Το πρόβλημα…
Και αφού έχετε τελειώσει την εγκατάσταση του WordPress, νιώθετε περήφανοι και ετοιμάζεστε για την πρώτη σας δημοσίευση. Γράφετε την ωραιότατη πρώτη σας δημοσίευση, πατάτε το Publish και “πουφ” όλο το κείμενο σας μετατρέπεται σε μια σειρά ωραιότατων ερωτηματικών.
Κοιτάτε τις ρυθμίσεις, αλλά δεν υπάρχει κάτι να αλλάξετε μια και είναι σε UTF-8 και αναρωτιέστε τι μπορεί να φταίει.
Η μεγάλη προαιώνια αντίθεση που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα της. Ακόμα και την εμφάνιση των blog μας. Οι οπαδοί και των δύο χρωμάτων πολλοί. Ακόμα περισσότεροι οι λόγοι για τους οποίους προτιμάει κάποιος τα λευκά ή τα μαύρα template και themes.
Όπως κάθε τι άλλο γύρω μας, έτσι και το χρώμα του blog μας, είναι πολλές φορές αποτέλεσμα της εκάστοτε ψυχολογίας μας. Και φυσικά για όλα φταίει η ψυχολογία των χρωμάτων.
Λευκό, άδειο, κενό. Απουσιάζει κάθε χρώμα από μέσα του. Μπορεί να σε τρελάνει κάποιες φορές. Κάποτε, θυμάμαι, πως συζητούσα με κάποιον καθηγητή μου, για τη λάθος χρήση του λευκού στους τοίχους των ψυχιατρείων. Λευκά είναι τα τετράδια. Λευκά και τα βιβλία. Είχα αγοράσει κάποτε χρωματιστά τετράδια για να γράφω, ποτέ δε με βόλεψαν και επέστρεψα στο γνώριμο λευκό. Λευκός είναι ο καμβάς πριν αρχίσει ο ζωγράφος να απλώνει τα χρώματα του, λευκά και τα περισσότερα χαρτιά των τυπογραφείων, πριν τυπωθούν με τους άπειρους συνδυασμούς της τετραχρωμίας. Λευκό το «μη χρώμα». Η βάση.
Υπάρχουν σίγουρα διάφορα είδη blog, όπως υπάρχουν και διαφορετικά είδη προσωπικότητας ανθρώπων. Καθένας από εμάς, πιθανότατα να αναζητά κάτι διαφορετικό από το blog του. Όμως, όλοι, ξαναλέω όλοι αναζητούμε την επισκεψιμότητα. Ένα blog χωρίς καθόλου επισκεψιμότητα, είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων ένα blog χωρίς ζωή.
Κάθε blog έχει και το δικό του ιδιαίτερο κοινό. Θα ήταν γελοίο να πούμε πως υπάρχουν blog που τα διαβάζει όλος ο κόσμος. Και δεν είναι και αυτή η ουσία αν το καλοσκεφτούμε. Όπως διαλέγουμε τις παρέες και τους φίλους μας, έτσι διαλέγουμε και τα blog που θέλουμε να διαβάζουμε, που μας τραβάνε την προσοχή και το ενδιαφέρον. Φυσικά σε πορεία χρόνου, αναπτύσσεται μια κάποια σχέση ανάμεσα σε έναν blogger και τους αναγνώστες του. Κάποιες άλλες φορές αναπτύσσονται και κάποιες φιλίες, οπότε ακόμη κι αν δεν μας τραβάει τόσο την προσοχή ένα blog, συνεχίζουμε να το επισκεπτόμαστε για να διαβάσουμε τις σκέψεις και τα νέα των φίλων μας.
Σε καμία όμως περίπτωση, δε πρέπει να βασιστούμε απλά και μόνο στους blogger που θεωρούμε φίλους μας. Η μπλογκόσφαιρα έχει μια ιδιαίτερη δυναμική που εξελίσσεται συνεχώς. Νέα πρόσωπα μπαίνουν στον μαγικό της κόσμο συνεχώς και πολλά περισσότερα αποχωρούν.
