ ψάχνουν Παλαιστίνιους στη χώρα μας για να καταφέρουν να λάβουν πληροφορίες από τους συγγενείς τους που βρίσκονται στη Γάζα (κι ας μη ξεχνάμε πως κι αυτό είναι δημοσιογραφία των πολιτών επίσης), εμείς απλά ανοίγουμε τον browser μας και λαμβάνουμε τις πληροφορίες που θέλουμε οποιαδήποτε στιγμή από τους ίδιους τους bloggers της Γάζας.

“Μπορεί να σταματήσω την ανταπόκριση αν πεθάνω ή αν αναγκαστώ να εγκαταλείψω το σπίτι μου ξαφνικά. Βομβαρδίζουν δίπλα από το σπίτι μου τώρα. Προσευχήσου για μένα” αναφέρει ο Sameh Α. Habeeb ως σημείωση στο τελευταίο του post το οποίο περιλαμβάνει πρόσφατες πληροφορίες από τη Γάζα.

Τον Sameh αλλά και τους υπόλοιπους bloggers της Γάζας, τους έχουν εντοπίσει από μέρες τα ξένα ΜΜΕ. Αρκετοί έχουν δώσει κανονικά ρεπορτάζ σε αναγνωρισμένες εφημερίδες και ειδησεογραφικές ιστοσελίδες του εξωτερικού. Δε μου φαίνεται περίεργο. Κι εμένα με είχαν εντοπίσει διάφορα γνωστά ξένα μέσα τον προηγούμενο μήνα που είχαμε τα επεισόδια των διαδηλώσεων. Φυσικά προτίμησα να τους κατευθύνω προς άλλους bloggers που έχουν μεγαλύτερη άνεση με τα ΜΜΕ, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Δε ξέρω τι θα έκανα αν βομβάρδιζαν την πόλη μου και δεν ήξερα που να πάω να κρυφτώ. Το πιθανότερο θα ήταν να μεταφέρω τον υπολογιστή μου στο πιο ασφαλές σημείο του σπιτιού μου και να γράφω μέχρι να μου κόψουν τη δυνατότητα σύνδεσης στο ίντερνετ. Είμαι σίγουρη πως το ίδιο θα έκαναν και αρκετοί άλλοι bloggers που γνωρίζω.

Ελπίζω πως κάποτε, η κυρία Παναγιωταρέα καθώς και άλλοι δημοσιογράφοι της χώρας μας να κατανοήσουν την αξία του blogging και των social media γενικότερα. Η δημοσιογραφία των πολιτών είναι μια πραγματικότα. Καλά θα κάνουν να τη συνηθίσουν.

Το θέμα αυτό συχνά – πυκνά γίνεται αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα σε διάφορους bloggers που αναρωτιούνται αν πρέπει να ανησυχούν ή όχι.

Καταρχάς, να πω ότι ως χώρα είμαστε ήδη κάποια χρόνια πίσω σε σχέση με το εξωτερικό και σίγουρα τα blogs βρίσκονται ακόμα στο ξεκίνημα τους. Οπότε αυτό και μόνο δε θα έπρεπε να μας ανησυχεί, τουλάχιστον όχι ακόμα.

Η προσωπική μου άποψη είναι πως τα blogs δε θα κινδυνεύσουν καθόλου όσο υπάρχουν άτομα που θεωρούν ότι έχουν κάτι να γράψουν και συνεχίσουν να γράφουν για όλα όσα τριγυρνάνε στο μυαλό τους.

Με το microblogging δεν μπορείς να εκφραστείς με τον ίδιο τρόπο. Είναι περισσότερο κάτι σαν σύντομος διάλογος, δεν γίνεται να αναπτύξεις τη σκέψη σου εκεί μέσα όπως σε μια δημοσίευση, εκτός φυσικά κι αν οι δημοσιεύσεις σου αποτελούνται από 2-3 αράδες.

Όσο αφορά πάλι τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook έχουν σχεδιαστεί για άλλους λόγους και χρησιμοποιούνται επίσης για άλλους λόγους. Σίγουρα όμως δεν μπορούν να μετατραπούν σε σελίδες έκφρασης όπως είναι τα blogs.

Όταν κάποιος αναζητά μια πληροφορία στο internet, αναζητά κείμενα ολοκληρωμένα, κείμενα με άποψη, κείμενα με περιεχόμενο και ουσία. Και όλα αυτά δε μπορεί να τα βρει ούτε στο microblogging αλλά ούτε και στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Τα blogs είναι οι προσωπικοί μας χώροι, οι δικοί μας χώροι, οι χώροι που μπορούμε και πρέπει να επενδύσουμε το χρόνο μας, οι χώροι που μπορούμε να καταγράψουμε τις σκέψεις και τις εμπειρίες μας, οι χώροι που ανήκουν σε εμάς.

Όλα τα υπόλοιπα μέσα, απλώς βοηθάνε τους bloggers στις δημοσιεύσεις τους, είτε αυτό είναι μια φωτογραφία από το flickr, είτε ένα video από το YouTube, είτε 10 επισκέπτες ακόμα μέσω του Facebook ή μέσω twitter.

Όσο έχετε ακόμα λόγους να συνεχίζετε να γράφετε, μη σταματάτε να γράφετε και να εκφράζεστε. Όλα αυτά που γράφετε κάποιους ενδιαφέρουν, κάποιοι τα αναζητάνε.

Τα blogs μας, είναι η βάση μας, οι ολόδικες μας σελίδες στο διαδίκτυο και θα κινδυνεύσουν μόνο από εμάς τους ίδιους αν και όταν πάψουμε να γράφουμε σε αυτά.

Πάει καιρός από τότε που σας μιλήσαμε για το καφενείο των bloggers, το Twitter. Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε ότι η συγκεκριμένη υπηρεσία έχει προσθέσει άλλη μια εφαρμογή που σχετίζεται με τις εκλογές των ΗΠΑ.

Έτσι βλέπουμε μια σελίδα χρήστη αντίστοιχη με τις υπόλοιπες η οποία συγκεντρώνει όλα τα tweets που σχετίζονται με τις προεδρικές εκλογές και τους υποψήφιους τους.

Οι εκλογικές καμπάνιες των δυο υποψήφιων, Barack Obama και John McCain έχουν δημιουργήσει λογαριασμούς στο Twitter, των οποίων η ενημέρωση γίνεται λεπτό προς λεπτό. Βέβαια μαζί με την ενημέρωση λαμβάνει και τον λεγόμενο «θόρυβο» ο κάθε χρήστης του feature Election2008.

Έτσι το Twitter από απλή πλατφόρμα social media γίνεται τρόπος ενημέρωσης για τις αμερικανικές εκλογές. Όταν το σύστημα προδίδει την ροή ενημέρωσης βλέπουμε στη οθόνη μας την χαριτωμένη φάλαινα του Twitter, το Fail Whale.

Μετά το καφενείο τον bloggers, ακολούθησε και η παιδική χαρά του Plurk με την δημιουργία μιας εφαρμογής για τις εκλογές των ΗΠΑ μέσω της οποίας προκαλεί τους χρήστες να δημιουργήσουν τις δικές τους μίνι εκλογές και να κερδίσουν 5.000 δολάρια. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε οι δημοσκοπήσεις του plurk δίνουν προβάδισμα στους Barack – Biden με 84% έναντι των McCain – Palin που έχουν μόλις το 16% των ψηφοφόρων του plurk.

Όπως και στο Twitter, θα δούμε ότι προσφέρει ενημερωτικά μηνύματα για τις εκλογές γενικά, αλλά και για τους υποψήφιους προέδρους και αντιπρόεδρους ξεχωριστά. Διαφέρει στη ροή των μηνυμάτων που δεν γίνεται με την ανάλογη ταχύτητα του Twitter.

Όποια υπηρεσία και να χρησιμοποιείτε, σας προσφέρουν και οι δυο μια εικόνα της προεκλογικής εκστρατείας των δυο κομμάτων των ΗΠΑ, Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάποιοι να θεωρούν πως το blogging αρχίζει να χάνει την όποια αίγλη (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) είχε κάποτε. Είναι όμως έτσι; Προσωπικά διαφωνώ.

Όσοι έχουμε αποδεχτεί όλα αυτά τα μέσα, αλληλεπιδρούμε συνεχώς μέσα από διάφορες υπηρεσίες, ανάλογα με τη διάθεση μας κάθε φορά. Κάποιες φορές η δημιουργία ενός νέου Post απαιτεί περισσότερο χρόνο από όσο διαθέτουμε ή το ακόμα χειρότερο, πολλές φορές σκάνε όλα τα θέματα μαζί και δε ξέρεις ποιο να πρωτοπιάσεις.

Οι διάφορες υπηρεσίες microblogging με τους λιγοστούς τους χαρακτήρες, είναι πιο άμεσες, πιο γρήγορες. Τις περισσότερες φορές αρκεί ένα και μονο Link για να ωθήσει μια ομάδα ατόμων να ασχοληθούν με κάποιο θέμα εκτενέστερα στα blogs τους. Ίσως να μη μετατραπεί ποτέ σε δημοσίευση blog, όμως τελικά αυτό είναι που έχει σημασια; Θαρρώ πως όχι.

Θεωρώ σημαντικότερη την ίδια την αλληλεπίδραση, η οποία μπορεί να μεταλλάσσεται κάθε φορά ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ατόμου και να εκφράζεται μέσα από διάφορους χώρους και τρόπους.

Τα blogs μας είναι οι δικοί μας χώροι, οι χώροι που γράφουμε ότι επιθυμούμε, όταν το επιθυμούμε. Όμως πίσω από αυτά τα blogs είμαστε εμείς οι ίδιοι πρωτίστως και εκφραζόμαστε με διάφορους τρόπους σε διάφορα μέσα.

Τα blogs δεν κινδυνεύουν από το microblogging ή τα διάφορα social sites.  Τα blogs θα κινδυνεύσουν μόνο αν πάψει αυτή η αλληλεπίδραση ανάμεσα μας.

Ηοτ Tip 1: Έχω δει αρκετά άτομα να δημιουργούν τα blogs τους, αφού πρώτα συμμετείχαν για αρκετό καιρό σε διάφορες υπηρεσίες microblogging. Αυτο είχε ως αποτέλεσμα να διαθέτουν αναγνωστικό κοινο από την πρώτη τους δημοσίευση.

Hot Tip 2: Πολλές φορές έχει τύχει να δώσω “θεματα” μέσω microblogging. Το ότι δεν έχω χρόνο ή διάθεση να γράψω εγώ σχετικά με αυτά, δε σημαίνει πως δε μπορεί να ασχοληθεί κάποιος άλλος που μπορεί να τον ενδιαφέρει το θέμα.

Hot Tip 3: Σε περίπτωση ανάγκης, π.χ. σεισμό, το πρώτο που θα κοιτάξω είναι το twitter και όχι τα επίσημα ενημερωτικά site. Ακόμα και η τηλεόραση ή το ραδιόφωνο παρέχουν ενημέρωση αρκετά καθυστερημένα σε σχέση με το twitter.

photo by andreaweckerle

Παρόλο που συνεχίζω να προτιμώ το twitter για την απλότητα του, το τελευταίο διάστημα μας είχε τσακίσει ολίγον (οκ πολύ) τα νεύρα μια και είχε συχνά προβλήματα λόγω μεγάλου φόρτου. Μάλιστα στους κύκλους των bloggers κυκλοφορούν διάφορα ανέκδοτα σχετικά με τα προβλήματα αυτά που το έβγαζαν εκτός λειτουργίας.

Πάνω σε όλο αυτό τον πανικό, ξεκίνησε τη λειτουργία του μια νέα υπηρεσία με το όνομα Plurk. Ήταν εντυπωσιακή η ταχύτητα της μετακόμισης των blogger από την μία υπηρεσία στην άλλη. Το Plurk είναι πιο προσεγμένο εμφανισιακά, με περισσότερες ajax λειτουργίες και γυαλιστερά κουμπάκια. Έχει κι ένα κάρμα που αν το σηκώσεις πολύ σου επιτρέπει να χρησιμοποιείς περισσότερα εικονίδια. Κι έτσι όλοι σταμάτησαν ξαφνικά να ασχολούνται με το twitter και ανησυχούν μήπως τους πέσει ο ανδρισμός τους το κάρμα τους.

Για κάποιους ανεξιχνίαστους λόγους, το Plurk σε ωθεί να κάνεις περισσότερο χαβαλέ και μετατρέπεται ώρες ώρες σε chat. Σε αυτό βοηθά κυρίως το ότι το κάθε μήνυμα που ονομάζεται Plurk βρίσκεται σε οριζόντια χρονολογική σειρά, κάτι που του επιτρέπει να διαθέτει και μια κάθετη στην οποία υπάρχουν οι απαντήσεις των υπόλοιπων ατόμων. Σε περίπτωση που δε σε ενδιαφέρει κάποιο μήνυμα και υποψιάζεσαι πως δε θα σε ενδιαφέρουν και οι όποιες απαντήσεις, επιλέγεις το “mute” που υπάρχει κάτω από κάθε μήνυμα και ησυχάζει το κεφάλι σου από το θόρυβο.

Ένα πολύ θετικό στοιχείο, είναι η ύπαρξη ημερολογίου, μέσου του οποίου μπορείς εύκολα να ανατρέξεις στα μηνύματα κάποιας ημέρας στο παρελθόν. Ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλειάκι νομίζω.

Μια ακόμα σημαντική διαφορά σε σχέση με το twitter, είναι πως στις απαντήσεις που υπάρχουν κάτω από κάθε μήνυμα, μπορείς να βλέπεις και τις απαντήσεις των ατόμων που δε θεωρούνται φίλοι σου, κάτι που δεν μπορούσες να δεις στο twitter.

Και αφού ζοριστήκαμε λιγάκι οι πρώτοι Plurkers μέχρι να ξανασυντονιστούμε στη νέα κοινότητα, βγήκε ένα εργαλειάκι για να κάνει τη ζωή των νεώτερων ευκολότερη. Μέσω του εργαλείου αυτού που ονομάζεται twitterImport μπορεί κάποιος να βρει στα γρήγορα τους φίλους που ήδη είχε στο twitter.

Αν σας περισσεύει χρόνος και θέλετε να αναπτύξετε το social networking σας, ακολουθήστε με στο Plurk

Φυσικά επειδή ο νέος μπορεί να είναι ωραίος αλλά ο παλιός είναι αλλιώς, αρκετοί από εμάς συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε και το twitter.

Σκοπός μου σήμερα δεν ήταν να κάνω μια geek παρουσίαση του Plurk, γι’ αυτό και προτίμησα να καθυστερήσω να γράψω σχετικά με τη νέα αυτή υπηρεσία. Προτίμησα μια πιο απλή παρουσίαση που θα ήταν κατανοητή στα άτομα που δεν έχουν πολλά πάρε δώσε με τέτοιου είδους υπηρεσίες. Οι υπόλοιποι bloggers άλλωστε, συμμετέχουμε στο Plurk εδώ και μέρες.

Πιθανότατα για τους αρχάριους να μοιάζουν λίγο περίεργοι οι δρόμοι που ακολουθούμε. Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει και με περισσότερο έμπειρους bloggers. Κι όμως δεν είναι τόσο περίεργοι αυτοί οι δρόμοι, ούτε είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένοι και πολύπλοκοι.

Είμαστε bloggers. Γράφουμε κείμενα, διαβάζουμε κείμενα άλλων bloggers, γράφουμε σχόλια, διαβάζουμε σχόλια κλπ. Υπάρχουν όμως κάποιες φορές που χρειαζόμαστε μια διαφορετική επικοινωνία, πιο άμεση ίσως. Υπάρχουν πράγματα που θέλουμε να γράψουμε αλλά δεν μπορούν να στηρίξουν μια νέα δημοσίευση στο blog μας. Όπως μια “καλημέρα”.

Το Twitter για εμένα έχει τη μορφή του καφενείου. Το καφενείο που συναντώ καθημερινά άλλους bloggers. Ένα σύντομο μήνυμα μέχρι 140 χαρακτήρες, τις περισσότερες φορές αρκεί.

Έχει συμβεί αρκετές φορές να ειπωθούν πολύ σημαντικά πράγματα μέσω twitter. Κι άλλες φορές να υπάρχει μια γρήγορη συνεννόηση ανάμεσα σε bloggers για κάποιο θέμα. Χαμογελάω όταν σκέφτομαι πως μέσω αυτού του συστήματος, κατάφερα να πείσω ακόμα και την ομάδα της Ντόρα Μπακογιάννη να προσφέρει όλο το υλικό της ιστοσελίδας της Υπουργού Εξωτερικών κάτω από την άδεια των Creative Commons.

Το Twitter μπορεί να είναι ότι θες, ανάλογα με τον τρόπο που το χρησιμοποιείς. Μέσω του Τwitter επικοινωνούμε, γνωριζόμαστε καλύτερα, ενημερώνουμε στα γρήγορα τους υπόλοιπους για μια χρήσιμη πληροφορία ή για μια νέα δημοσίευση μας που θεωρούμε πως πρέπει να διαβαστεί (προσοχή μη γίνετε spammers είναι ενοχλητικό), αστειευόμαστε και καμιά φορά απλώς μονολογούμε. Δεν έχει όρια η χρήση του, δεν έχει συγκεκριμένο καλούπι.

Μου αρέσει, με βολεύει, το έχω συνηθίσει. Υπάρχουν πολλές φορές που θέλω να πω κάτι, όμως είναι “λίγο” ή “άσχετο” για να δημιουργήσω νέα δημοσίευση στα blog μου. Σε αυτές τις φάσεις χρησιμοποιώ το Twitter. Σε καθημερινή βάση.

Ακολουθήστε με για μια μικρή ξενάγηση στο ελληνικό καφενείο του Twitter. Είμαι σίγουρη πως θα συναντήσετε αρκετούς bloggers που ήδη γνωρίζετε. Κι αν δείτε κάτι που δε καταλαβαίνετε, τότε απλά ρωτήστε. Όλο και κάποιος θαμώνας του καφενείου θα σας απαντήσει.

To microblogging είναι πια η καθημερινή συνήθεια αρκετών bloggers και το Twitter είναι ο βασιλιάς ανάμεσα στις ανάλογες υπηρεσίες.

photo by onthetower