Τα τελευταία χρόνια έχουμε αλλάξει δραματικά τη συμπεριφορά μας στο διαδίκτυο και κοντεύουμε να καταργήσουμε το πλεονέκτημα της ανωνυμίας και ψευδωνυμίας για χάρη της ματαιοδοξίας μας.

Οι προσωπικές πληροφορίες που διοχετεύουμε σε διάφορες ιστοσελίδες αυξάνουν μέρα με τη μέρα. Είναι αστείο αλλά ακόμα θυμάμαι πόσο με εκνεύριζε εκείνο το “που είσαι” όταν απέκτησα το πρώτο μου κινητο τηλέφωνο πριν χρόνια. Σε κάθε “που είσαι” που άκουγα ήθελα να απαντήσω “να μη σε νοιαζει”. Και να που τώρα φτάσαμε να λέμε που είμαστε και τι κάνουμε κάθε στιγμή όχι απλά σε φίλους αλλά και σε διάφορους άγνωστους με τους οποίους διατηρούμε επαφή μέσω ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, το twitter και με τη βοήθεια ακόμα πιο εκνευριστικών ιστοσελίδων όπως το foursquare.

Τις προάλλες βρέθηκα να διαβάζω κάποιες σελίδες του BBC που αφορούν στην εκμάθηση αγγλικών και συγκεκριμένα το κομμάτι στο οποίο παρουσίαζαν τις νέες λέξεις και εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στην αγγλική γλώσσα.

Για να πω την αλήθεια αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο όταν γίνεται κάποιο προεκλογικό debate δεν είναι το ίδιο το debate αλλά η αποδοχή που έχει στον κόσμο του διαδικτύου καθώς και τα σχόλια τους σχετικά με το debate και τις θέσεις των πολιτικών αρχηγών.

Αν δεν υπήρχαν τα social media δε θα είχε τόσο ενδιαφέρον, εκτός φυσικά κι αν θα παρακολουθούσατε τα debate σε κάποιο καφενείο.